Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
328
Einzelbild herunterladen

Deinde an inſtitutam attionem ipſa legitime pro harit: Ctertio de defenſionibus& exceptionibu⸗ rei conuenti.

I HTex narratis libelli videtur dicendũ, actum fuiſ-

ſe petitione hereditatis aduerſus reũ velut poſſi- dentem pro poſſeſſore, id eſt, non habentẽ vllam o- mnino vel iniuſtã vel coloratã poſſidendi cauſſam: velallegantem ꝗdem cauſſam ſeu titulum, qui tamẽ 1 zure inualidus ſit, nec habeatur pro tirulo. Nam& aduerſus talem petitio hereditatis cõceditur, pertex. a n Ipro herede, cum duab- l.. e⁴..de petit. hered. 1 Et videntur adeſſe in noſtro caſu requiſita huius actio- nis, videhex parte agentis, quod hereditas ad ſe per- tineat teſtato velinteſtato: ex parte vero rei, quod is hereditatem poſſideat: vtrumꝗ; enim actrix in ſuo libello prætendere videtur. Accedit, ipſa in con- cluſione petit a principio, ſe declarari heredem de- functæ matris: deinde addit,& ſibi reſtitui prædicta 3 bona hereditaria. Verum ſipenitius rem introſpi-. ciamus, recte defendi poteſt, rei vindicationem ab actrice ꝓpoſitam fuiſſe ad repetenda bona materna per patrem alienata poſt matris obitum, uxta l... G. 4 de bon. mater. Idq; ſatiscolligitur ex narratis ſo- lum,& medio concludendi, ſed ex ipſa etiã conclu- ſione libelli, ex qua vtiq; actio metienda eſt, iuxta Ang in Somnium. Inſt. de act.&& Abb- in&, ex parte B. de for. comp. cum ſimil. Notum aũt eſt, in rei vindi- catione duo coniunctim requiri: Primum, actor ſit rei petitæ dominus, vel quaſi dominus: alterum, quod reus, contra quem agitur, poſſideat rem, ꝗ́ᷓ pe- titur reſtitui, ſicq; reſtituendi poteſtatem habeat, 1. Vnic.(.de alien. iud. mut. cauſ.& l. vlt. ff. de rei vind.

Eo lam ergo actrix in noſtro caſu, vt oſtenderet ſe do-

minam eſſe rerum, quarũ reſtiturionem intendebat

petere a reo, in narratis libelli deduxit, qualiter illæ res fuerint Ppriæ Eliſæ ſuæ matris, quæ illis patri ſuo attulerit tempore contracti matrimonii,& ad mor-

matre ꝓprietas talium rerũ ad ipſam actricem, tanꝗ́; relictam filiam& vnicam heredem deuoluta ſit, v- ſufructù tantum apud patrem remanente: quo pa- riter defuncto, Ecq; vſufructu exſtincto,& pro- Prietate conſolidaro, natum ſit actrici plenum do- minium prædictarum rerum. Sic ergo non alia ra- tione in libello ſucceſſionis inteſtatæ meminit a- ctrix, vt oſtenderet, ſe rerum illarum, quarum re- ſtitutionem petebat, eſſe veram dominã,& ſic fun- daret actionem rei vindicationis ex ſua, velut agen- tis parte. Ex parte vero rei pariter fundata eſthæca- ctio, cum abipſo petierit reſtitutionem rerum illaru hereditariarum, quas ad ſe pertinere dicebat. Atque ita in noſtro caſu adſuntreq ſita huius actionis, dul. dominium ex parte actricis,& poſſeſſio ſeu facultas 7 reſtituendi ex parte rei conuenti. Poteſt autem rei vindicatione quis non ad vnam tantũ rem, ſed etiã ad plures agere: prout hic actrix plures res vendi a- uit in libello,& pluriũ rerum reſtitutioné petiit: ſic- ut ex peritione libelli cõſtat. Neq; prædictis aduer-

8⅝ ſatur, actrix petiit ſe declarari heredem: †quia he-

redem poſſumus interpretari, id eſt, dominũ. quan- doque enim ita accipitur,&.f. Inſgit. de hered. qual. 8 difer.& ibi Dd. notum q; eſt, improprianda eſſe Verba,vt libellus ſuſtineatur, 77 quls intentione am- biua,! ſolemus: f.de ind. Et dicit Panoranc. exami-

Dn. loach. Mynſing. Juriſconſ. German.

