3 10 CAPMVT J. De ſtutu iuriditionis

effugerent, ſi vel aliquando aſpernari principia illa viderentur, vt triſtia Ludouici Bauari (F) aliorumque exempla demonſtrant.

ℳ perti ſint caeſares, ſi peruicacius principiis alienis inſiſterent, vel, quod plerumque tandem factum,

eccleſiae eiusdemque praeceptis & dogmatibus ſuh- mittere fe ſe demum fuerint coaẽti. Sic Henrico IlIl. obedientiam en propter recuſabant non pauci princi- pum, donec reconciliatione facta diris & exſecratio- nibus eccleſiae Canoſſae in arce Mathildis a Gregorio VII. eſſet ſolutus. Imo, qui Forchhemii congrega- bantur poſtea, eumque electo in eius locum Rudol- pho Sueuiae duce regis affine depoſuerant, ordines, non aliam eius rei cauſſam adlegabant, quam quod ab Italis incitatus, in pontificem eiusque dogmata denuo inſurgere meditaretur. Paria acciderunt Fri- derico I. cui, ſimulac Alexander 111. fulmen facrum iniiceret, ab Anconitanis aliisque Italiae ciuitatibus denegata fuit, ſubieetio. Nec aliam Henricus Leo defectionis ſuae a Caeſare rationem praetendebat. Imo Philippo ea de cauſſa Ottonem praeferebant or- dines, nec niſi plene ſoluto exſecrationibus detule-

11. aliorumque, vt taceam. Vid. ſolum 104 N. 1K coß. ScRMavss kurtzer begrif der reichs hißt. pe- riodo V. VI. & VII. ( Triſtiffima ſane inde fuerunt prae ceteris principis 4 huius, ſacrae poteſtati tam inimici, fata. Non enim fulmine ſolum ſacro plus ſemel ea propter percuſfus, ſed & impii eo nomine dogmatis redargutus & damna- tus a Ioanne XXl. cum aſſeclis ſuis & defenſoribus 3 Marſilio

runt obſequium; exempla Henrici VI. & Friderici