Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
327
Einzelbild herunterladen

S=S SSASZS

S, dal G eſud⸗ 9 4 9 . e f. ad Th. 8 45 Teſcryt. zo.vel 40 ₰G90 1 3 bhanen runm 2 crum an nobilesde Maen Continua poſſefion an llidenatefuerintn n

agnouerintinfg, eno, mihi nibil com Am dadilis cibluilg,, rtia dertgiur in bu m aud pofſum. Exthe abing guotannispoltſet, meke minozpertum fuct iu. anno Chriſtirßog ad nis twindagandum cſ astyt- pertum,&a temp mle. tegri ſnt ckpf. N i mellet, ne nobiles Ironn- ruatem preſctipſil 9 edutiſint futufic a

ſſſſſͤddb ä 3 1

i ſent neq; pet oſ a ln rpellui reltequiſ 1ua aa. Srelqua uriſ Pen eſcriptio nondum en Hiatelleckuſenten Aütmd eot nobilesdeV 8 6 sduos pagos& dh terum non pofiu it uſiri, videlicet a Wn⸗

iin Bcöferri cum at ir bonxh el pol 2 1,

feal 4 tqu* ru wder d. A- hs ripollen k. tl 4 8, ent ee het hi

arg. l. Vlt. Cde impub.& al. ſubſti.&e§., 7ui. Inſt. de inutil. ſtip. c 35. 7. 3. S. hac auctoritate.(nam& iuſiurandum per legem Fliam Sentiam per patrem exactum nocet filiis,. qui contra, l.ad idema ff. de iure patron. e. in quibnſcdlam, de pœn.. cito turpem, 1. q.:. qui crimen, 5. j. ⸗cum ſimil.) meo tamen iudicio filii nobilis de Vy. nunc temporis feudum poſſidentes, codem ob ſu pradictam cauſſam priuari non poſſunt, propter

11 ſequentes rationes. Primum enim iniquum eſſet, liberos ob delictum parentum puniri. Nam ius ſta-

tuit, filius iniquitatem patris portare non debeat, lemancipatum, de Fenator ladoptius,. vlt. de in ius

12 voM.&1 2. 2.§.. G S. crimen. cum ſimil. Secundo eit

regula vulgata apud Dd. quãdo vaſallus propter de-

lictum feudo priuari poſſet,& dominus vaſallũ non

conuenerit, heredes domini aduerſus vaſallum non

amplius audiendos eſſe: ita Odofr. in l.. C. de reuoc. donut. por fin. illius leg. Et eſt ratio, quia tales reuoca-

tiones ſunt proditæ ad vindictam: vnde non dantur heredib. nec in heredes, l. iniuriarum in prin. de iniu.

l pen. de in ius voc.& notat. inl. imperialem,. inſuper.

un glpen. deprohib. feud. alie per Feder.& S. porro, quæ

Htpri cauſbenef.amit. Zaſctract. feud. tit. Ae feud. pri-

hat.& refut. oncluſ. 12. præſertim quando dominus (vtihoc caſu) ſciuerit delictum, nec agere impedi-

tus fuerit, Ain conſirmãdo, l. vtilitatemé ſi. de confir.tut.

Voan. And.in addit. ad Spec.tit. de feud. S. nunc dica-

mus,in litera. ad fin. Panor. conſl-3. lib. 2. ad fin. 9. J. G& Henn. God. conſel. 16. num. 1⁰. T ertio præſumitur,

nobiles de Vv. hactenus hoc feudũ ab Abbate Mur- bacẽſi per errorem recepiſſe, nec aliter putaſſe, quã

ſic fieri debere: præſertim cum ſententia, quo ad

eos, ſit obſcura& incerta, nec hactenus vnquam a 13 dominis in B. conuenti& interpellati fuerint. Sed

Vulgare dogma eſtiuris Interpretum, ſi feudi reco- gnitio aliter per errorem facta ſit, quam prius ſole- bat hoc poſteris non nocere:it⸗ Bal u c.l.§-vlt. ver- quæro, quis dicatur caſtalduts, de feu guar. iden conſil. .proponitur, quod inuèſtituranin I. dAub. par. I. Deci. conſil 263. uu. 3. 2 par.& conſil. ¹9 3.nu. 2. par. 1I. G con- filgs. n. e in]f par. Sed& illud haud immerito du- bitari poſſet, an ipſe quondam Hermannus de Vy. per prædictas literas diffidatorias feudum commi- iſſet an non. Nam cum non conſter, minis conatũ acceſſiſſe, arbitrarer ipſe, hoc eidem non potuiſſe

14 nocere. Diſponunt enim iura feudalia: ſi voluerit

vaſallus dominum offendere, ſed non laborauerit, eudum non amittit: ſimiliter etiam ſi laborauerit, n amittit feudum, niſi inſidiatus ei fuerit, idq; pro-

batum exſtiterit, c.:1.§. ¹1 VvVoluerit,de capi. qui cur. ved.

