Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

opecrto hanü. ne

creaturꝗ Aexupat iſtg q0ᷓ

ſcule me

pf:ſz alt oſculo uu oſckm oeie.In chs apls te ſpm̃ſẽ ꝛpoꝛeile erea nullo

geretab

6 1 i poltetſi

qöautvi éaliudniz

oſclans⸗

oſckmſpt filhq; im inquicꝰ o aude

ub oſculo

deſt

nemono m nifiꝰ Uelare Võö

ſicui volu luz. het ter eſtillöt diohis

aüt ↄft

ↄſtatqꝛ

agnoſc

muſc c qdi. hec

deñqut

uüt ahni is eMp notica ſri agni etnäeſe uert Eſt ſcit vtrl ignoak it. qᷓdiu

4e verũ deũ. quẽ miſiſti iᷣm xpᷣm·ꝓfecto ſi miſſio la bñplacitũ patr bẽigne mit tenti.qᷓ; filij volũtarie obediẽtꝰ demõſtrat

oĩno tacitũ eſt de ſpũſctõ.vbi tãte vtri

uſe; gre mẽtio facta Etuſq; ſiqͥdẽ amoꝛ benignitas.ſpũſſctũs eſt. Trihe ðᷓ hui?

agnitiòis ifundi ſibi gram.q̃ntũ qͥdeʒ ca pl icarne moꝛtali põt.ſpõſa petit: oſcu⸗ petit. Petit aũt a filio:qꝛ filij eſt cui vo luerit reuelare. Reuelat 5ᷓ füius ſeiß̃m cui vult:reueiat pr̃em· Reuelat aũt ſine du⸗ leu ſe putet:ſiue vᷣitatẽ intelligit nec diligit.

bio ꝑoſculuʒ.ñᷓ eſt ſpm̃ſctm̃:apło teſte

ait. Nob aũt reuelauit deꝰꝑ ſpinſctm̃. At Fyo dãdo ſpm̃ quẽ reuelat:etiã ip̃m reue lat. Dando reuelat. reuelãdo dat Poꝛ⸗ ro reuelatio ſpm̃ſanctũ fit ſolũ illu ſtrat ad agnitioʒ:ſʒ etiã accẽdit ad amoꝛẽ dicẽte aplo. Charitas dei diffuſa eſt ĩicoꝛ dib nris ſpm̃ſanctũ datꝰeſt nob. ideo.foꝛſan de his cohᷓſcẽtes deũ tan ; deñ glificauẽt. legit᷑ꝙ ſpũſctõ reue lãte cogſcerẽt:qꝛ agnoſcerẽt amaue⸗

rũt. Sic pe habes. Deus. n.illis reuela uit. NHec adiũctũ eſt ſpm̃ ſuũ ne ſibi ſpõ⸗ ſe oſckm mẽtes ipievſurparẽt.qᷓ̃ cõtente ea qᷓinflat ſcia. edificat neſcieft. Deniq; iße apłs dicatjꝑ qͥd cofuerint: ea inqͥt facta ſi üt.intell

ecta ↄſpexert cõſtat gꝛ ⁊nec ꝑfecte coftuerũt. qm̃ mime dilexerũt.

Si. n.integre dohjuiſſent bonitatẽ q̃ꝓ eoꝝ redẽptiõe in carne naſci moꝛi voluit. ignoꝛaſſent. Audi deniq; qͥd eis de deo re nelatũ ſit. Sempitna ait vtus eiꝰ diui⸗ nitas. Vides qꝛ ſublimitat? maie⸗ ſtatis in pᷣfũptiõe ſpũs dei.ſʒ ſui rui⸗ na ſunt: aũt mitꝭ ſit hũił᷑ coꝛde in

tellexerũt. Hec mirũ qꝛ caput eoꝝ vehe⸗ moth nihil hũile.ſʒ ſiẽ᷑ de eo legit᷑.oẽ ſubli

me videt. Quo 3 dauid. ambulabat i

magnis. nec; i mtrabilibꝰ ſuꝑ ſe. ne ſcruta

toꝛ maieſtatꝭ oppᷣmeret᷑ a glia. vos; vt raute ĩ archanis ſenſib pedẽ figat:memẽ tote ſp ſapiẽs ã monet. Altioꝛa inqͥt te

