ubi eleganter quoque dicit, Theorema hoc tam abſtruſum eſſe at- que incomprehenſibile, ut explicatio ejus usque in Adventum- Eliæ(quod olim dicere ſolebant Rabbini antiquiores) merito ſit

differenda.

VI.

cum omnis de anima ejusque actionibus& paſſionibus tractatio obſcura& difficilis ſit, majorem nos certitudinem in hac diſſerta- tione de admiratione, quæ itidem inter animi perceptiones ac paſ- ſiones refertur, promittere non poſſe;& id propter ſi humani quid paſſi fuerimus, ſt in via à paucis calcata titubaverimus, faci- liorem nos mereri veniam. Erimus tamen in eo, ut talia, quæ veritati quàm maximè ſimillima videntur, à nobis proponantur.

V‚II vis ſit, pau

tos ac claſſicos authores ſubſtet,& quænam ex illis noftræ ſit con- ſiderationis. Communiter ac proprie ſumitur tàm à Philoſophis

quàm aliĩs

rantia oritur. Hinc Cicero Divinat. II.§. 9. Cauſarum ignorantia in re nova admirationem facit. Eadem ignorantia ſi in rehus uſitat is eſt, non miramur. Deinde etiam ſed forſan improprie auctores quidam hanc vocem non pro ĩpſo affectu, ſed pro aliquo effectu ex illo affectu manantem uſurpant: Et ſie mirari illis enim inter- dum idem eſt ac(1) imitari, Virg. 8. Zneid. Primis& te miretur abannis h. LTucan. III. v. 6. Superos mirata vetuſtas, i.e. imitata(2) Inter-

dum idem eſt quod adulari: adulatorum enim proprium eſt a-

lios mirari quid denu

Il. de Divin. Neque porro aut adulatus aut miratus ſum fortu-

nam alteri

rente Caſaubono ad Theophraſtum in obſerv. p. 156. ſive 72, hæuuᷣdéen verbum eſt abjecti animi,& plane ſervile ut in Euripidi Medea V. u4 4. A4uα'd, u Aui gs dauααςρ Domina vero, quam nunc pro te admiramur. Nec intrequens eſt Iſocra-

tihæc duo verba havfaaset& ſcand'en conjungere.(3) Idem ac

8(4)56⸗

Et hæc hactenus allata eò collineant, ut oſtendatur,

Ut vero conſtet, quid ſibi hæc vox velit,& quæ ejus cis videbimus, quibus ſignificationibus ea apud proba-

auctoribus pro affectu anima, qui ex cauſarum igno-

e. tuas virtutes primum miretur, deinde imitetur idem . Cicero in Paradox. Loquitur ad voluntatem quic- nciatum ſit, facit: aſſentatur, aſſidet, miratur; Idem

us, ut me meæ pæœniteret. Ap. Græcos quoque, refe-

vene-

——

„„— ⏑⏑ 2