12 cumteſtes in militari expeditione ſint examinati, ſo- lemnitates ciuiles non ita ſtricte conſiderandas eſſe

in militaribus hominibus: quia milites magis arma, quam iura ſcire oportet,&c. Sane † nõ poteſtvllus

textus expreſſus dari, qui probet, quod ſi teſtes ad interrogatoria non reſponderint,& alias rite ſint 12 recepti, eorum teſtimonia concidant. Quinimo ex- aminatio etiam ſine interrogatoriis procedit, præ- terquam in his, quæ ſunt iuris. per l. ſolum. cum ibi not. C. de teſtib.& cap. cauſſum qua, extr. eod 1it. Foan. de Graß. in tratt. de ſuubſtit. procur. in verb. interroga- toria facienda,&c. Nam text. in cap præa ſentium. de te- ſtib:in 6. loquitur, quod iudex teſtes examinare de- beat ad interrogatoria. Et id quidem in noſtro ca- ſu factum eſt: ſunt enim quęſiti teſtes ad Illa. Sed non dicit, quod ki teſtes ad interrogatbria noluerint dicere, propterea reliquum éxamèn ſit nullusm. Hoc ſi dicere- mus, ſequeretur vtile per inutile vitiari, contra vul- gatam iuris regulam. Huc accedit, quod etiam poſt publicatas atteſtationes potuiſſet reus conuentus reprobars teſtes, rationc perſonæ,& eorum inha- bilitatem oſtendere: cum ſibi reſeruarit ante rece- ptionem talem exceptionem, iuxxta cap. praſentium. 20 Ae teſtihus. Ex † prædictis ergo omnibus ſic dedu- ctis, puto: cum iudex teſtes quæſierit etiamad inter- rogatoria, ſed ipſi noluerint reſpondere,& alias ad principale negotium rite examinati ſint: proptere: eorum teſtimonia non corruere, ſed vaſere,& ſe- cundum ea iudicari poſſe:nempequod reo conuen- to non licuerit de iure ita infamare N. N.& quod pro emendo eidem teneatur N. florenos perſolue- re,&c. Hanc emendam iudices ex facto, loco& per- ſona æſtimare debent, iuxta§. atrox autem. ſnſtitut. 21 Ae iniur.& ibi Dd. Quod ad expẽſas attinet, an reus gonuentus teneatur attori huius litis expenſas reſunde- re? videamus. Et quamuis regula eſt, quod victus victori debeat conlemnar in Erpenſiaſderamento victoris taxandis./. properandum.. ſin autem alteru- tra. C.de indic. o. finem litibus. de dolo s contu. c. calu- mniam. de pænis. tamen in noſtro caſu non videtur reus in expenſis condemnandus eſſe: ob id certe, 22 quoniam ipſe Ludo F. in prima inſtantia obtinuit, &lententiam pro ſe habuit. Nam † communis eſt doctrina interpretum, quod qui obtinuit ſententi- am in cauſſa principali,& poſtea ſuccumbit in cauſ- ſa appellationis, non debet in expenſis condemna- ri, quia ex quo habuit primam ſententiam pro ſe, dicitur habuiſſe iuſtam cauſſam litigandi in cauſ- ſa appellationis, ſecundum gl.& Dd. in l.generaliter.§. Hiudex. Cde rebus cred. Bal e fui in vlt. col. C. quand. prouoc. non eſt neceſſe& in add. Specul- de inſtrum. edit. verſiceun in canſſa appellationis. A rchidi. cap. con- di. de appellat. in 6. maxime cum ex primis actis non Luccvluerir„ quæ in noſtro caſu fuerunt annul- lata, vt ex actis conſtat. iuta ea, quæ tradit Bart. in d. ligeneraliter.§.j. Butr.& Paul. dilto cap fnem liuibus. Angel! negotiorum. in princip:penult. colun. de appel- 23 lat. laſon. d.§ ſin autem alterutra num. 2 ½. Vbi † tra- du nt, quod ſi is, qui in prima inſtantia obtinuit, in cauſſa appellationis ſuccumbat, ſi ex primis actis condemnctur, tunc prima ſententia eum non cx- cuſet a condemnatione expenſarum. Cum igitur in noſtro themate Ludouicus F. iuſtam habuerit liti- gandi cauſſam, merito non eſt condemnandus in

