I non immeritò inſonuit plangoribus æther⸗ Cum pius Amramides funere merſus erat, Si Pivijuſto Samuelis funera luctu Ornarunt vivus, quas bene pavit, oves, Triſtia ſi rectè tundepant pectora palinis, Iſacidæ ut tegerent ceſpite membra pa- tris: Nos etiam ſaris æqua manet nunc cauſa doloris, Quos Malſpurgiaci cura Leonis habet: Nos quoq́; largifluis merito nunc ora rigamus Fletibus, & lacryma dilacerante genas: Nos triſtes elegi, pullæ geſtamina veſtis, Et quæ ſunt miſeris congrua quæq́; decent. Senſit enim nimium properantis, Ipicula Lechi Harminius noſtræ nobilitatis honor. Ductor erat Moyſes populi de ſtirpe Iacobi⸗ In noſtro Hermannus tramite ductor erat: Tutor erat Samuel gentis de ſanguine Iudæ, Nobilis his nobis tutor amicus erat: Viſcera cara patris pis ſeni in funere fratres Deflent, deflemus viſcera cara patris. Cujus virtntes ſi prima ab origine pangam, Componet citius veſper in orbe diem: Ne tamen has prorſus taceam compeilor honeſto. Et quo diexi ſemperamorevirum. Ergo ſumma ſequar tantum faſtigia rerum, Quarum me teſtem ſiſtere jure qucam. Ingenio natura virum ditaverat iſto, Cui via per quidyis invia nulla fuit, Ilius a teneris illo conyertit acumen⸗ Vt bonus & fapiens poſſer adeſſe bonis: NMec laborille perit: apiens ſapientia pectus, Atq; bonum bonitas mox ſubiere viri: Sic duce natura, ſimul hanc comitante fideli Culturaeximium præſtitit ille virum. Non ſecus ac pingui naturã fertilis, omnes Spes luperat, benẽ quem vertit arator ager.