Teil eines Werkes 
Centuria Prima (1601) [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
33
Einzelbild herunterladen

9 4 N 4 9 4. Ae Tezua. Nanys

3 L Moöonemp

8 4 Ieuen 1 Uentamanre 90 3 rohn 1 1 MWadhr ltean UPrimo 72 71 A A.PrimNA Aene 7 17. 4..* 4 VMerpH 4 Et videturmitiuhma . 7. I 7 derr u quaſt Scruun Dtu * 8 1 redi 139 eidahſ Quacreditor Mdrelpollig 4

dris velh ypottcc che

c, yt id retinere dalamn

fuerit redemta.Wteränts mex iurepignerisqude ſum confenlum dchimi c not. in ſctem Lenaus K In vindicatuneie

A444

*

9 dr

reſſe obligats ecactht

h rnn dr

¼. 3 3

3 fem erh. wanglen 0 Calll

1 1 0d 1OHl

¹ 1 e N .Tde Sthuwteln

154

4 6 I* ar MellOl dectur mell

ſumckkpo gedſoriun,E

3 ill oiequntt R um, an Videnldmnn pt N

4 rt! 1 entam i

7 Wlam anhh 4

6

3 2

potioinpeg:hab vbi dicitur, prior eſt inpignore, qui prius credidit pecuniam,& accepit hypothecã, Sl. creditor qui prior. in prin. o. tit. Vvbi dicitur, ſi fun- dum pignori accepiſti, anteꝗᷓ Reip. obligaretur, ſic- ut prior es tempore, ita prior iure. Et dicit ibi Bald. per illum tex. quod eodem modo pręferatur primus creditor etiam Kegi vel Imperatori. Adde l. diuiſir. Cid. rit. vbi dicitur: Diuerſis temporibus eadé re duobus ꝛure pignoris obligata, eum, qui prior data mutua hecu⸗ nia pignus accepit priore haberi, certi ac manifeſti iu- ris eſt, nec alios diti rahendi facultatem huius pignori⸗

3

conſequimißi priori greditori debita fuerit ſöluta quan-

16 tuas. Quod in tantum procedit, vt ſi primo credi-

tori bona debitoris ſint generaliter hypothecata,& ſecundo creditori aliqua res in ſpecie, tamen adhuc primus preferendus lit in illa ſpecie, etiam ſecundo, licet ipſi poſſit ſatisſieri de aliis rebus debitoris,.ᷣuoæ Veneraliter: ſf.d. tar. Et ideo Dynus in regula, qui pri- Or. lib. G. inter cetera exempla ponit, in pluribus cre- ditoribus. habentibus hypothecam in bonis debi- toris, vt qui prior ſit tempore, ſit etiam potior iure. Nune illa ad propoſitum applicando, exactis Kitem literariis cautionibus conſtat, Ioannem Martinum anterioremcreditorem fuiſſe, quam ſit Marg M.ideo merito ille anteferri debuerat Margare-

17 the indomo hypothecata. Multo minus admitté-

di erant per ſententiam alii creditores hypothe- carii, ſed ſolam perſonalem habentes: qui tum de- mum iure admittendi ſunt, quando hypothecariis cręditoribus prius eſt ſatisſactum: iuribus Vulgat. Et prædicta omnino procederent in noſtro caſu, niſi ſiatutum municipale ciuitatis K. obſiſteret, quod o- mnes literas obligatorias reruni immobilium intra continentia prædictæ ciuitatis ſitarum, caſſat& an- nullat: niſi confectæ ſint& erectæ coram protoſcri-

18 ba Senatus, nec uper illis quicquam iudicandũ eſſe præcipit. Notum autem eſt, quod ſtatuta& cõſue-

tudines, in loco vbi ſunt, ſeruari debẽti l.oↄmne⸗ popu- leibi Bart.& alii. f.de iuſt. SSiur. Dd.in lide qwibus. de L. Canon. c.ſin. de conſuet. Et ſimiliter iura communia mandant, iudicandum eſſè ſecundum ſtatuta&con-

ſuetudines locorum. vtu cap.;. de eo, qui mut. in poſſ.

19 ca.illas.!2. Ai.4.an in rotwm. C. de ædij. priuat. Imo

ſpeciatim etiain adſtricti ſunt afſeſſores, ex noua or- dinatione Cameræ Imperialis, iudicare ſecundum ſtatuta&conſuetudines locorum:& recte. Sunt e-

nim ſtatuta& ſuctudines locorũ ius ciuile, in locis

in quibus vigent. a. uns ciuil. 1. diſt. d. lomnes. cum ibi not. Hanormin Rub. ad finem. de conſuet. Attento igi- ur illo ſtatuto, cautiones literariæ ipſius Ioan. Mar- tini, in quibus ſibi in cauſſa pignoris obligata eſt prædicta domus, ſita in ciuitate K. videntur nullius eſſe roboris:ideoq; perinde eſt, ac ſi Ioannes Marti- nus nullam habuiſſet expreſſam hypothecã: quia actus contra prohibitionem legis vel ſtatuti factus, ipſo iure nullus eſt. zurib. vulg. Itaq; merito aliis cre- ditoribus ſolam perſonalem habentibus ipſe de- buit præferri in rebus a debitore relictis, ſed omnes æqualiter admittendi erant ſine vllo iure prælatio- nis. Et ſic concluditur, Senatum oppidi K. vigore ſui atuti iuſtam tuliſſe ſententiam, in qua omnes cre- ditores æqualiter eſſe admittendos in bonis debi- toris IJoannis N. pronuntiarunt. Sed prædictis non

Reſponl Juris Decad I. Reſponſ. X.

