Kaaedet ign 4 wunea

era diccnts onmand us, fdicuam cſe,nin im pecialselttrcuu illa aGtione drenta

Darertt alam acionad

eſſus ininfnti Aulta

raprohibemdnelmn

r cunuentiune.fenulln

expen. len nangemln

contral/.fdeeul h tio in effectuwonctfent

dicis, niſi quodermm xſccutorua. Etrbcci tatur, nonopasene

ocunq; iudice i t

demnatus, uttiden

ongum probat.n dlmig

nate cxſicrtoruls Ä am producte fierni

mitatis Nrequirturu trodrcünaun r artterpetitmädun prriterpcttmd m

ario inſinuatam cmce mex actis de rtertium punci

. . 473. 6 1a dmunaSd4,

11

4 aut tal

utio facien

n u

Kin noſtrofrqyeln ih 3

dem tenent Aag Kuh

h

ecuti do:As

ucs Knudi erbann k. e Kccunnr 812

als cog 65

judicem.) pen..de confeſ. an ſolum tangant exſecu- tionem, nec impugnent ſententiam: vt ſi is, contra que debet fieri exſecutio, obiiciat exceptionem cõ- etentiæ, vel fideiuſſor opponat exceptionem epi- ſtolæ d. Hadriani,& illas audire,& de ipſis cognoſce- re atꝗ; pronuntiare poteſtan vero tales ſint excepti- ones, quæ directo ſententiam impugnent: vt eſt ex- ceptio nullitatis, falſorum inſtr umentorum,& ſimi- les: hasaudire quidem& admittere exſecutor poteſt: non tamen ſuper eis pronuntiare, etſi cognouerit

eas eſſe veras:vt quia nullitatis defectus euidenter

appareat, tunc remittere cauſſam debet ad priorem iudicé, iux. A. c. de cetero. de re ind. et!ſ Prætor.§. Mar- cell.ff deiud. Sin eas falſas repererit: his non attentis, exſequitur ſententiam primi iudicis, per tex. in l. ſatis. Cadl. Corn. de fal. Nunc ad propoſitum. Cum in ca- ſu noſtro ab Leonhar.& Lud. K. fuerint exceptiones nullitatis ad impediendam exſecutionem ſententiæ a delegato Papali latæ, oppoſitæ, merito eas admiſe- runt iudicesin N. tanquam requiſiti exſecutores: noluerunt tamen ſuper eis pronuntiare, ſed cauſ- ſam remiſerunt ad priorem delegatum iudicem, gquod de iure facere tenebantur. a.c. de cetero.& d. 9. Marcel Ad quartum articulũ dico breuiter, ſenten- tiam in ciuitate N. latam, interlocutoriam eſſe, non ditinitiuam: quia Magiſtratus ille non diffiniuit ne- gotium principale, ſed ſolum articulũ nullitatis pri- mæſententiæ Officialis Bamberg. remittendo co- gnitionem dicti negotii principalis, ideo diffinitiua

16 dici non poteſt. Diffinitiua enim dicitur, quæ dif-

finit prineipalem controuerſiam. er tex. I. ff. de re iud.&o probatur in! poſt ſéntentia. ibi Salyc. C. de ſen.&o interlo. Spe. de ſen.. ſpecies. verſoj. S Verſ-diſinitiua. cui hmilib. allegatis per Guido. Dapæ conſ. 66. 67. 77. G& a. Quod etia tenet Bal. in l.ab exſécutore C. quo. he n6 reaο mni enim negotio non eſtniſi vna ſenten- tia diſinitiua, quæ debet continere abſolutionẽè vel condemnarionem,& alig, quę præcedunt aut ſubſe- quũtur, ſunt interlocutoriæ. per ea, qua dicit Bariin!.

2. de appel recip. Pet. ac. in tit. de ult. in falt. ex re iu-

Ac. f.edA qui erit præſes ibi, licet ſecus ſit. S pec. vbi ſcpr. 17 Facit rettam pro hoc ratio, quia videmus, quod ſi p hpſumtriénii ſit peremta inſtantia,& iudex abſol-

uit reum ab obſcruatione iudicii, talis ſententia nõ

ſit diffinitiua, ſed interlocutoria: ob id certe, quo- niã ſemper remanet primaria actio, de qua principa- liter inter partes diſceptabatur. Ita dicit& tenet Bal. 18 4.2. C. de epiſc. audi. Item fvidemus, quod ſententia lata ſuper deſertione appellationis, eſt interlocuto- ria,& non diffinitiua: cum non imponatur finis ne- gotio principali. Ita dicunt& tenent Bal. Salyc.& Dd. inſpræſes. C. quom.& quando iudex. Et ita hæc redu- cendo ad ꝓpoſitũ, concludendum eſt, præfatã ſen- tẽtiã a Magiſtratu ciuitatis N. ſi per nullitate primæ ſententiæ latam eſſe interlocutoriam: cum per eam nõ fuerit impoſitus finis principali negotio, de quo inter dictas partes in prima inſtantia agebatur, piu-

ra& rationes prætactas. Ita non ſemel Guido Papæ exfacto conſultus reſpondit in coſ.ſup. allegatis: qui- 19 bus adde caſ9.vbi generaliter dicit, quod fde iure

omnes ſententiæ, quæ præferuntur in exſecutione

ſentẽtię diffinitiuæ, ſint interlocutorię: Et ibi ad hoc allegat iura& Dd. Sed an Aitia ſententia ſuper nullita- te prima ſentetiæ lata, dici poſſit vim diſfinitiuæ haberes 20 Reſpõ deo, quod nõ:qafinterlocutoria tum dicitur

