m— ——— —

EMPHVTEVSFEOS. vx

fuerint reprobata. Alias, enim, nullo modo vnus inuito altero conſenſum fuum reuocare, proque lu- bitu recedere poteſt. Nimirum quod lus Naturale, eiusque obligationem ſtringentem attinet, generale officium ex lege Naturali profluens eſt: vt quililet hdemn ditam ſeruet; quod ſi non eſfet, magna pars vtilitatis periret, quae humano generi ex comunica- tis inuicem operis ac rebus enaſcitur. Neceſſe,

enim, fuit, homines ipfos inter ſe conuenire ſuper rebus inuicem praeſtandis, quae ex ſola humanitätis lege certo ſibi polliceri ab alis non poterant, adeo due in anteceſfum determinandum fint, quid alteri quis praeſtare, quidque ab eodem iterum exſpecta⸗ re ſuoque jure exigere deberet; id ipſum autem fie- ri non potuit, nifi per promiſſa & patta, I. 7. F. 7. D. de pactis. I. 3. D. eod.

XVI.

Haec tantum generaliter. Patet autem ex de- finitione, quam fupra loco fundamenti poſui, quod Emphyteuſis ſit contractus, quia vltro citroque Do- minus & Emphyteuta ſibi inuicem obligantur, ille ad rem tradendam, hic ad ſoluendum canonem & meliorationem. Hocce enim, reſpectu pertinet Em- phyteufis ad lus ad rem, producens prasſtationes perſonales inuicem, vna cum adtione perfonali pro- prer eas competente; contrattus vero vnius diſſenſi, ſeu inuita vna parte, minime diſſolui poſſe certiffi-

C3 mum