Druckschrift 
Opuscula diui Bernardi abbatis Clareuallensis: vnacum epistola sua ad cleru[m] spire[n]sem [et] p[o]p[u]l[u]m vniuersum cum co[m]mendatio[n]e ciuitatis spire[n]sis necno[n] cu[m] quibusda[m] alijs specialib[us] tractatibus pri[us] non impressis ...
Entstehung
Einzelbild herunterladen

egde Fba. qpus cPmeren 5 Iponſſ, Puß naſe bereduag. o:yngenã tule piemet erüt duo uiſci nihio⸗ ſui:vt dupi areſpiritalt merito ſpoſe aütqᷓ eiin rcedẽ. de⸗ e planetz s amozinet equäpatt nis exoꝛdiũ ura. nulloti onullisc erat ambt eniuolenti eprumpens re ait oſchh mäifeſteyt jd voluſi m quẽamt t ſctẽ · qnð půs Amat noꝛe vtma eſputnz opoſtilat s.1 foꝛte ella vina⸗ odũ gliat tdeo, Ine e. et toꝛrẽte nta amo uca Quid oꝛs mittit õſiʒ mone ente Vch rãdis qpe ari pcẽ co⸗ 1itimoſ deſiderati greorãtibꝰ

itñ ſine ira

w ppep

Octaua.

Alioqͥn lfa oceidit: ſi abſq; cõdimẽto ſÿ̃s

rint. Pꝛobat ß angelus ita loq̃ns adtho biãEñ oꝛabas euz lach?ymis ſepelie⸗ bas moꝛtuos: derelinq̃bas pꝛandiuʒ.et abſcõdebas moꝛtuos diẽ in domũ tuã. nocte ſepeliebas:ego obtuli oẽonez tuaʒ dño.puto id nob ſatis. exalijs ſcripture teſtimonijs ꝑfuaſuʒ. pfallentibus q́ᷓʒ dignãt᷑ admiſceri ſcti angeli ſoleãt.qͥd eo mãifeſtius pſalmiſta ait.pᷣuenerũt pᷣncipes ↄiuncti pſallentibꝰ ĩmedio iuuẽ culaꝝ tympaniſtriarũ. dicebat. In cõſpectu angeloꝛũ pſallant᷑. E ↄleo ꝓinde aliqᷓs m graui in ſacr? vigilis depꝛimi ſomno. nec celi ciues reueri.ſʒ in pñtia pᷣn⸗ cipũ tanq; moꝛtuos appꝑere: vãa ip̃i ala critate ꝑmoti.vẽis intereſſe ſollẽnijs dele⸗ ctent᷑. Vereoꝛ ne nr̃aʒ deſidiq qũc; abho minãtes. in dignatiõe recedãt: incipi⸗ at vnuſqͥſq; ñm ſero gemitu dicere ðo Lõge feciſti notoſmeos a me. poſuẽt me abhoĩatiõʒ ſibi. Et illð Elõgaſti a me a⸗ micũ ꝓximũ. notoſ meos a mißia. Itẽ Q iuxta me erãt de lõge ſteterũt: vim fa ciehãt q̃rebant aĩam meã. Pꝛo terto eĩ ſi ſe a nob boni ſpũs elõgauerũt: impet? malignoꝝ;s ſuſtiebit Pico his eiuſ⸗ modi fũt. Maledictꝰ opus dei facit ne⸗ gligent᷑. Dicit; nõego ſʒ dñs. vtinã te calidũ aut frigidũ inuenirẽ:ſʒ qꝛ te tepidũ inueni.incipiã te euo mere ex oꝛe meo. Ea ꝓpter attẽdite pꝛincipes vĩos ſtatis ad oꝛandũ pſailen. ſtate reu erẽtia et

diſciplina. głiami:qꝛ angeli vẽi quotti

die vidẽt faciẽ patrꝭ. Himirũ miſi in mi⸗

niſteriũ ꝓpter nos. hereditatẽ capimꝰ ſa lut: deuotionẽ nr̃am in ſuꝑna ferũt.refert᷑ ſoꝛtimur:vt

gram. Vſurpemꝰ officiũ. in oꝛe infantiũ lactẽtiũ ꝑficiat᷑ laus. Di⸗ camꝰ eis. Pſallite deo nr̃œo.pſallite. Atq; audiamꝰ eos viciſſim rñdẽtes:pſallite re⸗ gi nfo pſfallite. Laudate ꝗᷓ celi cãtoꝛib in cõmune ducẽtes:vtpote eiꝰ ſctõꝝ do meſtici dei:pſallite ſapienter. Cib in oꝛe

