—
—
—
— dketutem
lohus tempotis lapſau mi h eas efaek 14 G HA.K16. Cmta.. enct iatra tempasimte labditis Archiepiccas e,. nonlemeh ledſepimstit at. les Archiepiſcopau O mmemocialeadlolmmnc pertetilus colledua Ot tonem Tutcicamindäi ti
gao deluo contnbeen, Net
lem kacete pofitawd 1t
— patus M. rlo rnjtemph t
vatnbuile ad ſolauone
rrter lusqu St arum, prrlcr lasg
vonem
b
e pertere, mot ee,
Kgen a4dlufe todan
4 8 1 —
—
— 1 )
auetſus Tarasi ir
nunitatem Mduerſusc 29 awemtn I t arledipofe, Me t wculitione destn d. LeKR 1
ote Koma omn
Relponſ. luris. Decad. Xv. Reſp. V I.
tione& recuſarione aliter fides non fiar, prout hoc tradit lacob. de S. Georg, in tracz. dæ vomag. num. er. Rol. a Vall conſcsé. uum. 49. lib. 2.
73 Quinimo f multi DD volunt, titulum
immunitatis a ſoluendis collectis prælumi
ex lapſu temporis non tantum longiſſimi,
ſederiam longi, 10. nempe vel z0. anno- rum. And. Barb. inter conſ. Alexand. conſi 135.n.
Ex. cum 4 ſeqg lib. 4 laſ conſ. 25. col.. libr. Ber-
tachin. in ſuo yeperto. verb. collella quib. imponi poſut. uum. 120. Præterea licet aliqui Dd. ad
hoc, ve immunitas a collectis preſcribi pof- ſit, requirant bonam fidem, item ſcienti-
am& patientiam aduerſarii Alex. conſil. 30. col penult᷑, lib. z. Rip. réſponſ. 4. num. 14. fit. de di-
uerſ.reſeript. Mandel. znſ.62. num. 38. Franciſ. Balb. in tractat. de praſcript. 2, par. par. princp. 7 4 quæll. 7. num. 4. Atiamen f bona fides præ-
fumitur etiam in præſcribente immaunita- tem adnerſus colectas vſque adeo, vt illam
ſolumtnodo allegare ſufficiat, nec de illa
aliter fidem facere neceſſe ſit, prout hoc tradit Cephal. conſ. t29. num. l. Et confirma- tur ex co, nam regulariter in quolibert præ- ſcribente præſumitur bona fides præſer- tim poſt lapſum„oannorum. Bartolt ſin n. m7. C. vnde vi. Alexand. con/ 6. lib. j. conſ-»i. col. 2- lib. 2. Abb conſ. do conſ. 12. lib. 1. Rom, conſal.:10⁷. Aret. sonſi. ĩ½. conſ. 102. conſ-rii. laſ. G. ſed iſtæ nu. 100. Inſtit. de actionibus. Dec ronſ. 267.& conſ. 272.
75 Vſque adeo, fvt poſſeſſro vel quaſi tempo·
ris 30. annorum præſumatur habere pro ſe iuſtitiam permanentem, Cyn. l ſi ſolemni- bus. C. de rei vend. Bald. capite primo. S. cum a.
de controue:j inneſt. Matth.de Affuct. decif²⁷⁄7.
num. 6. Card. Pariſ. conſ. 23 n. 254. lib.z. Multo vero magis hoc procedit in laplu illius temporis cuius in contrarium memoria
non extat, cum ſecundum aliquorum ſen- tentiam præſumtio deſcendens ex lapſu
illiustem poris ſit prælumtio iutis& de iu-
re contrariam probationem non admit-
rens. Felyn. c.cum nobis. col. 3. ext. d praſcript Anton Rub. conſ. 13. col.3. Cepha. conſi. iz 9. numn.3.
7 Similiter etiam † ſcientia& patientia ad-
uerſarii ex lapſutemporis longi vellongiſ-
fimi præſumitur. Sahc.¹ auctoritatem. verſic. quærode quæſtioné. C. vnde vi. Calderi. conſil. ¹5.
