(148) Propositions extraites d'Hippocrate: ::(Edition de Foës.) I.

Senes facillimèe jejunium tolerant, secundum eos qui constantem ætatem degunt, minimum adolescentes, ex omnibus ver præcipuë pueri atque inter ipsôs qui ad actiones obeundas promptiores existunt.

{ Aph., liv. 1, n. 13, D: 1249:| LI

Animadvertendi sunt etiam quibus semel aut bis, copiosior aut paucior, aut per partes cibus offerendus est. Aliquid autem temport, regioni, ætati et consuetudini concedendum,[:Aph.;, lv. 1, n. 17, p. 1244]

I Ï| Là

Qui benë habito sunt corpore ad medicationes molestè habent.

f Aph., liv. 2, n. 37, p. 1245. LY,

Quæ ex longo temporis intervallo assueta sunt quamvis deteriora insuetis minüs molesta esse solent. Quare ad insolita eLiam facienda

mutatio.[ Aph., liv. 2, n. 5o, p. 1246.|

V.

Veratrum( eAAGGopos) iis qui sano Sunt corpore periculosum, convulsionem enim inducit.[ Aph., liv. 4, n. 16, p. 1249.]

VL

Veratum nigrum( ex A6 opos meshas) melius quam peplium ven- trem solvit, tum etiam ad judicationem magis valet. Peplium verd flatus magis erumpere facit.[ Rat. vict. in morb. acut., p. 387.]