Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
319
Einzelbild herunterladen

aique Kſoroti d

necillisguica und

¹

luerelan aütem lußf euufi tamerlrin nolboc ab. 1 Awelir qingm*¾ blert,nrlie toll netl nihileiſtattt ominus vires haber oherece, betlupn mentum umpugne coſibi relicto. Nan magit querela inc a ore lantipliin tet modi donorũ reli abet vindicatone n m eens deſiſtatab acci u. ſ meminiſſe auten .H.vlt Ffeo. tit. Ce cillet teſtamentu i acontrouerfiame a emt Theodorico æqus eredes legitimosi as u a dicdus Jerthold bar das enim delcenc ar ibus defuncto ſug de k s rdinq; conlund d ulhhanc, da dne. C.co. G aull dh icguamodeſlett 65 quod Juonäiil e tecouttactii en M nunchauetiinfs i nlluccsiendig i

.

a enie zat verbain nelt 1

0 U A wa tfus Nhs ſn, 26 al iaun

lich d he

relet: quate maritus eam obligare non potuit. Etlicet promiſerit ſe effecturum, vr renuntiarer, eque non obligaſlet vxorem, ſed ſuum factum pro-

milſiſſet, per iura ſupra dicta, præſertim ſi ipſa ne-

aret, ſciente ſe& conſentiente maritum promi- liſſe, nec contrarium doceri poſſet. Porro tenorin- ſtrumenti dotalitii ſatis oſtendit, talem promiſſio- nem ante contractum matrimonium fuiſſe factam, quo caſu eam obligare non potuit; quia necdum marirus ipſius, ſed tantum ſponſus erat. Sed etſi poſtea promiſiſſet conſtante matrimonio, vel pa- ctus fuiſſet cum fratribus, pariter nihil egiſſet, cum in litibus tantum exercendis maritus pro vxore ſine

wandato procedere valeat, vel agendo; velipſam

defendendo, iuxta l. maritus,& ibi Dd. C. de procur. non autem in contractibus& obligatiom bus, in

quibus ſine mandato matitus nihil poteſt agere;

maxime ſi res tangat damnum vxoris, vt in præſen- ticaſu. Dd. in d.l. maritus.& l. hac lege. ff. de pac. conuen. Quinimo etſi conſentiente vxore talem promiſſio- nem feciſſer maritus, nihilo magis ipſam obligaſ- ſet vel ipſamet ſe renuntiaturam dixiſſet, ob id ta- mena ſucceſſione fratris inteſtato mortui non ex- cluderetur, neque iure ciuili, neque canonico. Le- ge enim fciuili pactum factum de non ſuccedendo eſt nulluin, perl. pactum dotali. C. de collat.&l. vlt. y. de ſuis& legit. Iure vero Canonico tale pactum ſi- militer non valet, niſi iuramento, vt ſupra dixi, non vi, non metu, non dolo extorto firmetur: tum enim propter iuriſ. urandi religionem ſeruandum eſſet, d. c. quamuis.& ibi Dd. de pac. in 6. Ceterum ſe- mota veritate iuramenti, penitus inutile eſſet tale pectum, nec obligarert, etiamſi fieret cum perſona, cum qua paciſcens eſſet ſucceſſurus; atq; ita ex facto

conſultus reſpondit Alexan. conſil. 213. lib. 7. Et hæe

aliquanto fuſius proſecutus ſum, vt euidenter ſciri poſſit, dominam Ameliam à fratris Bertholdi ſucteſione

non poſſe excludi, ſi inteſtatus deceßiſſet,&c. Verum cum

teſtamentum reliquerit,& quidem ſolemne, ac iu⸗ re validum, quemadmodum ſupra deduximus, ſo- rorem ipſius dominam Ameliam ſuo legato con- tentam eſſe oportet; niſi malit ſe indignam legato

ts facere, teſtamentum inutiliter im pugnando. Cete-

tum f vltra legatum illud oo. aureorum præcipiet quoque præfara domina Amelia; velut proxima cognata; omnia vtenfilia, vulgo die Geruͤde: quæ

teſtamento neq; dari, neq́; adimi poſſunt cuiquam. prout lure Saxonico expreſſe diſponitur;, vt habetur 17 per glo. in art. 52. lib. 1. Landrecht. glo ait. 5. Lehenrecht.

glo. vlti. Weichbild. art. 23.& art. b0. G 6 Quæ fau- tem ad vtenſilia, zum Geraͤde/pertineant,& ſub ap- pellarione illa contineantur, habetur in text. Land- recht /1b.I. art. 22. poſt princ.& in text. Weichbild/ art. 23.per torum, iunctis his, quæ late ibi per gloſ. norantur, vbi habetur, quodad vtenſilia ſpectent anſeresciſtæ columnatæ, lecti, puluinaria, linteamina, menſa- la, manurergia, pelues, candelabra; linum; ve- ſtes muliebres,& cetera huiuſmodi, vt in locis ſupra allegatis, vbi latius ville. RESPDONSVM RKXCVII.