Kkhecam, poſteriorem tamen, t.. prior. in prin. ſf. qui

garetha

obſtantibus, videtur illam ſententiam iniuſtam eſ-

b 33 ſe, in quantum per eam Ioanni Martino ius pPræla- tionis ſublatum fuit. Quia dato, quod illa expreſ- ſa hypotheca ſibi in domo facta propter obſiſtenti- am ſtatuti, non valuerit(ſicut reuera non valuit, vt iam dictum eſt:) tamen adhuc habendus fuit pro hypothecario creditore, habente hypothecam, ſal- tem tacitam auctoritate& poteſtate legis: cum pe- cuniam illam mutuauerit Ioanni Nigro ad emen- das illas edes. Et hoc per gl.ſi ngular. in Auth. quo iur. C qui pot. in pign. hab. quæ expreſſe vult, quod res emtæ ex pecunia mutuata ad illas emendas ſint ta- cite hypothecatæ mutuanti. Et hanc gl. ſimpliciter refert pro notabili Alexan. in lii cum dotem. S. fin. in

1

*

vltim. col. ff. ſolut. matrimonio. 87 laſ.- eandem allegat

& ſequitur in l. creditor. I. fr. ſi cert. pet. Vbi dicit, quando aliquis mutuat mercatori pecuniamad cer- tas merces emendas, tunc mutuans habet tacitam hypothecam in dictis mercibus. Hanc autem tacitã hypothecam ſtatutum nõtollit, cum ſolum loqua- tur de expreſſa bonorum immobilium oppignora- tione. Ad tacitam ergo extendi non debet, cum ſta- tuta ſint ſtricte,& prout loquuntur, intelligenda. Ergo nec iudices per ſuam ſententiã auferre debue- runt. Videtur tamen huic argumento reſponderi poſſe, quod glo. iſta in a. Aut. quo iure. per Da. repro- betur, quo ad illam tacitã hypothecam, vt dicit Ne- gudant:in tralt. de pign.& hyyp. in 2. mem b. 2. part. Aſ- ſerens t, contrariam opinmionem eſſe communem, nempe mutuantem ad res emendas, non habere ta- citam hypothecam in dictis rebus. Verum vtut ſit,

hoc negari non poteſt, quod creditor, qui mutuauit

ad res emendas, habeat ſaltem priuilegium in perſo- nali: quo mediante, præferendus eſtomnibusaliis creditoribus etiã anterioribus ſolam perſonalé ha- bentibus, iuæta Accurſin laquod quis. de priui. cred.

Baut.linterdictü. ffaqui potior. in pig. Balil. quamuis ex ea. C. de pig.& in l. licet. C. qui potio. Salyc. d. Aurt. quo

iur. in 2. quaſt. vbi dicit ita communiter teneri. ſté Sal. d. læinterdum. Ss Negud:in loc. ſupr. alleg. Item Iaſ. in d. U. cred. generaliter& indiſtincte loquitur, quod mu- tuans mercatori ad certas merces emendas, pferatur in illis omnibus prioribus creditoribus, non diſtin- guendo inter creditores hypothecarios,& ſola per- ſonalem habétes. Iam in noſtro caſu omnes alii cre- ditores ſunt pares, habentes ſolam perſonalem. Er- goipſis præferendus fuit Ioannes Martin. in domo illa, ad quam emendam pecuniam mutuauerat, ex doctrina iam dicta. Cum igitur ius illud, ſiue priui- legium exigendi, quo ad creditores perſonales, ſibi competat ex diſpoſitione iuris communis, non de- buit ipſi per ſententiam priorum iudicum auferri, & ſic inique,& contra omnem iuris rationem pro- nuntiarunt iudices primæ inſtantiæ, creditores o-

mnes æqualiter admittendos eſſe, nec vnum alteri

pferendum. Concludo f igitur pnuntiandum, ma-

le iudicatum eſſe a prioris inſtantiæ iudicibus,& ab

eorum ſententia bene appellatũ, prælationiq; etiã-

num dandum eſſe locum, iuxta ſupra dicta: ſaluo ta-

men cuiuſcunq; melius ęquiuſve ſentientis iudicio: KRESPONSVM X. SVMMARIA.

Eacti ſpecies ſiue hypotheſts iſtius reſponſe.

Puntta in hoc reſponſo tractata.

Petitio hereditatis quæ requiſita habeat?

Petitio hereditatis datur etia proparte.

X d

2²³

23

2 5 ſſſſſ

=