78 4

poft yösy, ita ut accufativi&lvuæ et pöun depen- deant a ᷣurnoSar, monuit me Heindonfius. Singulis aratri Heſiodei partibus recenlitis quaeritur quid fit ᷣorpov sropvon et doorpor nro? Satis inepte interpres latinus vertit d οτνπον αχνν νoν ratrum dentatum. Si Veterum hujus aratri explicationes confuluillent Hefiodi commentatores, facile evitare potuiſſent errorem. Bene explicat Graevius ντνν αννννν Ojmνοd habet DPurim ſuopte ingenio curvam, illamque non claνs fiam temoni et dentali, ſed quod totium ex zno ligno conficiebatur. Conſentanea quidem haec explicatio eſt Hefychii et Eratoſthenis Scho- liis, non utique vero intellexifſfe ejus formam et compolitionem, certiorem me fecit figura hujus aratri aeri incifla. Omnes ſilentio tranfeunt d roovu droyöovy interpretes modum et rationem, quam in componendo illo aratro fecuti ſunt Ve- teres. Hefych: reνννeν εε τ α Gννννετον,! s vos Sölov. Quomodo autem ſieri potelt ara- trum, quod eft non compolitum, led ex uno ligno? Raro quidem, ſed tamen fieri poteſt. Ut hujus aratri compolitio clarior ſit, truncum ſive potius arborem quae praebet ντν αeτQο, aeri incidendam curavi.(Vid. Tab. I. Fig. III.)

Truncus arboris quae tale aratrum promittit, a

prima juventute fedulo flectebatur ope forfan la-