nata. de iud. verba libelli ad ipſtus libellatis com- modũ ſint interpretãda. Poſſit etiam defendi, quod actrix cumularit petitionẽ hereditatis cum rei vin-

dicatione, quod de iure permittitur. †Satis enim eſt, 10

libellum ex vna parte ſuſtentari poſſe licet non ex alia, vt plene per Rom conſi. 1oj. in prin. oſtenditur. Vi- RvM hic exſurgit dubium non leue, an cum atirix (vt permiſſum est jin libello plures ſibi res reſtitui pe-

tierit,&s poſtea in proceſſu cauſſc illam petitionem ad d- nam tantum rem reſtrinxerit, nempe ad domum Gin-

hemii ſitami ſicq́, in hoc emendauerit libelum,& qui- dem post acceptum iudicium, liteq, conteſtata: an hoc illi de iure facere licueritè Et hæc quæſtio reſolui de- bet ex his, quæ latiſſime tractant Interpretes in l.edi- ta, C. de eden.&æ S. ſin minus. Inſi. de actio. vbi tam dee- mẽdatione, quam mutatione libellorum multa cu-

mulant. Fit autem emendatio libelli, quando men. ij

dum, id eſt errorem tollimus, ſalua remanente ſub- ſtantia, attorum verba ſf. de re iud. Mutatio veroli- belli tum dicitur fieri, quando variatur& mutatur ipſius libelli ſubſtantia,& veteri actione relicta no- ua ꝓponitur: vel omiſſa repetita alia poſtulatur, ſo-

ut in d. S.ſin minus, aliquando fuſius docui. Cum autéèn

emẽdatio potiſſimum quatuor modis exſiſtat, ſcili- cet obſcura declarando, addendo, detrahendo,& ſuperflua reſecãdo: hic in noſtro ꝓpoſito deemen- datione agimus, quæ fit per detractionem, cum ſcil. qualitas vel ſumma aliqua a libello detrahitur: yt ſi actor ab initio petat decẽ,& poſtea velit ſolũ quin- que petere: vel ſitotum fundum ad ſe pertinere di- xerit,& deinde reſtringat ſe tantum ad partem. Sic in noſtro caſu actrix reſtitutionẽ plurium rerũ pe- tiit, deinde coarctauit ſe tantum ad vnam rem, népe

ad domum Ginhemii ſitam. Tali fſpecie cõcludum i

Dd. emendatio regulariter cõcedatur etiã poſtli.

tem con teſtatam, vſq; ad ſententiam. Neq; enim p-

hiberi debet actor, ſi emendet in partem mitiorem,

X& temperatius petat, de quo per Dd. in lꝓquidamex- tem vſq; poſſederit dominio tenus. Mortua autem

iſtimauerunt ſi cert pet.& in d. leædita. d. ſin mi- nus. Sic in noſtro propoſito actrix primo plures res petiit ſibi reſtitui, ꝗa credebat eas oẽs exſtare penes reum: verũ poſtea cõperto, quod vnam tantũ rem, nempe domum poſſideret, illius ſolius reſtitutionè b petiit, ſicq; perhanc emendationem non mutauit, necalterauit ſubſtantiã intentatæ actionis, ſed eadè actio manet, rei vindicatio ſcil. ſiue vna tãtum, ſiue

plures res exigantur. Concludendũ ergo ad ꝓpoſi-

tam quæſtionem, licitum fuiſſe actrici etiã poſt lite conteſtatam detrahendo oblatum libellum emen-

dare, per prædicta. SE Cvx Pv principale punctũ eſt, an actrix ſuam intentionem probaritè Et con- 14 ſtat in rei vindicatione duo eſſe probanda, nempe

dominium ex parte agentis, Ainremn inprin. ſ de rei vind.& poſſeſſionem, ſiue facultatem reſtituendi ex Parte rei conuenti, I.oſiciumaſ o. tit.& d.l. vnic. C. de alie, ind. mut. cau. fao.& per Dal. in§.omnium, vbi atu

dixi, Inſt. de astionib. †᷑ Probatur autem dominium B

variis modis, partim iure gentium, partim ciuili in-

troductis: quos abunde referunt Fab. Ioan. de Plat.

& Iaſ. in d. ,omuium, nu. 71. 89 habentur,ſfde acquim rer. domin.& Inſtde rer. diuiſ.pertotum eſiq, de hs glo. ordin. in l. i in princ. verbo, noſtræ. de acquir rer. domin. Barti in remin priuc. de rei vindic:&; Specul. late tit. de locat.§. vlt. verſ..& tit. de attio. emt.§. ſe- Tuitur. vetſcin autem velis. Inter ceteros auren mo-

ö os et⸗

ruentibquam ſibi wmanoaddominlumle atm domum polli etliertrumqr nhrtum exſiſtat. Ac wimceueniendo, ne

uni rperio plures tauttelead perin

mgordine ponder

I hre ech quod.

grotionem relig

hhen

mitleuid cõpetat, uimem cum primis tenofelin quemor tran chonberg, cu ri fllauem exact

iieturallererezill

jntserimat aſeculo

tigunni labüciat: ſ nehexuin meſſeaiure can

earnioordine§. Pra

daknncici ordinesa

6 75 Clem cum aön dulorum, ui ntnueigionis

aenarmäcut