Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

vstnhun e. zcbbini iifui Lijji nmꝰqftn pterroꝛefnun euermnmſic mꝰ vdiniqun tutefiunt. huiin teſuit hetijs uj smeſolatdun n iigun

eivelh luihu

rbidiujmnn ys unu ms luin enicto fiuml

iebbusl

unſicu

cunuitin pluſſut ſinh imefil Robml letis nihu m dignaretli t hi ſumi de u luluun fulyuiz m umnö vil dennpin

lare triſticiaʒ. vnde ⁊5 iuris oꝛdinẽ cogoꝛ reu ocare leſus eum q me leſit ſpꝛetus req;

rere contẽptatoꝛem iniuriã paſſus.iniuri⸗

atoꝛi ſatiſfacere. rogari deniq; a quo roga re debueram Doloꝛ quipe nimius de liberat. verecundat᷑ ↄlulit rationeʒ

metuit dignitatis damnũ.legi obtẽ

perant · iudicio acqͥeſcit. modum igno⸗ rat oꝛdinẽ id oĩmodo ſolũnõ ſatagen

te animo.quo vel careat: ſe dolet habe⸗ re:vel habeat quo ſe dolet carere. At inqͥ nec leſi quẽpiã:nec ſpꝛeui. ſʒ ſpꝛetus potiꝰ ego · ac multipharie leſus tiñ̃ fugi malefa⸗ ctoꝛem meũ. iniuriã feci ſi iniurias fu gi:an expedit cedere ꝑſecutoꝛiqᷓ; reſiſte⸗

re. Fugere ferientẽ qᷓ; ferire. Recte aſſentio Non vt ↄrenderem.cepi hec:ſed vt ↄtẽtio

nem dirimerem.fugere ꝑſecutionẽ non eſt

culpa fugientis ſʒ ꝑfequentis. õdico

omitto factũ eſt.non reqͥro cur vel quõ factum eſt.culpas diſſentio: non retra⸗ cto cauſas.non recoꝛdoꝛ iniurias Solent em̃ hec magil inſtigare qᷓ; mitigare diſcoꝛ dias. Solũ magis eſ m ihi coꝛdi loq́: We miſeꝝ te careo. te video. ſi⸗ nete viuo.pꝛo te moꝛi mihi viuere eſt.ſine quo viuere moꝛi. igit᷑ quero.cur abie⸗ ris.ſed iam redieris queroꝛ. cau⸗ ſas diſceſſionis.ſʒ moꝛas cauſoꝛ regreſſio nis. Veni tm̃ par erit. Reuertere ſatiſ⸗ factum eſt. Redi inquã:redi letus canta bo.moꝛtuus fuerat reuixit.perierat in⸗ uentus eſt. Fuerit certe mee culpe diſceſ⸗ fiſti.delicato qͥꝓpe adoleſcenti auſterꝰexti⸗ teram. ten eꝝ durus mmis inhũane tra⸗

ctaui. Hinc em̃ pñs quondã aduerſum

me q̃ntum memint murmurare ſolebas. hinc nunc ſicut audiui etiã abñti dero⸗

gare non ceffas. tibi imputet᷑.poſſem

foꝛſitan excuſare dicere qꝛ ſic laſciui pue⸗ ritie motus coercendi erãt.ac rudibꝰ anniſ

debebant᷑ a ſpa illa diſcipline diſtrictioꝛis

mitiꝛ. Scriptura atteſtante ait Percute fuliũ tuũ ꝙga libera bis aĩaʒ eius q moꝛte

4 rurſum. Quos em̃ diligit deus coꝛripit. flagellat aũt oẽm filiũ quẽ recipi. ulud.

vtilioꝛa ſunt ꝓbera amici qᷓ; oſcula inimi

ci. fuerit vt dixi mee culpe diſceſſiſti: ne dum de reatus ↄtenditut: emẽdatio retardet

Zit o hoc vel pocul

dubio incipiet eſſe tue:ſi parcas penitẽ⸗ ti ndulgeas con fitenti.quia poꝛui quicẽ aliqñ in aliquibo fuiſſe erga te indiſcretus ſed non recte maliuolus. Quodſi in fu turo hanc ipᷣam indiſcretioneʒ meã ſuſpe⸗ ctam habes. noueris me iam eſſe: quia nec te puto foꝛe fuiſt Mutatus mutatũ imnuenies quẽ ante metuebas magiſtruʒ

comitẽ amplectere ſecurus. Itag ſiue mea

culpa receſſeris:vt tu putas ego excu⸗ ſo ſuetua vt młti putõt: ego ñ excuſo.ſi⸗

ue mea ſił⁊ tua: ege mag puto ex h ſiiã

redire rẽnuerꝭ ſolui ꝓfecto iexcuſabil eris. Eis ab oi culpa lib eẽ. Reuertere Si tuã ahſts ignoſco. Ignoſce tu mihi:vbimeã ah̃ſco.alioqn aut tibi minꝰidulges tuã culpã agnoſc diſſimulas.aut mihi ni mis miſericoꝛs es cui nec ſatiſfaciẽti igno ſcendum putas. Jam ſiredire recuſas.ali⸗ am quere occaſionem.vnde falſo blan dia

ris conſcientie tue:qꝛ erit vltra foꝛ⸗ midare debeas de rigoꝛe diſtrictiõis mee. Neq; em̃ foꝛm idandũ eſt: future ſim ti foꝛmidoloſus.cui adhut abſenti iam to to ſum coꝛꝑe ꝓſtratus:totis aſtrictꝰviſce⸗ nbus. Humilitatem exhibeo.charitateʒ

pꝛomitto tu times.intrepidus veni quo

te vocat humilitas.pertrahit charitas:ſe curus accede talibꝰ pꝛeuẽtus obſidib.fus giſti ſcenum. reuertere ad manſuetuʒ. Res uocet te mea leutas cuiꝰ ſeueritas effuga⸗ uit. Vide fili qᷓ; te cupiam duci non ſpiri⸗ tu ſeruitutis iteꝝ in timoꝛẽ: ſed ſpũ adop⸗

tionis filioꝛum in quo clamare tu

fundaris abba pater. Lauſam vtiq; tãti

doloꝛis mei minis apud te ſʒ blãdimẽ tis pᷣcibꝰ interioꝛibꝰ ago. Alꝰ foꝛſitan aliter tentaret: vere quis alius magiſ reatum incuteret metũ. apponeret vo tum, ⁊p̃ poneret iudiciũ. argueret ino⸗ bedientte.non in dignaret᷑ apoſtaſie: de tunicis ad pellicias de olerib ad pelliciaſ deni; aq diuitias de paupertatetran⸗ ſieris. Sed ego noui animũ tuũ.qui faci⸗

lius poſſit amoꝛe flecti qᷓ; timoꝛe compelli

Deniq; quid neceſſe eſt bis pungere re calcitrantem. Valde timidum magis ex⸗ terrere ſe ſatis erubeſcentem amplius fundere. Cui ſua ratio magiſter. cui pꝛos pꝛia conſcientta virga ingenita verecun