pſallimꝰ in coꝛde ſapit. Tm̃ illũ terere

negligat fidelis et pꝛudẽs aia.qͥbuſdã in⸗ teitigẽtie ſue:ne foꝛte integrũ gluriat et mãſum. fruſtret᷑ palac ũ ſapoꝛe deſiderabi li. dulcioꝛi ſuꝑ mel fauũ.O fferamꝰ aplis iceleſti ↄuiuio in dnica mẽſa fauũ mellis. Mel in cera:deuotio in littera eſt

glutiers. Si aũt aplo piallas ſpũ.pfals las mẽte.cognoſcʒ tu de illiꝰ veritate ſer⸗ monis. quẽ dixit ihs: verba locutꝰſum

vob ſpũs vita ſunt. Et itẽ quẽ legimus⸗ dicẽte ſapia:ſpũs meꝰ ſuꝑ mel dulcꝰ. Sic

delectabit᷑ in craſſitudine aĩa tua:ſic holo cauſtũ tuũ pingue fiat. Sic placabis rige ſic placebis pᷣncipib.ſic deniq; totaʒ tibi curiã beniuolã reddes: odoꝛati odoꝛem ſuauitatꝰ in celeſtibh. dete q́ʒ; dicẽt. Que

eſt iſta aſcẽdit deſertũ ſicut vᷣgula fum

ex aromatibꝰ myrrhe⁊ thuris.et vniuerſi puluer pigmẽtarq. Pꝛincipes inqt iuda duces eoꝝ pᷣnceps zabulon. pꝛincipes ne⸗ pralim:hᷣeſt cõfitentiũ.cõtinentiũ. ↄtem⸗ plantiũ. Noꝛunt ſiquidẽpncipes vẽi regi ſuo acceptã eſſe pſallentiũ cõfeſſionẽ.cõti⸗ nentiũ foꝛtitudinẽ.cõtemplantiũ purita⸗ tẽ. ſolliciti ſunt ſuſtinere a nob iſtiuſmo⸗ di pmitias ſpũs. ꝓfecto non aliud ſunt.

qᷓ; pᷣmi puriſimi fructꝰſapie. em̃

ignoꝛatꝭ iudas iaudãs vłↄfitẽs. ʒabulõ hitaculũ foꝛtitudinis.neptali ceruꝰemiſ⸗ ſus interpᷣtat᷑. QOy nimirũ agilitatꝭ ſue ſal tiby. expᷣmit ſpeculãtꝭ exceſſꝰ. opaca penetrare nemoꝝ:vtille ſen ſuũ conſueu it⸗ Scimꝰ aũt dixit. Sacrificiũ laudis ho noꝛificabit me. Verũ ſi nõẽ ſpecioſa laus in oꝛe pctõꝛis.nõneꝑ neceſſariã habet tinẽtie virtutẽ: quã fiat:vt regnet pec catũ in vĩo moꝛtali coꝛꝑe. Poꝛro cõtinen tia meritũ apud deũ głiam reqͥrit hũanã̃:ideoq; m axie opus eſt etiã purita te intẽtiõis.q ſoli mẽs veſtra deo ⁊place⸗

re appetat. valeat in herere. Neq; em̃ alisꝰ

ud eſt inherele deo.q; videre deũ. ſolis mũdis coꝛdibꝰ ſingulari felicitate do nat᷑. Coꝛ habebat dauid dicebat deo Adheſit aĩa mea poſt te. Itẽ 2Mihi auteʒ

adherere deo bonũ eſt. vidẽdo acherebat: adherẽdo videbat. Anie ðᷓ in his exerci

tate.celeſtes ſeſe nũcij familiares exihibẽt

freq̃htes:p̃ſertim li freq̃nt oꝛantẽ ꝑſenſe

rint. Quis dabit mihi per vos o benigni pᷣncipes. petitões meas innoteſcere apud deũ. Nõð em̃ deo cui etiã̃ cogitatio homiĩs

ↄfitet.ſʒ apud deũ h eſt p̃s deo ſunt

beatꝰ vruribh qᷓ; carne foluti ſpiritib.

AQuis ſuſcitabit ine de tra inopẽ. deſter

2