26 Diſputatio 1II. eſt caro: Leguntur Eſaiæ 9. 6.lerem. 23 vhſ Mart. 1.. 2 3 c16.. 13 16 Luc. 1.0 6. 10b.1 Eccaſæ hæc eſt, quæ ex præcedentibus dui eſt homo, homo eit Deus æa Actan Iuibus ob unionem ſacramentalem res Euchari leſti prædicatur de yerreſtri ut panis e corpu vn ef ſanguis Domini 9. Prædicationes iſtæ ſunt myſticæ, ttan dunt captum humanum, fſunt fdei, nõn ratic non habentßmilia exempla in narura, undeſ lares& novæ appeliantut quemadmodum Dol nus, Ier. 31. V. 12. dicit, Greabit Dominus no ſuperterram, fœmina circumdabit virum u logicè non ſunrproprie; quia non cõgruuntad u; ex prædicabilibus modum ſeu quia non funt vocæ, in quibus prædicatum elt de eſletiꝭ ſih ropohn cti, ut quando de pecie prædicatur genus, velc 1. M. rentia. Fieriid in prædicationibus itig, newol tamtehne brius afirmabt, ueque ſunt denominatiæ leu dehivo nim in propoſitionibus eft proporcionalis unciſhn in rebus dicit Monlorius de unive rfal. c4.p. 4 ½. Folor3 qui habitudo, qud duæ qiſparatæ ſpecies

cidentales: Mam 1. alis eſt habirudo inter ſuh

etum& prædicatum talis eſtprædica rio. Unitu

eſt ſgularis& inußtata. Ergo non eſt denomi zent riva. 2. Fiuntigitur prædicationes iſtx in quidl niinteit

quis& nonin quale, utaccidentales. 3 Etpre piniſu cantur ſubftantiæ diſparatæ non vocabulis Puß Mam 1 nymicis fed Synonymicis. 4. Homo fecundusn eiuiis accidit Klio Dei cum ſit iple filius Dei, a0 Pomi de ccœlo 1Cor. 15.v. 47.. Inepts etiam accii; cibus adſeribitur perſonatio,& ackus perſoni zuutun Non perſonantur, ſed ſultentantur 4 lubſtant ſp N Denominativis igitur eas annumerari non po qumet . ottendit modus attributionis ſeu cohæren uione piicati cum ſubjecto. 2. Arguunt diiparati ulizt