recht worden ſeind. Sagt S. Paulus Rom.y. Vnd iſt ſehr denckwirdig das Sanct Ambroſius ſagt: de Iacob & vita æterna cap. s. Non gloriabor quia ju- ſtus ſum, ſed quia redemptus ſum, gloriabor, non quia vacuus peccatis, ſed quia mihi remiſſa ſunt peccata. Non gloriabor quia profui, neq́; quia profuit mihi quispiam: ſed quia pro me advocatus apud patrem Chriſtus eſt, ſed quia pro me Chriſti fanguis effuſus eſt. Das iſt / Ich wil mich nicht ruͤhmen das ich Gerecht bin / ſondern weil ich erloſet bin / Ich wil mich nicht ruͤhmen das ich ohne Sꝛuͤnde bin / ſondern weil mir die Suͤnde vergeben ſeind / Ich wil mich nicht ruhmen / weil ich bin nuͤtz geweſen / auch nicht weil mir niemandt nutz geweſen / ſondern die⸗ weil Chriſtus fur mich beim Vatter ein Furſprech iſt / ſondern dieweil das Blut Chriſti fur mich vergoſſen iſt. Alſo iſt auch ſehr fein das Sanct Bernhardus ſagt.
Fateor non ſum dignus ego, nec propriis poſſum meritis regnum obtinere cælorum. Duplici jure illud ohtinet Dominus meus, hæreditate ſcilicet patris, & merito paſ- ſionis: alzero ipſe contentus, alterum mihi donat: Ex cujus donio, jure illud mihi vendicans, non confundor.
Das iſt / Ich kan das Himmelreich nicht beſitzen durch mein eigen verdienſt / Aber mein HErr beſitt den Him⸗ mel auff zweierley recht / nemblich durch die Erbſchafft des Vatters / vnnd durch das verdienſt ſeines Leidens. An dem einen leſſet er ſich genůͤgen / das ander ſchencket ermir: Vnnd weil ich mirs auß ſeiner ſchenckung von rechts wegen zu eigne / werde ich nicht zu ſchanden. in vita Bernhar: cap. 12.
E iij Auch


