Ät Gg. Dellen- eliodus inepte

Ubi-

Non Ouid inter. , n0s aratri edat. ta- Han⸗- eelle mu- la, er Mpoy 3 Tuij rvUro ver⸗ elt. mmer Eſt De ng d.

nc in

75

modum compolitum, ut Tab. I. adlpicimus, fran- gi oportuilfe, illum profecto latere non potelt, qui aratri uſum habet. Quam ob rem ſagaciores agricolae addebant lignum(vid. Tab. II. Fig. I. B.) quod nos Grieſsſaeule vocamus, eoque utebantur ad juncturam temonis buris et dentalis. Hoc modo aratrum firmius fiebat. Non exſtat in Veterum ſcriptis hujus aratri partis, quae maximi momenti eſt, nomen proprium. Vocaverunt et iplam àAuαα. Extendebatur notio z Aαανοε, et vocabatur non lfolum iſtud lignum, cui infigebatur vomer, 76 AuHa, fed hoc nomine complexi fſunt veteres lignum quoque id, quod jungebat 1 6T0ßosa, T0ν y, et eam aratri partem quae jam antea dicebatur AAuua. Tzetzes hac de re: EXuha 76 Aεονάνον eτνμον, drou d„ ⁴μρ Samεεts 6uννννμ rdꝝν v adi T6ν νννμν de. 2Grooıa,) et res ut clarior effet, uαb τ ⁴ᷣαον νέν ασς Bvs vriSerat, addere decuifſet. Clavus iple, de quo Tzetzes loquitur, jam eſt éAiuros pars. Rem ita le ha-

buiffe docet Proclus: àAUAν νομο 1 τ σe]τ νον

Bomi. Quamquam Proclus et iple xz z⅜ SᷣuA, er? 6 Bwris&yrrissraz non addiderit, tamen ita in- tellexiffe, additamentum docet àluνα εε τανμ⁴ 16

SAuery 6 Gr ννενõvν. Quo quaeſo explicatio

iſta, niſi Auαœlασ hoc lenfu latiore lumpliflet? EAvuœ