(S einen Teichdam) darauß wirdt verſtan⸗ den/ daß dem Waſſer ſein natuͤrlicher Lauff nit gegoͤnnet/ ſondern in einen Teich vnnd lacum durch Menſchlicht Huͤlff vnd Kunſt wider die
Natur deß Waſſers/ will behalten werden. Nã †ita demum aquæ pluuiæ arcendæ actio competit, ſi qua plugia velaquæ pluuia cre
ſcit noceat, nou naturaliter, ſed opere fa-
3 dto-l 1.§. itemſciendum. Ioties locũ haber. quoties manufacto operc, agro aqua noci- tura eſt, id eſt, cum quis manufecerit, quo
aliter Hueret, ꝗᷓ natura ſoleret, d. l..§ toties.
Hzæc aũt eſt natura aquæ, vt fluat nonaliter quam vc natura fluere ſolet, quod ſi natura
aqua noceret, ea actione non continetur. A.
L.1§. denig.(Hoͤher) Wann eine ſolche Veren⸗ derung zuuermuten iſt/ die zuvor nit geweſen/ wegen deß natuͤrlichen Lauffs deß Waſſers/ vñ alſo altem Herkommen zuwieder/ als dann hat ſieh der beſchwerte Nachbar billich daruͤber zu⸗ 4 beklagen. Nam ſi forte immittendo aquam aut maiorem fecerit, aut citatiorem, aut vehementiorem, aut ſicomprimendo re- dundare fecerit habebitlocum dicta actio, per tex. inprin d tit. Vnd daß hierin eine Newe⸗
8
rungwider den alten Gebrauch vorhanden/ zei⸗
get dz Woͤrtlein hoͤher ahn/ daß zuvor ein Dam alda vorhanden/ welcher aber jetzo wil hoͤher ge⸗ ; macht werden. Qui quidem comparatiuus † Prælupponit ſuum poſitiuum, rex. e&t inl. vbi autem nou apparet. inpr. f. de verb. obl.(Als von Alters.) Der Vornehme Rechesgelehrter Pautus/ hat dreyerley Vrſache angezeigt/ wa⸗ rumd der vnterſt Acker dem obern eine Dienſt⸗ barkeit zu leiſten/ oder etwas zu leiden ſchuͤldig ſey/ als nemlich das Geſetz/ die Natur deß Orts/ vnd das Alt herkommen. In ſummatria ſunt, & per t quæ inferior lacus ſuperiori ſeruit. 7 Lex, aatura loci, vetuſtas, quætſemper pro lege habetur, minuendarum ſcilic. lirium
cauffa, lin ſemma. J.zit. G& d.. Caßius infin. Ibi
Iin eadem rauſſa eſſe ea, quorum memoriam vetu- Ras excedit. Iſt nun dieſer Dam vor Alters al⸗
ſo hoch nit geſchuͤttet geweſen/ ſo mag jhnen
auch der Inferior von Reehts wegen auff diß mal ohne nachgeben deß Obern nicht ſchuͤtten.
2 Nãüflexagronon eſt dicta, agri natura eſt ſeruanda, videlicet vt ſempet inferior ſu pe- rioti ſeruiat, A 7.1.§ denig. Wann aber der vn⸗ terſt das Waſſer fuͤrſetzlich ſtawet/ vñ jme ſeinen natuͤrlichen Gang nit laͤſſet /alſo daß es wieder⸗ hin auffſtawen muß/ dadurch wird dem Supe- riori ein Schade zugefuͤgt/ deſſen er ſich billich zubeklagen hat. Nam tſi quis comprimendo
9 aquam fedundare facit,.§.toties. Velpſi fa- xo cto opere aqua aut in ſuperiorem partem
re facto inhibeat per ſuum agru
Rne cauſl Maͤſſigen). In dieſem Wortgiſte⸗
D. Joach. Mynſingeri Juriſconſulti Germani
repellatur, aut in inferiorem deri
acutanein ttoriorem gerigeru.. deꝛz alunt. Et ita aquã, quæ natura 5
fluat, o pe Pinhibea m decurre- re, ſuperiori aduerſus inferiorem compe riractioAsiengeiendemes.(Vnd demma ſeinen Teich hoͤher ſchwellen oder ſiawen/ wel ſchon ſeines andern Nachbarn Gericht Weyde vñ Graſung daran ſtoſſend/ dadurch verſchmiͦ lert/ verwaͤſſert vnd verderbet wuͤrde.) Diß iſ wider die Natur vñ Eygenſ chafft dieſer Acon/ Namfhæceſt ſeruitus inferiorum pradio. rũ, vt natura profluentem excipiãt aqvam 5 §. ſcut autem. a. 1.. Atq; hocincommodum
† naturale pati inferiorem agrum a ſu 9. riore, compenſareque debere cum alio cõ. 5 modo. Sicutenim omnis pinguedotertz ad eum decurrit, ita etiã aquæ incommoqã
ad eum defluere d.§. denig.(Seines Nach. barn Gericht.) Dieweil der Infenor diſen Schaden von Natur tragen muß/ dargegener
auch einen Nutz hat/ wie gehorret ſo kann erdenn chen ſelben ohne Vorwiſſen vnd Beliebung deß su. dien perioris nit endern. Nemo fenim tam curio. i tion ſus efſe debet rerum ſuarum tuendanm ſae per hoc aliis iniuſte noceat, vt notat paul, a Caſ in§. Neratius,(Ermuſt es auch auß Naih ſüe thun.) Die Rechte laſſen wol zu daß ein ſeder et deß ſeinẽ ſich gebrauche nach ſeinẽ beſten jedoch diße ohne eines andern Schaden. Nam itadicit ars Muciusin d L... de eo opere. Sic enim debele us ſun aliquem agrvm ſuum meliorem facere, ve u gjn vicini deteriorem faciat. Idem& Sabinus rellts & Caſſius reſcri bſerunt, vnuiquiſquet ſbiit mn
prodeſſe dumaliis non noceat, non probi- betur. a.7.2.§. zdem aiunt.(Es wolte mitderſta⸗ wung gleich wol ſich maͤſſigen in dem Zapffen daß es dem Obern an dem ſeinen ſo groſſm Schaden nit ſolte thun.) Allhie befindet ſichſod wolnit außdruͤcklich von der Seruitut deß vn⸗ terſten Ackers etwas angezogen/ oder zubeweiſ⸗ ſen/ daß dannoch derſelb tacite von Natul vnd altem Herkommen darauff liege. Nam füagtit lex non inueniatur, veruſtatem vicem legis renere luriſconſul. affirmant. Ethoc etiam in ſeruitutibus tenendum eſt, vt vbi ſerui- tus fnon inuenitur im poſi ta, qui diuvſs 1 eſt ſeruitute„neque vi, neque clam, nequs precario, habuiſſe longa conſuetudine, ye- lut iure impoſitam ſeruitutem videatub d...§.n Et hoc loco diuturna filla patien- it tia ad conſtitutionem ſeruitutis ſine alia cauſſa ſu fficit Iaſon inl. num. 2. F de rnditt.
e ſau
het jm der vnterſt Nachbar deßen/ daß er den O⸗ bern an ſeinem Anger keinen Schaden ſollzu⸗ fuͤgen. Vbi quaſi ſeruitus tacite minuitut
6 8