Reſponl luris Decad I. Reſponſ. YI.. 15

vim diffinitiugobtinere, quando continet in ſe aligd dari vel fieri. vt dicit Baran! nec quicqua. S.decretu pf. de off procoſ. Mde Bar.&& Dd.in U. quod iuſſit. f.de re iud. Sed illa conſulũ& Senatus in N. Ppnuntiatio non cõ- tinet aliquid dari vel fieri. Ergo,&c. Et hec de quarto puncto ſufficiant. An auté, veniedo ad quintum pun- k(tumna ſentetiaa Magiſtratu ciuitaris MN. lata potwerit appellaris Et videtur, quod nõ: tum quia ab interlo- cutoria de iure ciuili non appellatur. v¼ 1.2. C. quo. ap- pellat. non Tecip per Ferra. in formia pellat. ab interloc.

in princ. qualis fuit pronuntiatio dicti Magiſtratus. Tum T quia appellario ab exſecutore pariter imper- 2 ½

miſſa eſt. Sed dic cõtrarium eſſe verum in not tro ca- ſu. Quãuis enim( vt iã dictum eſt)ab exſecutore ap- pellare nõ liceat: tamẽ ab interlocutoria de exſeõn- do, vel ſu pexſecutione fienda, bene poteſt appellari, iux. Bar.kſi cu éxcept. S.hac aute actio-in gl. Verb. data. ff. quod met. cauſ- Laufr. in c. quonil contra. in verb. ap- Hel.n. 7. de prob. vbi dicit, hãc opinioné eſſe cõmuné. Cloſein lab exſecutore: ſf. de appell etlab exſecutione.(.

uor. appell. nõrecip.& ibi Ang. dũmodo id in ſcriptis

fiat,& in appellatione cauſſæ prætéſi grauaminis ex- primantur ac declarétur: alias appellatio redditur in- ualida& deſerta, appellãsq; ꝓ nõ appellãte habetur. c. Vt debitus. de appell.c. gord. eod. tit. in 6. e? not. per gl.in I.3 in fin et! ſegibi Bar. de appel. Nec ſuflicit generali-

ter vel obſcure illas cauſſas proponere, ſed expreſſim ac ſpecialiter ſunt nomin andæ, per tex. in Clons. appel-

lanti. Soib Dd. de app. Vnde etiam cõſequitur, in no-

ſtro caſu primam appellationem a procuratore do- minæ Sabinæ de W. coram Magiſtratu N. viua voce

factam, fuiſſe friuèòlam&inualidam. Et hocidem te-

nent Cyn. Bart. Bald.& Ang. in A. le. ab exſecutione. Q. quor.: appell. nõ recip nempe quod a ſententia de exſe- cutioneè appellari debeat, ſicut quando appellatur ab interlocutoria,& ſic oportet eam in ſeriptis fieri, & cauſſam inſerere. t Lanfran. tradit in d. cap. quo= niam contra. numer. 121. Ceterum cum oppidum N. ſit ciuitas Im perialis,& immediate ſubiecta im: perio, non alio, quam ad Imperiale conſiſtorium appellandum fuit. Nam † expeditum eſt in iure, quod ab exſæcutore debeat appellari ad ipſius ſupe: riorem. t Aocet Bartol. in d. log. a diuo Di0.. ſ ſuper rebuis. f. dere iud,&ẽ post eum ali. Cum autem ludices ciuitatis N. dominam Sabinam de W. cum ſua facta petitione exſecutionis,& productis cxſccutorialib. ob eorum nullitatem ad priorem iudicẽ remiſerint, & in conſiſtorio Imperiali præcipue ſuper nullitate ſententiæ a delegato Papæ latæ actum ſit. Sextũ qu- bium exoritur, An iam dilli delegati ſententia a nulli- tate defewerpeſ vel no? Ad hanc dubitationem tol- lendam, diſcutiendæ ſunt cauſſæ nullitatis ab aduer- fariis prætenſæ: videndumq;, an ſententiam efficiant nullam vel minus? Quarum prima eſ bquod originale Papalis delegationis Vel commiſſionus, Vel faltem einſ= dem traäſſunitum fide dignum ipſi citato non fuerit cum citatione tranſmniſum. Secunda, quod delegatus iudex Jines ſus commiſſionis exceſſerit in eo, quod neglectis ce furis Eccleſiaſtics, quibus vigore commiſſionis aduer- ſus comumacem vti debebat progreſſius ſit ad principa- lem cauſſum& dijſinitinam. I ertia, quod delegatus progreſſum fecerit ad difinitiuam, non facla litis con- teſtatione. Quarta, quod reus non fuerit citatus ad principalem cauſſam, ſed ſaltem ad dicendum contra commuſſionem,& ſic ad Ae iudicii. 3 4

uloee

—

—— —

—— 9 —— ———

— ——

——— ———