dementiæ non progredior, ut, cum nullam diſciplinam ad faſtigium pervenilſe certum ſic, eam laudem compendio meo vindicare audeam, ſed lubentidſime largior, multa in eo deſiderari, nonnulla forte etiam emendari poſſe, omnes, & me cum illis, errandi periculo obnoxios eſſe, non igno- rans. Ubi itaque cuidam aſſertiones meæ non ſint ad pa- latum, tanquam obſcuriusculæ, vel dubiæ, non detrectabo vel earum uberiorem explicationem, vel dubiorum, illis ob- jectorum, reſolurionem, vel denique, ubi dubia exceptione majora fuerint, ſententiarum mearum abjectionem, ſi amice monear. Quod fore, eo magis confido, quo miaus alios in his meditamentis lacesſivi, veliis, infirmitarum mcarum imme- mor, ſententias meas obtrudo. Sin, quod tamen haud metuo, futurus ſit, qui mihi inſulrando gloriolam captet, ſciat, me, neces- ſariis magis diſtrictum, cum eo in arenam non deſcenſurum. Deniq; ubitibi, Honoratiſſime Lector, conatus mei non displi- cebuut, non ſolum operam dabo, uttertiam hujus operis par- tem, Anthropologiam, propediem exhibeam, hactenus ob alia negotia nondum perfectam, ſed& lucubrationes meas, ad forum medicum ſpectantes, utilitati tuæ conſecrabo, ſingu- las Medicinæ partes ſiicceſſiue illuſtraturus. Vale.