æol. I. Dew. conſ. 18 5. col. 6. Aim. Crauct. in tract. de antiq. temp. par. 1. ex præmißiis. num 40& part. c. S abſolutu. vum. 15. Laur. Sylu conſi gë num. 5. Et in ipecie quod hoc habeat locum er-
iam in illo, qui immunitatem aduerſus collectas præſctibere vult, ſiue ſe contra impoutionem collectarum exceptione
præſcription is tueri nititut, tradit Ioan. Ceph. conſ. 1p. num. 12
DVnd iſi dꝛeſes/ daß die vom Adel der an⸗ dere Perſonẽ wider die Reichsſtewer/ Kriegs⸗ ſtewer/ oder Landtſtewer durch verjaͤhrung
ein immunitet acquiriren vnnd erlangen
moͤgen/ alſo vnnd der geſtalt/ daß ſie in dem ſel⸗ ben zu contribuiren nacht belegt werden moͤ⸗ gen/ nicht allein in den gemeinen beſchriebe⸗ nen/ beſondern auch in des Reichs Abſcheiden verſehen/ wie dann dieſes genugſa m erſchei⸗ net auß dem Abſcheide des Reichstages zu
Augſpurg/ Anno 1548. auffgerichtet(mihi
fol. u. pag 1. circaprincip.) Vnd folget alſo
hierauß/ weil die vom Adel des Ertzbiſchoff⸗ thumbs M. nicht allein vber Rechts ver⸗
wehrte Zeit/ beſonderm vber aller Menſchen gedencken/ zu den Reichsſtewren/ auſſerhalb der Tuͤrckenſtewer) von dem jhren nichts con- tribuntet, daß ſie auch deßfals/ do ſie gleich vermoͤg der Recht zu den Stewren von dem
jhren zu cont ibuiren ſchuldig weren/ eben
ardurch dieſe immunitet vnd Freyheit præ-
ſcribiret, acquirirer, vnd erlanget/ daß ſie
hinfuͤrter zu den Reichsſtewren/ Kreißſtew⸗
ren vnnd Landtſtewren/ auſſerhalb der Tuͤr⸗ tkenſtewer/ von dem jren etwas zu contribui-
ren nicht ſchuldig ſeyn b
So iſt auch die M. Ritterſchaſſt in gegen⸗ wertigem Fall nicht ſchuldig noch pflichtig zu außfuͤhrung der Verjaͤhrung oder Gewon⸗ heit zu docirn oder darzu thun/ daß ſie jnner⸗ halb Rechts verwehrter Zeit zu den Reichs⸗ ſtewren/ Kreißſtewren oder Landtſtewren auſ⸗ ſerhalb der Tuͤrckenſtewer von dem jren nichts conttibuirer, ſed ſufficir hoc ümpliciter allegare, vſquc adeo vr ſi ciuitates contra- rium non probauerinr, eo ipſo intelliga- tur probata& prælcriptio& conſuetudo, prout hoc expreſſe& in pecie rradit Corn. conſ. 42. col penult. conſil. 265 col.7. lib. 4 Crauet. conſ. Int num. 11. Nat. conſ. 4 að. numer. 14. Laur.
gylua. conſ 5 7. n. 16. Vt ipſe atteſtatur, eãdem
opinionem am ple cti Bart. Bald.& Paul de Caſtro in locis ab ipſo citatis. Vnd iſt bey vnd neben dieſer andern Frag
zumercken/ do ſich gleich jemandt vnterſtehen
wuͤrde/ die vom Adel/ als ſolten ſie zu den
Reichs Kreiß oder Landtſtewren/ zu contri⸗
buiren ſchuldig ſeyn/ Rechtlich zubeſpreche⸗ daß doch die vom Adel pendente lte bey jrer
qualſi poſſeſſon immunitatis non ſoluen-
dicollectas, muͤſſen gelaſſen werden/ wie die⸗ ſes im Fall der notturfft mit vielen Rechts⸗
gruͤnden weiter moͤchte außgefuͤhret weꝛ den.
Eere 3


