9

32 Ioannes Martinus coram notario appellarit poſt de- cendium, ſiattendatur dies anotario in inſtrumen- to expreſſus: ſchedula tamen appellationis contra meminit, ipſum appellaſſe intra decendium. Et ſic repugnant inuicem acta prioris inſtantiæ& inſtru- mentum appellationis. Quid dicendum? Keſolutio Texilla quæſtione videtur dependere. An in dubio potius ſcripturæ actorum, vel notario extran eo, id eſt, non interenienti in ipſis astis ſit credendum? Hæc quæſtio videtur diſſolui poſſe per text.& nota:in ca- pit. quoniam contra falſam. de probat. vbi latiß. Felin. Lanfranc. Ex quorum commentariis videtur pro- bari, quod potius ſtandum ſit actis& relationi iudi- cis, quam alterius notarii. Nam t pro regula tradi- tur, quod ſcripturæ actorum ſit credendum, etſi nõ habeat teſtium ſubſcriptionem, vt per Dd. in d. cap. quoniã contra. per text. lin donationibuus. de donario. Etratio eſt, quare potius actis, quam inſtrumento notarii ſit credenduin, quiia acta conſcribuntur per publicum notarium&quidem iuratum adhoc ſpe- cialiter. Et accedit poſtea adprobatio& confirmatio iudicis, qui ſuam auctoritatem pariter adponit, ad- pendenoſig lunsſei officii,& ſine cuius iuſſu ac auctoritate confici non poſſunt. I. ſi quis. de acce- til. l. adoptio. de adopt. Et notarius cum iudice plus fidei habere debet, quam alius notarius ſolus. Non †obſtat, quod verba actorum ſunt narratiua,&c. quia ſic ſequeretur„ quod nullis actis iudicialibus eſſet credendum, quia exceptis ſententiis, omnia

narratiue ſcribuntur, non diſpoſitine. Accedat,

uod in noſtro caſu acta loquantur, datos eſſè apo-

olos refutatorios: quod certe non fuiſſet factum, ſi non conſtitiſſet iudicibus de app ellatione iufto tempore interpoſita. Item ſi alius actus appellatio- nis fuiſſet habitus coram Magiſtratu, haud dubie de illo actu etiam meminiſſet iudex, vt qui alias parti teneretur facienti expenſas in probando eo, quod in actis omiſſum eſt. Nam † ſiiudex aliqua actis an- notare omiſerit, quæ poſtea partem probare opor- teat,& in hoc expenſas facere, iudex illas parti re- fundere obnoxius eſt. iuxta Abb.& Saol. d. c. quo- miam contra. verb. index auem. quod in multis fir-

mat PFelin. c. tua nos. Ae homic. maxime ſi in iiſdem

actis fiat mentio compulſorialium paucis poſt die- bus, inſinuatarum iudicia quo. Itaque veriſimile eſt, notarium in ſuo inſtrumento erraſſe in die:&

de illo actu inſtrumentũ loqui, de quo acta loquun-

tur. Non† enim debet præſumi multiplicatio a- ctus in eum finem, vt aliquid non valeat, ſed ſolum vt valeat. per text. c. cum tu. de teſtibus. uvbi cum teſtes actoris& rei plane contraria& puęnantia depoſuiſ- ſent circaactũ interpoſitę appellationis, qui eſt actus iterabilis, poſſentq; per præſumtionem multiplica- tionis actus ad concordiã reduci, præſumit Pontifex actum geminatum, vt benigna interpretatione eos ad concordiam reduceret. Et ibi Dd. notant, in du- bio multiplicationem actus præſumi ad ſuſtinendũ actum, non ad inualidandum. Facit † communis regula, quod in dubio interpretatio eſt facienda

10 potius, yt actus valeat, quam vt pereat. Adde quod

in d. c. quoniam contra, dicitur, appellationes ctiam inſerendas actis, vt ſciatur, an intra decem dies ſit

appellatum. vt dicit ibi glo. in verb. appellationes. In

contrarium facit, quod cum inſtrumentum appel- lationis videatur eſſe authenticũ,& relatio actorum

Dn. Ioach. Mynſing. Iuriſconſ. Germani

dubia, pro iſto paſſu ac puncto dubio præualere de. beat inſtrumentum:cum acta per ſententiam prola- ta ſint finita,& prouocationes ſeu appellationes ſubſequentes eã nitantur infirmare. Vnde tali caſu non ita eſt præſumendum pro iis actis, ſicut pro alio proceſſu& meritis cauſſæ. Et dato, quod crederetur relationi actorumo ex illa proteſtatione vel narrati- one partis, quæ retulit tantum ſe appellaſſe, vel ap- pellare velle, non videtur vera& formalis appelſa. tio facta, niſi vero& debito tempore facta proba-

retur:& ideo adhuc pro non legitima habenda eſt.

