s dlaa e uun necat ujulee iheniuza uoqleag
—
ilidilldusca V b 6 omniom an ventet de Da0
mitg rd 1 iut I qun etian ſum exprimit 5 compos C tigenis. n d Mopinum tti yhemmean ur, cun u
kari ab Lnià-
integrurcyu or hi ab Arto aamire epe. a enquedall appälansiü. ſe pomais imimiſw „ JTogalolllk inam alun Theophiih onit 1aah ſit Illuch ja ert Hippuds 1 eune Aà 1 nun.
Nun Tnun V m
(23.) MA
leyor iir, quæ dicuntur, neſcis quam fidem& authoritatem conciliat, ac propemodum omnes, qui poeiam hunc commennriis ſuis iluſtnarunt,
iis, qui ab eo ſunt dicta, conſentiunt. §. 3. Commentatorum& interpretum Arati funt multi, ut non temeré, dicente Barthio loc. cit. poſt Homerum aliquod poemation plures interpretes ex ipſa Orcheſtra meruerit, quos enumerare lon- Bum ſibi eſſe teſtatur Hieronymus in l. Tit, c. 1. In Uranologio Dion, Petavi p. 267. habetur Catalogus græco latinus ſoriptorum, qui Aratum commentariis ſuis illuſtrarunt, quem P. Victorinus pri- mum ex bibliotheca Vaticana edidiſſe videtur. Ut Attalus Rho- dius, cui Hipparchus ad Arati phænomena minime favebat, ceu ex pluribus locis, quæ ſimul fragmenta Attali exhibere poſſunt, patet-. Lib. 1. c. 1. p. m. 172. quidem ſcribit 2 mo rs AGdn Oauvo&εεινο εσ νι axloyss ovyn,A. Emussu, vi doxe, uyrey duſos ua dᷣs ßts X ergi a‿dν ιννινee Ado—or. Atque Anati quidem pbænomenæ cum alii complures interpre- mti ſunt, tum ille ipſe, qui ætate noſtm vixit, Mathematicus(Attalum hunc eſſe communiter arbitrantur) ↄmniæm viderur accumtiſſimò, di- iigentiſſmeque ſcripfie. Statim tamen ſubdit.*ε⁵οένι ⁹σ νϑ ms eiSdis, 9) 2 o2d!d is e ανν˙* Aeary xeds 1A Dauvdtra N„5 ueva ANeas, umis Oe Anu, ,&Aey 3 vep sᷣ& eis, ‿μ α ⁴&,eνον dovt xryeννμμεον. Quam obrem cum in plerisque& præcipuis Amtum cernerem ab appuarentibus, cujus- modi etiam re ipſa contingunt, abermre& in iudem pene omnibas er- roribus non ſolum reliquis, ſed etiam Atialum ipſum eſſe verſatum c. Et hinc ſæpe ubi Aratum aberraſſe obſervavit, eum excuſat, Atta- lum vere nunc caſtigatione dignum judicat p. m. 775, nune Arato aberranti in omnibus fere aſſentiri dicit p. 178. cum id ipſe fatea- tur in operis proqœmiĩo: οςn& Aedrs QXov ikams dnna- s» mi 2uusJaure” 90. juan 69) rHy eiοαν aors, mis ν CTDauve- nerνois tuaενν τ⸗νᷣ αe uu⁷οννν 1g) ni dn rs peyte vε⁵ Aα⁴μάοοκ. Propterea nos Amti librum ad Te mißſimus e- wendatum A nobis, una cum illius interpretvrione, adeò ut& appa rentiis conſenmnea,& cum Poetaæ narmtionst congruentia fingulaf fa- ctrs⸗


