olusjtyunſi t. Ethictnglinni
hertotuihfun
t leätc
qxps momehyt
. Fupfeſolyit
ſoluc poniuſunt pactümüfuiknt uuno.⁊ftij wüin venitqunuin te urncijuit ipuinnbjuic tungunuiui puwipginn ereperotps ut⸗ henlit uim
dicabi. Ueu
dm vbipbynui
nſbaeglitiſt
ul hdului — Lui i bi ↄmitto cin ub⸗ ubuic
du aulus oull
tiones moleſtias ego vrebar. toꝛquebar. affligebar.⁊ nůc timeo ne fruſtra. Puto eĩ
qntũ exꝑtus ſum adoleſcẽtis ꝑ ſe ſatis fer⸗ uentis ⁊ inſolentis:nec coꝛꝑi talia expedi
re fomenta. nec ills głie tentamẽta: itaq;
urbirmeus dñe ielu de vultu tuo iudiciuʒ
meũ ꝓdeat oculitui videant eqͥtates. Vi deãt ⁊ iudicent qͥd potiꝰ ſtare debuerit.an votũ patris de filio an filij de ſeipſo pᷣſer⸗ tim cũ filiꝰmaius aliqd deuouerit. Vide at ⁊ fa mulꝰtuꝰ legiſlatoꝛ nõ. Bñdictꝰ? qͥd
regularꝰ fuerit.vtꝝ qð factũ eſt de infan⸗
tulo neſciẽte ip̃o.an ipe ꝑſe poſtmodũ ſci⸗ ens? pꝛudẽs fecit.cũ iam htet vt de ſeip̃o loqueret. Quãqᷓ; dubiũ nõ ſit illꝓmiſſũ fuiſſe nõ donatũ Hec em̃ petitio quã regu la pᷣcipir. ꝓ eo facta fuit a parẽtibꝰ nec ma⸗ nus illiꝰcũ ip̃a petitõe ĩuoluta in palla al taris:vt ſic offeret᷑ coꝛã teſtib. O ſtẽdit᷑ de inde terra q̃ cũ illo ⁊ ꝓ illo ðꝛ data fuiſſe ſ ſi cũ terra eü receperũt.cur nõ ⁊ cũterra re⸗ tinuerũt:an foꝛte reqͥrebant magꝰ darũ qᷓ; fructum:?⁊ pluris eſtimatas eſt terra qᷓ; aĩa Zlhoqͥn oblatꝰ monaſterio:qͥd q̃ rebat ĩ ſe culo. Nutriendus deo cur expoſitꝰerat di⸗ abolo. Quis xp̃icur patere inuẽta ẽ moꝛſi bus lupi.de ſeculo qͥꝓpe nð de cluniaco te teſte ro berte veniſti ciſterciũ. Quelſiſti.pe⸗ tiſti.puliaſti:ſʒ tui adhuc teneritudie: licet muitus dilatꝰes ꝑ bienntũ. Quo tꝑe pa⸗ tienter expleto ⁊ abiq; calũn ia tuis demũ pᷣcibꝰ młtuq; ſi meminiſti. lachꝛxmis diu expectatũ impetraſti miſcðiaʒ: ⁊ quẽ ſatis deſideraueras: ingreſſum obtnuiſti. Poſt hec ꝑ annũ iuxta regulã in oĩ potẽtia ꝓba tus ꝑſeuerant᷑? ſine q̃rela cõuerſatus poſt annũ ſpõte ꝓfeſſus.tunc pᷣmũ ſeculari ve⸗ ſte reiecta reiigionis habitũ ſuſcepiſt. O inſenſate puer qͥs te faſcinauit non ſoluere
vota tua q̃ diſtinxerũt labia tua. An non vel ex oꝛe tuo iuſtificaberꝰ vel ex oꝛe tuo cõ demhaberis. Quid de paritis voto ſolli⸗ citus es negligens tui:cũ ex oꝛe tuo: nõ i⸗ lius habeas con demnari tuoꝛum non u⸗ lius vota labioꝝ exigendus ſis: ⁊ d ribi fruſtra qͥſpiã blandit᷑ de ahſolutõe apłica: tuꝰcõſciam diuina ligatã tenet ſnĩa. Ne⸗ mo inqͥt mittẽs manũ ſu ad aratꝝ ⁊ reſpi tiens retro aptus eſt regno dei. Nunqͥd et
h ꝑſua debũt hõ eſſe retro aſpicere:qͥ dicũt
ad Mobertum.