Et quia aſſertio de alia ſequenti vel repetita appella- tione facta videri poteſt. Vide Caſtr. conſ. 2z.&r ſeg. part.i.vbi tractat, vtra pręualeat, prior velpoſtetior Pro cautela tamen non inconſulſtum videretur eſſe in tanto dubio, iniungere probationem parti, ſein- tra decendium appellaſſe, nec opus erit ad hocrc- ſciſſione concluſionis a partibus Ka„‚cum vtraque concluſerit in cauſſa, cum oblatione, ſ ¹σνil fabli dec. Et t poſſunt acta probari per teſtes,& alia admini- cula. Caſtr. confil. 6o. I. parte, pro cuidentia cius, u quod quæritur. Lanfranc. c. quoniam contra. de pro- batio. Vbi allg. C. ſicut. de re iud. Nam in hac perple- xitate appellationem pro deſerta accipere in præiu- dicium ipſius partis appellantis, nirnis durum foret Giniquitatis plenum. In euentum autem, quod for- maliras appellationis probaretur: videamus de me- ritis huius cauſſæ. Primo, qua altione ſit facium in ſe- cunda inſtantia? Et videtur mihi actum actione by- pothecaria, ſeu quaſi Seruiana. Dicitur † auté actio 12 hypoth ecaria, qua creditor ad rei poſſeſſionem, quę ſibi iure pignoris vel hypothecæ expreſſe obſigna eſt, agit ad hoc, vt id retinere vel alienare polſiit, ſia debitore non fuerit redemta. Eſt enim realis hæca- ctio, ſiue in rem ex iure pignoris quod creditor ha- bet per expreſſi um conſenſum debitoris, qui eam obligauit, ꝛuxta not. in q. item Seruiana. Inſtit. de att. in l. i fandus..in vindicatione. yed epig.& byp.xigno- ris. C. eod. Icum Venditor. in ꝓrin de euitt. Et ſaltem pro rebus expreſſe obligatis aæc actio datur. Nam 13 pro reb. tacite obligatis Seruiana competit. per text. b & Dalin d.§. item Jeruiana. Quan quam fexiſtimari 14 poſſe ct in noſtro caſu eſſe intentatum interdictum Saluianum, quod ſolum poſſeſſorium eſta lipiſcen- dæ poſſeſſionis„neq; exigit vllam probationem de iure debitoris, qui rem obligauit:cum alioqui in hy- pothecaria docere oporteat, rem pignoratam fuiſſe in bonis debitoris. I.fde Salnia. interd. Sed tamen prior opinio videtur melior: quoniam, vt dixi, hoc interdictum ſolum eſt poſſeſſorium, quia ſe tãtum- modo fun dat in mera& nuda poſſeſſione, non faci- ens mentionem, quod ei tradatur res: quaſi Seruia- na vero, iudicium eſtpetitorium, quia ipſam rem ra- tione pignoris pſequitur, vr per DA. in locis ſuipra al- legatis. Secun do videndum, an male vel bene ſit iudi- catum aindicibus primæ inſtantiæ? Et videtur primo, quod priores iudices inique pronuntiarint, co quod lIoan. Martino per huiuſmodi ſentétiam fuit adem- tum ius prælationis, ſibi competens in domo oppi- gnorata: cum tamé anterius fuerit ſuum creditum, aliorum vero creditorum debita poſteriora. Expe-

diti † autem iuris eſt, quod priores creditores habè- 15

tes hypothecam, ſeu quibus eſt conſſitutum ius pi- gnoris in bonis debitorum, p̃ferantur omnibus aliis creditoribus, etiam habentibus in corum bonis hy-

pothecam,