Epicedi. VII.
6 6. G F Eſtinata tuæ veſtigia quando Sororis Per varios caſus, morte, Beata, premis, Ne ceſſent unquã lacrymæ mcœroribus addis Moœrores, noſtris vulnera vulneribus. Vix illa ante annũ trina cum prole ſepulta eſt, Cum fato ſimili morte perempta jaces. Delelas ideò manſiſſe ſuperſtes ut in Te Quæ jamjam cœlo, hic viveret alma ſoror. Et diviſa Orbi tecum materna viderent Munia, nonullis ſat celebranda modis, Sedte mortalis jam dudum cura reliquit, Ad pia quæ nata es gaudia cœlituum. Ergo abis angelicam quò conſpectura Sororẽ Pternos annos ducere læta queas. Nos certè querimur, conſortia veſtra dolẽtes ln mundi pelago deſeruiſſe ſuos, Veſtrarumq́; ſimul fanctos miramur amores Quos nec dura etiam mors ſuperare poteſt. Indulgete igitur conſtãter amoribus,&quos
lncepit tellus continuate polo. Gau-