. SVM MARIA. 1 Facti ſpecies ſiue thema huius reſponſi. 1 Quaſtio ex eodem themate elita. 3 SFiquis ſine deſcendentibis& aſcendentibus moriatur;

ad eius hereditatem vocantur fratter& ſorores.

Reſponſ. Iuris Decad. X. Reſponſ. X CVII.

31

4 Nemo plus iuris in alium trangfert, quam ipſe 24

Qui hereditatem agnoſcere non poteſt, non tranſmit- rit.

5 Statutum, vel conſuetudo, excludens faminas pro- Pter filium maſculum, extenditur etiam ad nepo- tem.

7 Vniaduique heredi licet renuntiare iuri pro ſe intro- ducto.

8 luri ſuo renuntians, illud non poteſt repetere.

Ius repudiatum non tranſmuttitur: imitatur, yt numero 12.

15 Qua certis conditionibus traduntur, euentu illarum conditionum repeti poſſunt.

Teinporalitas ad perpetuam excluſionem non eſt tra- henda.

Quando per mortem alterius non quaritur ius alteri, ſed retro quæſitum intentari poteſt, tunc morien⸗ tranſmittit.

14 Quod aufert ſůliabus de earum hereditate concurſus maſculorum, idipſum obitus eorum reſtituit. Statutum excludens jiliam a ſucceßione, eſt tempo⸗

ale, quamdiu ſuperſunt maſculi.

18 Staturum non priuat filiam praciſe, fed imponit ei temporale ſilentium;&c.

Suſicit ad tranſmittendum, ius retinere in habitu.

18 Filiæ ture naturali debentur bona paterna.

Ftatutum potius intendit hereditatem defuncti ſuſ pendere, quam fæminam præciſe excludere.

20 In hereditate patris dicitur filia habere ius in rem, quia illam non agnitam tranſinittit.

21 Renuntiatio matris quatenus noceat liberis.

22 Ceſſante cauſſa beneficii, ipſum quoque beneſicium teſſure debet. 4

23 Reſolutiofinalis themætis huius reſponſf.

FACTI SPECIES SiIVE THE.

ma huius reſponſi.

HE 0THESIS praſentis réſponſi ſic ſé ha- bete quod quondam nobilis& validus Ada-

mus de O. ex Apollonia ſua legitima coniuge libe-

rosſuſceperit, Georgium& Aguetem. Mortu-

is deinde parentibus, Georgias ſororem ſuai A-

Lnetem cuidam loachimo de B. viro nobili in ma-

trimonium collucarit cum dote mille aureorum

Rhenenſium ex paternis& maternis bonis, qua

äccepta ipſa infauorem fratris,& conſeruationeẽ

agnationis ſiue familiæ ſuæ, tam paternorum, quam maternorum bonsru portioni ex heredita- te ad ſe ſpectanti ſolemniter renunciauit, reſerua- tis tamen ſibi futuris ſucceſſionibus& heredita- tibus iuxtæ morem patriæ ad ſeſe deuoluendis

Incceſſu poſtea temporis præfatus Ioachimus,&

Agues ipſius vxor mörtem ↄbeuntes, duos poſt

ſe reliquerunt filios, Henricum& Sigiſmun-

dum; atque vnicam filiam Sophiam nomine le-

V éitimo thoro procreates: decedens etiam Georgius

poſt ſe reliquit filium Achatium,& hiliam Sibyli lægitime natos. Et cum adipjum Achatium deuolu- ta eſſent omuia bona iotius familiæ ex maſculi= no ſexu deſcendentis, usg, poſiea, nulla paſt ſe re- licta prole maſcula, pariter oliiſſet inteſtatus, i- pſius ſoror Sibylla ſe vnica Ghauſe un ac re-

4