ex penſis. l. qui ſoliduna& etiam:.de legat. 2. c3 Hopor-

Dn. Ioach. Mynſing. Iuriſconſ. Germani

tet, in Muell. de iudis. Et ita in propoſita facti ſpecie iudicarem, reum non eſſe condemnandum in ex- penſis: ſaluo ſemper peritiorum iudicio.

KRESPONSVM IIII. b SVMMARIA. T hema huius reſponſi.

Sententiaprioris inſtantiæ interlocutoria. Sententia diyinitiua prioris inſtantia. Quaſtiones in hor reſponſò tractat4a. Qua actione in prima inſtautia ſit atum. Aclione communi diuidundo diuifio petitur. Aclio in rem vtilis cui competat? Et quæ in ea requiranturꝰ 1 Pyæ ſcriptione o. annorum vtile dominium acgui. ri, etiam ſine titulo& bona fide. 3 Confeſſio omnium efficacißima probatio. Confe ſsio facia in vna cauſſa, inducit etiam proba- tionem in alia, maxime ad eundem effectum. Tres ronformes ſententiæ pro re indicata habentan An& quando obceſſationem canonis res cadat an commiſumt“ Res ita demum euertitur ad do minum obcommiſ ſum delittumſi dominus voluerit,& hod petas. Et de voluntate domini clare conſtare debet. Auteé litem conteſtatam non dicitur quis peters, ſed velle petere. I7 Solutio cananis, etiam per tertium facta, prodet emphyteata. Quundo agitur de conſeruatione iuris realiss um Vefert, a quo ſoluaismr. Imueſtitura verbalis vel abuhiua non tribuu pof Fôßionem. Silex præſcribit certam formam, ea non ſeruataa- us est nullus. 1 Non ſuifficit aſerere, niſiprobetur. Praſcriptio decem annorum titulum& bonam F

+=SXA

75 19 20 19 muu. usdſ

umnyſſlonẽ ita

ſaanuumyer in iim ut quan rnſn

27 22 dem requirit. 23 Ad praſcribendum ius emphyteuticum, vel vaſid- lislongiß. tempus requiritur. 2 ½ Ceſſatio ſölutions canonis per patrem fatta u præiudicet jiliis? e ſic ſacceßiue de nepote,& de ncephs. 25 Inpraſenti caſu iuſte pronuntiaſſe iudicesin N 1½ H E M a. TBun huius Reſonſi f ita ſe habet. Colar 1 L aus de S. ſeuior inteſtato mortuus eſt quatuor liberos poſt ſe relinquens, videlicet Collirdum, Barbaram vxorem Hennexrici S, loanuem,& Ue- orgium. Hi paternam hereditatem inter ſe aqai Portionibus diuidentes, inter cetera diuiſeruntrt- iam fundum quendam decem ingerum, quẽ d tu Collardus ſenior proſe& liberis ſuis ab Eacleſia vr- ainis Prædicatorum in oppido H. in emphjieuſis eczleſiuſticam habuit. Poſtea tradlu temporis Col- lardus(vnus ex liberis) pariter deceßit, reluls poitſe Berta vxore,& filio Petro ex eadem ſuſte- pto. Euenit deinde, quod per biennium,& amplias ceſſatum fuerit a ſolutione canonis conuenti, Qua re dicti Prædicatores, praætendentes fundum inci- diſſe incommiſſum, volenteſq capere ipſius po Nionem, obtinuerunt a iudicibus vppiai H. manaa- uin.