Sibi Feudiſtæ. Et vt ſupra deductum eſt in propoſi- meliori ſemper ſalua& integra. KESPONS VM c. S VM MARIA.

1 Petitio eGhnu conceditur' aduerſus poſſiden-

tem pro helede. 2 DPetitionis hereditatis requiſßta.ʒ 3 Kei vendicationem in praſenti caſu inſtituta fuiſ= ſé, Gnum. 5. 4 Qu actio inſtituta ſit, ex concluſtonè libelli- tiendam. rei vendicationes quæ requirantur⸗

Reſponl luris, Decad. X. Reſponſ. C.

vol. 1⁰. idq; etiam filiis eius nocere debeat,

35 3 Metus ſemelillatus præſumitur durare, quamdiu

327 7 Kei vendicatio etiam ad plures res intentari poteſt. Ferbum Heredis,interdum pro domino accipitur. 9 Verba improprianda, vt libellus ſuſtineatur.

1o Sujicit libellum ex vna parte ſuſtentari. I Smendatio, ite mutatio libelli quãdo dicatur fieri. 12 Emendatio libelli quatuor modi= exiſtit. Is Sémendatio per detractionem vſq; ad ſententiam permittitur. 14 In rei vendicatione duo probanda, dominium es poſſlio. 1 Dominium quot modis probetur. 16 De ordine beguinatus,& nu.!§. 17 Tres eſſe ordines S. Franciſci. 19 Fratricelli, ſiue fratres de paupere vita. 20 De beguinis noſtri temporls. 21 Ierba ſiſint qubia, recurri debet ad communem- vſum vulgi.

22 Qullibet tenetur probare id, quod eſt fundamen-

um ſuc intentionis.

25 Quæ reqwirantur ad legitimam profeſſionem Re-

ligionis,&, nu. 27. 2. 26. 9 25.

27 Remota parte ſubſtantiali actus, remouetur totum.

29 Solemnitates extrinſecaæ non Praſumuntur interue- niſſé, nihi probentux.

50 Fariæ coniettur,ex quibus colligatur in noſtro ca-

Ju requiſita ad legitimam profeſſionem inter- ueniſſe. S num. 31,35. De præſentibus praſumimus ad futura,& econtra.

2

d

Viuit is, qui eum intulit. 31 Sicut praſentin coniunctorum exeludit metum, ſic eorum abſéntia facit eum preſumi. 35 Metus probatur preſumtiue. 37 Alegans mutationem voluntatis, ea prolare debet- 5§½ Proféeſſio voluntatis per Vim facli, non valet.

39 Per profeſioné contrahitur matrimonin ſpirituale. 4 Argumentum a matrimonio carnali ad ſpirituale. 4 Metut interueniens licet non faciat ceſſare conſen-

ſum, perimit tamen qualitatem libertatis. 42 Doluntarium, uon coattum militem diligit Deus. 13 N altu meritorio metus vitiat ipſo facto. 44 Beguinæ non dicuntur vere profeſſe.

ds Communis illa vocula, Profeß thun/ quomodo in-

telligenda. 1 5 46 Petitio hereditatis non datur contra titul poſſide- tem: excipiuntur tamen plerig, caſus, ut nu. 27. 4,§ I hoc themate exceptionem præaſcriptionis non ha⸗ Bvere locum, multis rationibus probatur. 49 Temp ore pupillaritatis praſcriptio non currit. Fo Quando quis de iure impeditur agerè, ceſſat pra- Soriptio. fi S&rror nominis non vitiat, quando dere ipſa Coſtat.

. IA a Formaa lege præſcripta, ſeruetur, actus est tothemate iuris eſſe puto, alterius cuiuſq; ſententia 55 Formaalage præſcriptaiſi non ſeruetur, attus eſt

nullus.

77 De rationibusl cum a matre, C.de rei vendic.

DVSTIONES.

Pa⸗ clara deciſione habenda in cauſſa appella- tionis Aunæ K.actricis originariæ, c in hac

fertia inſtautia appellatricis, contra Petrum R. ap-

pellatum, in Camera Imperiali iam multis annls

ventilata, cum primis inueſtigandum eſt, quenam

actio fuerit inſtituta ab acrice inprima inſtantia

coram Scabinis in Ginheim bb inſum reum. ve 2