4 Pon opus ardentum eonſeruiſſe manum Vnius(o felix) monachi reuerentiatantum Terruit audaces ſeua per arma viros. Ipſe autem tanti fuerat qui turbinis auctoꝛ Zudijt hos humilitriſtis ab oꝛe ſonos Petre mam ſubito licuit mihi ſcindere vitam: Et flegethonteo pꝛecipitare lacu. Tu tamen: vt gemitu veniam merearis acerbo: Tres tibi pꝛo grandi munere ſume dies. Dicta fides ſequitur:iam tertius oꝛdine titan Fulſerat: extremum clauſit et ille diem. Pꝛotinus expanſis reſerantur ouilia valuis Et refouent ſparſos lata per arua greges. Duod fuerat rabidi ſancium leonis Deicit hoc ſumma pꝛeſul in vrbe ſedens: Jam poterant leti tractare negocia ciues: Et rigidam tandem yertere arato? humum. Dmnibus hic igitur placida ſub pace locatis. Sanctis in optatos ſe tulit inde ſinus:

—

nata in galliã honoꝛifice redijt:ibiq; ſan⸗ ctiſſimam domino animã reddidit, Reterco eximij tacitus miracula partis Mue fuerint longe tempoꝛe facta vie Felices et enim nimium nimiumqʒ fuere. Boſpitio illuſtrem qui tenuere virum. Quiqʒ acrum voluit populus retinere parentem Pbuius in longas ibatab vrbe vias. Budia quiſqʒ nouo gradiens teſtatur amictu Occurritqʒ pio virqʒ puerqʒ ſeni. Luctus abit:ietis reſonat concentibus ether: Feſtaqʒ depoſitis artibus hoſpes agit. Vndiqʒ purpureas ſpargunt per compita floꝛes: Et redolent ſacris thura peruſta focis: Perqʒ vias pueri ramos ſtrauere virentes: Compita ſubiectis tecta fucre togis. Sic quondam ſoloms: inopum quem vexit aſellis: Excepit reducem grata caterua deum.

¶ Bernardus Roma eccla felice pace do