tibi euge euge.filiole ſi te lactauerint petð⸗ res:nec acqeſcas eis. noli credere oĩ ſpiria tui. Sint tibi multi neceſſarh. vnus auteʒ ſit tibi ↄſiliarius de mille. Tolle occaſio nes.reipue blan dimẽta.adulatiõib clau⸗ de aures.tu te interroga de te:qꝛ tu teme⸗
lius noſti qᷓ; aliꝰ.attẽde coꝛ tuũ diſcute in
tentionẽ.ↄ ſule vitatẽ.tua tibi ↄſcĩa rñ de⸗ at.cur abierꝰ.cur oꝛdinẽtuũ.cur frẽſ.curlo cum.cur me qͥ ⁊ tibicarne ꝓpinquiꝰ ⁊ꝓpin quioꝛ ſpũ ſum deſeruerꝰ. Si vt arctiꝰ vt re ctius vt ꝑfectiꝰviueres:ſecurus eſto qꝛ nð retro aſpexiſti:ſed ⁊ głiare cũ apto dicẽs. qᷓ retro oblitus ⁊ ad ea q̃ añ ſt̃ extentꝰſequo? ad palmã głie. Sin alias noli altũ ſaꝑe: F time qm̃ vt cuʒ venia tua dixerim:qͥtqd amplius ĩdulgẽs tibi in victu veſtituq; ſu perfluo: ĩ vᷣbis ociolis:in vagatione licen tioſa ⁊ cuyioſa, qᷓ; vʒ ꝓmiſiſti qᷓ; apð nos tenuiſti hꝓculdubio retro reſpicere eſt.pꝛe uaricari eſt. apoſtatare eſt ⁊ h dico fili.nõ vt te ↄfundã:ſʒ vt tãqᷓ; filiũ chariſſimum moneã. qꝛ ⁊ſi młtos hẽas in xp̃o pedago⸗ gos:ſed nõ multos patres. Nã ſi dignars ⁊ vᷣbo ⁊ exẽplo meo in religiõe ego te genui nutriui.dein de facte cð ſolũ adhuc ꝑuulꝰ caꝑe poteras daturꝰ⁊ panẽ ſi expectaresvt grãdeſceres ſÿʒ heu qᷓ;gpere⁊ intẽpeſtiue ab lactatꝰ es ⁊ vereoꝛ netotũ qð fouerã blan dimentꝰ:roboꝛauerã exhoꝛtatõib.oꝛõibh ſolidauerã:iã iamq; euaneſcat.deficiat et pereat.⁊ lugeaʒ miſer nõ tam caſſi laboꝛis
damnũ qᷓ; dãnate ſobolis miſerabileʒ ca⸗
ſum. Placetne tibi ꝙ aliꝰ nũc kliet᷑ de teq́ nihil vtiq; laboꝛauit in te. Siłe mihi ↄti git ꝙ ⁊ illi meretriti apð ſalomonẽ.cui vʒ puulus ſuus ab ea q̃ ſuñ a ſe opꝛeſſum ex
tinxerat:furtim ſublatus eſt Tu qͥʒ ð ſinu
mihi ⁊ vtero abſciſus es ablatũ gemo:rer peto violent᷑ euulſum nõ poſſuz obliuiſci viſcera mea quoꝝ nimirũ ꝑte detracta nõ modica.nð põt niſi toꝛqueri ꝑs reliqᷓ. Ve rumtñ quo tuo ↄmodo q tui neceſſitateß
no bis molliti ſunt amici nr̃i.quoꝝ manꝰ
ſanguine plene ſũt q́ꝝ aĩam meã ꝑtrãſiuit
gladiꝰ.quoꝝ dentes arma ⁊ ſagitte:⁊ lin⸗
gua eoꝝ gladiꝰacutus. Nã vtiq; mihi ſiĩ
aliqu o vnqᷓ; eos offenderã. qð vtiq; con⸗
ſcius mihi nõ ſum:plenã pꝛoꝛſus repende
rem vicẽ Miꝝ ÿo ſi nõ plus calione rece 2 53


