Nam velut à toto membrum divellitur ægrè Corpore, quin doleant relliqua membra ſimul; Sic nequit avelli conjux à conjuge chara. Quin dolor& luctus cor premat inde ſuum, ninc, Tülsnere, doles, quoniã ſuaviſſima cõjux E thalamo tumulum viſere juſſa fuit. Quæ tibi curarum molem quandoq́; levabat, Quæque ſenectutis dulce lenimen erat. Siſte igitur luctũ, mæſtamq́ʒ remitte querelã, Eſt pariter nobis hæc ineunda via. condolentis affetus teſtandi cannd appoſuis Anton. Henricus Mõllenbecius, D.& P. P. S v. T 1 1NWEREy uu⸗ candidioribus Funceritatus gaudet amoribus, Oditq ſucos veritatem Pectoras ingenui amulantes, eſtimabit⸗ qud pietas fu⸗ Ornata ſplendet. cordis imaginem⸗ cMecumqᷓ dicct: Munds lardam Exu, ꝙ hos imitars mores.
G Fic