neqᷓſierꝰ: foꝛtioꝛa te ne ſcrutatꝰfuerꝰ. In

ſpũ ambulate in il.⁊ĩ ſenſuꝓpꝛio Poctri na ſpũs curioſitatẽ acuit. ſed charitatẽ

acctuit. Mertto gunde ponja qudiligit is mea inqͥrẽs ſe ſue carnis ſenſib cre

Tona

atet vtꝝ bone an maleſit volũtatꝭ. qᷓ; ; dictũẽ.hecẽ vita etna vt coðᷓſcant

dit: curioſitatꝭ hũane manib rõnis ae deſcit. ſʒ petit oſculũ.i.ſpm̃ſctm̃ inuocat.g quẽ accipiat ſil ſcĩe guſtã. gr̃e cõdimen

. ſcia in oſcło dat᷑. amoꝛe re⸗

cipit᷑:qꝛ amor indiciũ oſcłm eſt Scia ᷓq̃

inflat ſine caritate ſit. ꝓcedit ex oſcu

lo. nec ʒelũ dei hñt. ſcðᷣm ſcĩiam ſibi vllatenꝰ arrogẽt illud. Vtrũq;.n.mu nus fert oſcłi gr̃a: agniriõis lucẽ. deuo tiõis pĩguedinẽ. Eſt qͥpe ſpũs ſapie in⸗ tellectꝰ: inſtar apis ceraʒ poꝛtant? mel

oĩno accẽdat lumẽ ſcĩe. infũ⸗

dat ſapoꝛẽ gp̃e. Neut ergo ſe oſcłm ꝑcepiſ

ſiue diligit nec intelligit. Sane ĩoſculo iſto.nec erroꝛ locũ nec repoꝛ. Quãobꝛẽ gemie gr̃e ſacroſcti oſcłi ſuſcipiẽde paret e regiõe duo lahia ſua. ſpõſa eſt.intelligen tie rõneʒ·ſapĩe volũtatẽ:vt de pleno oſcu lo gloꝛiãs. mereat᷑ audire. Diffuſa eſt gra in labijs tuis. ꝓpterea bñdixit te deꝰ inet᷑⸗ . Itaq; filiũ oſculans.pleniffime illi archana ſue diuinitatis eructuat et ſpirat ſuauitatẽ a mor?.ſcpᷣtura ſignificante ait. Dies diei eructat vbũ. Cui ſane ſein⸗

piterno ſingkariterq; btõ cõplerũ. nulli

no vt iq̃ dictũ eſt creature in teſſe donat᷑.ſo lo vtriuſq; ſpũ teſte ac ↄſcio mutue agniti onis dilectiõis. Quis.n.coꝗᷓuit ſenſum dñi:aut;s ↄſiliarꝰ eiꝰ fuit. dicat mi⸗ hi foꝛtaſſe aliqͥs. Tibi qᷓ innotuit:qðᷣ nlłi faterꝰ cognitũ creature. Pꝛofecto vni genitꝰqͥ eſt ĩ ſinu pris ip̃e enarrauit. Enar rauit dixi mihimiſero ĩdigno.ſʒ pla⸗ ne iohi amico ſpõſi.cuiꝰ hec ꝓba ſt. Non ſolũ aũt.ſʒ iohãni euãg.liſte vtiq; diſci⸗ pulo quem diligebat ihs. Placita.n. fuit deo aĩa ilius.digna ꝓrſus noĩe et dote ſpõſe.digna ſponſi amplexib.digna deni recũberet ſuꝑ pectꝰdñi. Hauſit is nes de ſinu vnigẽiti de pr̃n o hauſerat iile. nec ſolus ip̃e ſʒ oẽs qͥbo ip̃e aiebat

magniↄſilij angel? Vos dixi amicos:qꝛ

q̃cunqʒ audiui a pr̃e meo nota feei vobis Mauſit paulꝰ.cuiꝰeuãgeliũ ab ho⸗ mie. neqʒ hoĩiem illð accepit:ſʒ reuela⸗ tionẽ ihu xp̃i. Pꝛefecto hi dẽs felicit᷑ qᷓ; veracit᷑ dicere pñt. Vnigen itꝰ erat in ſi⸗ nu pr̃is.ip̃e enarrguit nob. Et illa enarrs tio qͥd eis niſi oſclm fuit. oſckm de oſ⸗