— —— — — —f ů—

——,—

————

„ ———

——

Fos interim oro atque obteſtor, ut, quos habte nus, mihi cauſæque nocerent, nihil non egiſſe comper: tum habeo, * me publice refutatum eant, quamque in corum ſententiis ac ſcriptis dijudicandis mihi fiumſi liber· tatem, eandem ſibi in me ſumant. Nee ſane promtius me monebunt errantem, quam ego monentes ſequar; ultroque emendare paratus ero, quæ pietati, eccleſiæ Chriſtianæ conſenſui, aut ulli veritati diffentanea à me dicta eſſe deprehendam. Sed rationibus, non, qui mos adeo litteras inquinare cœpit, convitiis mecum certent/ turpi fœtu impotentis animi: ſeiantque me ſilentium eo- rum ita interpretaturum, acfi, quid reponerent, in promptu non haberent. Hæc ſunt, quæ te ſcire volui, B. L. atque, ut mihi conatibusque meis faveas, enixe rogo. Dabam Wezlariæ d. 20. Juli MD CCTL.

* Nunquam cum Theologis mihi rem fore putabam, memor moniti pupRNDoRn1Ax de jure nut. k gent- in præ. 3k Nb1us Herhipolenſ Ml. de Tu ſt.

cleſ. & Inperi. rece eos monet, ut, charitare in omies fervata, immatura cenſuras ferendi prurigine ſe ſe exuant.