Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
68
Einzelbild herunterladen

. 8 2 u 4 1

68 b Dn. loach. Mynſ Iuriſconſ. German. non eſſe ſecundum Bald in l.quamuis. C. defi-

decomm.& not. in l. 2. f. de iur:/ſa. um. iud&l. il-

lud. de acq. poff b Quod tecudo loco iactitatur a ſenatu de

33 fama anriqua, hooſane negatur, ideo præ-

ciſe probandum eſt, quia t fama ſola fuſpi- cione& incerto autore prouenit. Panorm. 5 4 conſ4.lib. I. Non etiam quælibec t fama eſt ſufficiens ad inducendum& probandum iuriſdictionem& dom mium. Dec. couſ-4 28. Et ideo dici ſolet, quod fama vel vox pu- Plica, per ſe ſola, quando non eſt vehemẽés, non ſuafficit ad proòbationem, vtnot. Bavto. & ibi Alex. in apoſt.! de minore. G. tormenta. ſ. de quaſt. Breuiter ergo ad hanc ſecundam obiectionem reſponderi poteſt: tamet ſi a-

lias regulariter verum ſit, quod perteſtes

35 antiqui fines iuriſdictionis probari poſ-

5 fint, tamen illud non proce dere, f quando

teſtes de auditu originem habuiſfent ab v-

no autore, quia eis non eſſet eredendum,

vt habetur inc. licet ex quadam, in&l. verbi ab

vno, ext. de teſtib.& per Barbat. inc. ex literin d

probat. Idem quando teſtes non nomina-

rent in ſpecie a quibus audiuiſſent, ſecund.

Aym. Ctau. de autiq. de poſ. par. inſſect. viſo de fama. n. 1..

Tertium argumentum de continvata Poſſeſſione& exercitio iuriſdictionis, vno verbo difſoluitur, ſimpliciter hoe negãdo, Cum contrarium verius appareat nimirũ, quod Ifluſtrimi Princi pes ſemper illa lo- capofſederint, in ibiq; iuriſdictionales a- ctus exercuerint. Cum autem, vt ſupra di- ctum eſt, duo eandem rem ſimul poffidere

nequeãt, ſe ꝗtur ſenatũ excludi ab illa,&c.

Nec obſtat, quod quarto loco obiectum eſtin effectu præſumi ita ordinatum&- ſtructum eſſe vallum& foſſatam hinder der L.a Ciuitate L. ad eamq; pertinere, ex quo ibidem adparent ſᷣigna einer altẽ Landwehr iuxta l. Titio. ũ. pen. de. O.&l. ex hac ſcriptura, dedonat. Montan. de finib c. 5 injn.

Hæc enim arguendi ſeries male volligi-

7 tur. Vallaf enim& foſſatæ(vt ante quoque dicqtum eſt) non ſolam reſpectu ciuitatum, verum etiam ad tuirionem& defenßonẽ totius alicuius Ducatus& regni eriguntur. Et ſic qualitares& conditiones, tam i- Pümer territorio vel Ducatui, quam ciui- atib. conueniunt. Darumb ſie auch com- muni vocabulo Landwehr genennet werden. Quapropter vallum, de quo in præſenti calu controuertitur, non poteſt ad ciuita. tem Luneb. coarctari, eiq; duntaxat attri- bui, Nam de genere ad ſpeciem, nihil eſt

conſequens. Bar. in 12.§. Aoli. Ae vi hon. rapt. Perinde enim hoc eſt atgomentaii, ſi quis hocmodo a' guat. Hiccit vallum volgo ein Landtwehr. Eago iſtud vallum adciuitatem pertinet,c ſi quisdicat: eſt animal, ergoeſt aſinus. Niüi igitur clare& concludenter probet ſenatus, Daß ſie die ſtreittige Landt⸗ wehr gebawet/ vndjhnen zugehoͤrig/ nihila. ne ciopitulabitur afferta prælumtio iuris,

nimitum ex quo conſtet, iſtam foſſatam fuiſſe olim ein Tandtwehr. Ergo intelligiuur

& præſumitur eſſe Ciuitatis L. Quia vbii 5s

qualitas aliqua eſt fundamentum intenti⸗ onis, non ſufficit illam qualitatem proba. re præſumtionem, ſedita habere præciſe, & in indiurduo probandum eſt. Et ſumitur hæc infallibilis doctrina ex coniunctione duarum legum, nempe! ſifilius, ſ. de probal. G I.Titia. ſf. ſolut. matrim. Per quas leges palam

eſt, quodlicet filia t de iure præſumatur el. 9 ſein poteſtate patris, niſi ipſa probet con- 4

trarium, attamen ſi pater de dote, i- liæ experiri velit, tenetur duo proba. re, videlicet eam conſentire& cam in ſacris eſſe patris, ſic& in caſu modo li- cet vallum adiacens, vel proximum ci- uitati L. præſumatur ad ciuitatem pertine. re& forraſſis etiam a ciuitate ſic exſtructũ⸗ Attamen quia iſtud eſt fundam entumin- tentionis ſenatus,& illud ipſum vallum ad tuitionem totius territor ii ſiue prouinciæ conſtrui potuit, idcirco nominatimiſtam qualitatem probari oportet; nec ſufficit vulgaris iſta& incerta iuris prælumtto. Vnd ſeviel auch von der andern Frag.

TERTO QVASTIA.

M Vhn folget die dritte Frag/ ob der Nath mit jren in der beyliegenden Verzeichnuͤß angezogene vnd dergleichen actib. ein ſolchge⸗ ruͤhmbte omnimodam iuriſdictionem dar⸗ thun vnd bekraͤfftigen koͤnne:

Dieſe Frag/ ob ſiewol keinen ſonderlichen Zweiffel hat/ ſo leſt ſie ſich dannoch anſehen/ als koͤnne der Rath eine ſolche omnimodam

iurildictionem wol docirn, vnnd beweiſen. Quia iuriſdictio f probatur per teſtes et

ſingulares, videlicet, ſi vnus deponat de vnoiuriſdictionis acta,& alter de alio actu, iuxta Baliin l.:. C. de teſtibus. vnde Lanſa, iurep c. quoniam contra. num. 39. de probat. voluit,

Quod ſi vnus teſtis dicat, tale caſtrum

habere merum imperiume&interrogatus, reſpondcat, ſcu e, quia viderit illius lociof- ficialem feciſſe decapitare vnum in tali lo- cor& alius teſtis dicat, quod viduin vdt

oco

5.

54

6)