X

dianæ, certe non curante Linnæo periturum, conservavit, sed qui stupendos hos labores rite ponderare volunt, attendant, hoc toto tempore, Linnænm horti Cliffortiani præfecturam habuisse, quæ plerasque dies consumebat.

Eodem fere tempore Angliam petiit Linnæus, doctos hujus insulæ naturalistas vidit, Sloanium præsertim& Dillenium, qui jam senes frigide juvenem amplexi sunt: male habuerunt virum, qui doctior, corrupta domus fundamenta cognoscens, novas scientiæ ædificationes audacter proponebat; attamen Sloanio litteras Boerhaavii obtulerat Linnæus, in his hæc servanda gravissima verba exarata erant: Linnæus qui has tibi dabit litteras, est unice dignus te videre, unice dignus à te videri, qui vos videbit mul, videbit hominum par cui simile viæ dabit orbis. Quoad Dillenium qui vult cognos- cere, quam frigide Linnæi sagacitatem judicaverit, legat epis- tolas ab Hallero publicatas, præsertim epistolam 337.

Vivens in Hollandia Pinnæus, gravissimo morbo, affectione hypocondriaca, febre soluta, diu vexatus fuit; tunc desi- derio vehementi promissam uxorem& patriam petebat; qua propter utiles propositiones à Botanicis peractas neglexit. Vernali tempore humidas Hollandiæ civitates dereliquit. Interim amicus

lictitius litteras amicœ ad Linnæum per tabellarios continuo

generosoque adu manuseripta Artediana Linnæo intacta tradidit. Iste etiamsi obrutus propriis negotiis, summa alacritate textum autoris emendavit, sparsas annotationes coordinavit, manca supplevit, paucis- que mensibus elapsis, post Artedii mortem, nitidis typis egregia opera evulgavit. Nunc clamitent duri cenfores! invidum fuisse Linnæum, parem sibi agnovit in scientia naturæ Artedium, potuisset nihil agendo, tanti viri famam suffocare, sed post fata vere amicus, pro- pria negotia negligens, amico, stupendo labore æternum nomen

COncelit.

11 Noe al ano fue aa dem inter pole

roh