pt.. Vir. me- ad vo. buldie

inatio

serunk U Theil.

Pri- ambae rinque . XIII. alias „terra em mo- em elt. ungu; uti cel ramque allis in- Bret auf tus for-

5 supra fuille, irios ka- kalibus juribus e tinet, in ais eum 7 segeles . tabellis

lit paucillimo temporis et laboris impendio. Quod Romani eo minus aegre ferebant, quia propter solis calorem, poltquam lulcis lingulis ductis ad verluram ventum erat, fatigati boves requielcere lolebant. Vid. Col. II. 2. 27. et Plin. XVIII. 49. 2.

Praeterea conjici potest, Virgilii et Var- ronis aratrum duas quidem habuilsle tabellas, led aliter adnexas, quam ante delcriptum elt, quomodo in vulgari Germanico aratro affixae lunt. In eo, ut constat, una dextera tabella,

buri distans, terram tollit et verlat, altera autem

quae, in dentalis gemino latere fixae, moveri nequeant, instruxerunt. Sed hoc aratro lirari posse, quilibet lirandi expertus negabit.

RTI CRHTSsTEIOIUSs in I. c. pag. 85. ha ec verba faciens: Cam- pus aratro binit auribus instructo liratus eam formam habuit, quam agri nostri solano tubergso per series exculti prae se fer- re solent i. e. formain lirae fidibus obductae, unde nomen lirare. Jam tum innotuisse id, quod nos Drill RhulIr vocamus, eæ hi rp. R. locis intelligitur, tota via erravit. Primum li- rare et lirati agri formam falso interpretatus est. Nam li- rare nihil aliud est, quam id quod nos dicimus Beete ackern, ut lupra demonstravimus, et forma lirati campi est ea, quam habet in horto terra in pulvinos difposita. Ergo et ista etymologia vocis lirae inepta est. Deinde in veterum libris nullum locum reperi, unde, Romanuis illum agros colendi modum innotuille, intelligatur,. Sarriebant quidem legetes, tamen non aratris, fed rastris, non per armenta,

led manu hominum. Praeterea RICAHTSTEICII aratrum, inn

quo dentalium latitudo tabularumque distantia tripedanea lit, ad hune colendi modum e polle ne⸗ gaverim.