G 20 Ouinta& vima, quod reus non fuerit citatus ad au- Siendam ſententiam diſfinitiuam. Quod ad cauſſam primam nullitatis atrinet, videtur f primo dicendũ, cum delegatus non tranſmiſerit citato tenorẽ com- miſſionis in originali,& ſic non fecerit fidem de ſua iuriſdictione delegata, ipſum citatum non fuiſſe ob- noxium, vt compareret, per fin. de uriſdlict.& ſic to- tum proceſſum,& per conſequens ſententiam abi- pſo latam, fuiſſe& eſſe nullam, Cſ a nõ oomp. iud. per tot. I. C. de arhit.”.2 in principilcum Prator: ſde indic. Siquidem citatio delegati non arctat citatum ad cõ-9 parendum, niſi tranſmittatur etiam delegationis te- nor. per texttin authent. qui ſemel. verb- aduerſario co-

gnitis.&& ibi Bart. 3. col. C quom.&& quãd iudex.& text. „ Cap. praterea. in prinò.& ibi Dd. de reſcript- ca. pruden— 4 am de offic deleg. Katio † eſt, quia non præſumitur

ro iuriſdictione delegata, cuùm ſit odioſa. c. cum Iu- riſpe' ris. ibi gl.& Dd. de ofi. deleg. Cum enim delega- tùs non habeat iuriſdictionem naturalem, aut fun- datam a iure communi, ſicut ordinarius, leg. more. de iuriſdlict. ſed habeat ſolum ex accidenti: ideo citatus 15 non tenetur credere, niſi ei fides de hoc fiat. Et † quamuis varient Dd. in hoc, an delegatus tencatur ofiginale commiſſionis tranſmittere: in hoc tamen conueniunt, quod in caſibus,vbi reus grauiter læde- retur, ipſe non teneatur comparere, nili prius videat originale ipſum. per text. in l..ibimemini credendum. Cade mand princ: c. cum in iure: Ade offi. deleg. Danor. C. 2. de dilatio.& c. quod ſuper. de fdeinſtrum. Et eſto miſ- ſam eſſe copiã citationi inſertam, cum notarii ſub- ſcriptione: tamen cum delege tus iuſtæ exemplatio- niauctoritatem non præſtet, multo minus præſtabit nudæ ſubſcriptioni.er not in cap.ſi inſtrumenta. de ſi- de inſtrum. Et commiſſionis exemplum, vt fidem fa- ciat, oportet ſolemniter eſſe factum. per not. in d. cap. cum in iur. Sed † his non obſtantibus dico, ſatis eſſe, quod tenor delegationis inſertus fuerit citationi per text.in c. 2.&& ibi Dd. de dilatio. vpi non ipſum reſcri- ptum, ſed ſolum eius copia fuit in citatione inſerta. Quod& in noſtro caſu eſt factum. Et hoc cõmuni- ter tenent tam Legiſtæ in l.2. † quis in ius voc. non ie- rit. Bart- in d. Auth. qui ſemel. quam Canoniſtæ Da. in

d. c. cum in iure.&; d. c. 2. Quòod autem aliqui Dd. di-

cunt requiri oſtenſionem originalis, hi loquuntur in procedendo: videlicet quod cum reus comparet,

poſſit exigere reſcriptum originale, vt plenam fidẽ

habeat deiuriſdictione delegati, antequam reſpon- 27 deat. Et f hoc eſt, quod Archidiaconus ſcribit in ca. ſi Epiſcopus. 3. J. 2. trãſmiſſionem copiæ fufficere quo

ad comparendum, ſed non quo ad reſpondendum.

Et ita eſt communis opinio, practica,& ſtylus omni-

um Curiarum:& conſuetudo eſt optima legum in- terpres, l minime. Iideinterpretatione: f. de legib. cap. 28 gum diletkus. Ae conſuet. Et quamuis ſolus Panorm. in d. cap. 2. diſtinctionem faciat, an degrauiſſimo, vel de graui, aut leui præiudicio agatur: tamen non lo- quitur de citatione, ſed quod non teneatur reſpon- dere, niſi ſit ſibi facta plena fides de commiſſionc. Et dato, quod etiam intelligamus eum loqui de com- paran lo amen eſtvnicus:& communis Dd. opinio contrarium tenet, cui etiam conſuetudo vt dictum efl ſuffragatur. Igitur ſolus banorm. non poteſt præ- ualere communi opinioni; quæ etiam probata eſt per Rot. deciſ., alias 3 S. innouis incip. li exſécutor trium ſententiarũ. Prædictis accedit, quod in noſtro

Dn. Joach. Mynſing. Iuriſconſ. German.

