lat. pluribus auctorum locis intelligitur, e. g. Col. ö
II. 2. 23. et 26. At ex nostra interpretatione mani haec omnia constare, facile is, qui vomeris a b apud nobis deleripti longitudinem et litum conside- ad kr. rarit, concedet. Hut accedit; quod e verbis, deinde quae Plinius in eodem loco; ut mox videbi- apa. mus, de alio vomeris genere facit, apparet, jclina- vulgarem vomerem non habuisse latera acutag iltram quod item nostrae esplicationi relpondet, nam orcmia in tali vomere, quelem nos fecimus, acuta la- omano tera non lolum non desiderantur, led etiam of- % Un fensionem praebent. In vomeribus vero, qui- inler- bus Romanum aratrum ab aliis instructum vi— rero- deo, laterum acies necelslaria est. turam genus§· VI. hujus Plurium vomeris generum nemo nilsi Pli- otro. nius mentionem facit. Cujus verba, quia, non m all latis plana, in multos errores interpretes in- m non duxere, ipsa apponam; lcripb- Homerum plura genera: Culter vocatur, qui ne. praedensam, priusquatmn proscindatur, terram guet, secans, futurisque sulcis vestig ia praescribens in- b wodo cisuris, quas resupinus in arando mordeat vo— begerl mer. Alterum genus est vulgare, rostrati vectis. quod Tertium in solo facili, nec toto porrectum den— ile; e tali, sed exiguia cuspide in rostro. Latior ase
quarto generi, et acutior in mucrbnem fastigata, et Cu eodemique gladio scindens solum, et acie laterum
. 4


