EMPHYTEVSFOS.

tur in conditionem per J. 701. de condit. & demon- Krat. quamuis ſaepius fallat haec regula per I 2. J. 3. de Origin. lr. Diſputarunt nimirum veteres prudentes tantum: an Emphyteuſis ſit pro titulo habenda, quo dominium in alterum transfertur? Cum autem remotis omnibus impedimentis conclu- ſum ſit, reuera talem eſſe, patet, nihil amplius impedire, quin hunc contractum Emphyteuſeos in- ter Contraẽtus luris gentium referam. Sunt vero et. iam ali, qui ſpeciem locationis conduttionis em⸗ phyteuſin conſtituere arbitrantur, quos refellit VVLTFI. in Lurisprud. Romann cap. 36. n. 21. cuius verba ita concepta ſunt. Locutio Conductio ſub tennpore longo dicitur Euphhteuſis, ſed perperun. Con. tymiin, eninm, clue ſtutuit I. 1. pr. Cde Iure Emphyteut. ibi: lubemus Ius Emphyteuticarium neque condu-

ctionis neque alienationis titulis eſſe adiiciendum.vid. etiam d. J. 3. ſt. Iocati.

WV.

Cauſa impulſiua agros Emphyteuticos, Zinß⸗ Guͤter, conſtituendi fuit ingens praediorum partim cultorum, partim incultorum, a Romanis hoſtibus ereptorum numerus. Per hoſtes autem intelligo ta- les viros, qui nunquam ad Romanos pertinuerunt. Si, enim, bella inteſtina, ſeu ciuilia, inter ſe gerebant quidam ex gente Romana, illi non ſub nomine ho- ſtium comprehendebantur, adeoque horum bona pro-