caſu, non fuit ſimplex copia delegationis tranſimiſſa, ſed a notario iurato ſubſcripta: qui f duobus teſſib. æquiualet, iuxta gloſ-verb. dusr viros. c. quoniam con- tra. ext. de probat. Et citans, id eſt, ipſe delegatus iu. dex, fuit perſona auctorizabilis,& in dignitate con- ſtituta, videlicet Canonicus,& Cellarius Eccleſiæ. Denique citansille, tanquam Officialis curiæ Bam. berg. ctiam ordinariam iuriſdictionem habuit ad- erhi citatum, tanquam ciuem in N. cum ciuitas N. in ſpiritualibus ſubſit diœceſi& curiæ Bamberg. Et cum non ſimpliciter vt delegatus, ſed etiam tanquã

ordinarius iudex citarit, quemadmodum ex tenore

citationis conſtat. Igitur etſi nulla delegationis copia tranſmiſſa fuiſſet, tamen obligabatur com. parere, velut coram ſuo ordinario, allegaturus ſuas exceptiones, ſi quas habeat. Ad ſecundam cauſſam nullitatis, qua prætenditur, delegatum iu.

dicem fines ſuæ commiſſionis exceſſiſſe, quia aduer-

ſus contumaciam debuiſſet vti Eccleſiaſticis cenſu- ris, ſibi in commiſſione indultis& præſcriptis, nou

præcipitanter pergere& properare ad diffinitiuam:

breuiter reſpondetur, quod ſit falſa. Nam extenore

commiſſionis conſtat, ipſi delegato totum negotii

principale coniunctim& diuiſim a Papa demanda- tum fuiſſe‚ arbitrio ſuo ſummarie& de plano, Xc. audiendum, cognoſcendum& decidendum. Et jaman vigore huius commiſſionis totus proceſ- us ſit relictus arbitrio ipſius delegati:tamen ex actis apparet, debitum proceſſum in omnib. terminis ob- ſeruatum fuiſſe. Præterea delegatus in noſtro caſu contra reum non parentem ſuæ ſententiæ, per cen- ſuras eccleſiaſticas,& brachii ſecularis inuocationes proceſſit, ſicut literę exſecutoriales ab eodẽ emanatę oſtendunt: nec neceſſarium fuit contra ipſum re- um in omnibus terminis,&ad omnes actus per hu- iuſmodi cenſuras procedere, eo quod(vt iam dictũ eſt jiuxta delegationem ſummarie procedere pote- rat. In hoc tamen dubitatio conſiſtit, an delegatus neglectis rem ediis a iure aduerſus contum aces oro-

ditis, ad principalẽ cauſſam progredi valuerit: qualia 50

†ſunt, miſſio in poſſeſſionem, excõmunicatio, mul-

Cta& ſimilia. de quibus per Da. inc. quoniam frequen-

ter..cum aliis. vt lite non conteſt.& in l.l. C. ſquis ius dic. non obtemp.& ca.de cauſſis. de o;fi. delegat. De hac tamen dubitatione in ſequenti cauſſan ullitatis dlli- gentius dicetur. Tertia cauſſa nullitatis prætexitur,

quod in noſtro caſu progreſſio ſit facta ad receptio- nem teſtium,& ad diffinitiuam, nulla præuia litis

conteſtatione, contra expreſſum& notandumtext.

in cj. t lite nõ conteſt. vbi ſpecialiterdiſponitur, quod b

ſi agatur de adulterio, ad ſeparationem thori,& ante litis cõteſtationẽ reus ſit cõtumax, nõ poſſint teſtes

recipi, nec cauſſa difliniri, ſed debeât contumax ex- cõmunicationis pœna innodari: licet vbi agitur de

fœdere matrimonii, poſſit procedi cõtra cõtumacẽ lite nõ cõteſtata ad diffinitiuam. c. quomix. S. porro. vt

lite non conteſt. Et fſi quando agitur ad ſeparationem 31

.. 5 4 thor i,Vel lucrãdam dotem ſeu donationem propter

nuptias, eſt ſeruandus ordo iuris: nec cauſſa decidi

poteſt, niſi plenario& ordinario proceſſu, quia hoc

caſu ceſſat fauor matrimonii, cum agatur de re odi-

oſa, nempe ad ſeparandos coniuges, per Dd. in d.. nec cauſſa dicitur ſum maria.: uꝓπνια glo. in Clem. dipe- dioſam. verb. matrimoniis. de iud. Cum ergo in no-

ſtro themate proceſſerit iudex delegatus contra diſ-

Po

29

recntan aopnütopus BWma uerruuaf. Nauuwutäcdudt? Maiutron rior Uerkaripto dichun dugrkarrunum facis alcta. Alex.9

awonnnoſtro⸗ peeden eltarnun m cör Lrutdcll dema

ärrdieno pccd ughrie en

mugfrofen mmurgordine dec aeenuditar

———. —