140 Nun iſt ja allhie gnugſam dargethan/ was es fuͤr ein Gut ſeyn ſoll: Nemlich ein frey Ritter Lehen/ oder ein Edelmans Sitz/ darmit ſich einer vom Adel/ wie andere erhalten moͤge. Vnnd dieweil dieſe Wort in ſpecie darzu geſetzt/ die Qualitet deß Guts außtruͤck⸗ lich vermeldet/ mage es fuͤr kein incertum angezogen werden/ Sintemalalle drey Stuͤck/ nemlich Quid? ein Gut. Quale? frey Rittergut. Quantum? Davon ſich einer vom Adel erhalten koͤnne/ hierinn befunden/ Vnde cum hæc interpretatio non refragetur, ſe conueniat voluntati contrahentium, merito pro incerta non eſt habenda. b Vnnd daß dem alſo ſey/ kan es auß laſone faſt in terminis bewieſen werden Da auch gleich das Wort (ein frey Rittergut) nicht darbey ſtuͤnde/ muſte es doch fecundum qualitatem perſonæ alſo verſtanden wer⸗ den/ Denn alſo ſagt der laſon in! idomus. num. 719. 81 23 Baro f vel Comes promiſit dare militi ſuo feudum, nec dicit quod, an valeat, quæritur? Et reſponden- dum eſt per diſtinctionem: Aut Comes habebat feudum in ſuo patrimonio aut non Etſi non habe- bat, non valet promiſſio. Aut habebat,& debet dare feudum ſecundum qualitatem perſonæ, cui eſt pro- miſſum, per l. verum. Sfin. ſf. de reb. dub. Vnd zuſetzen/ da dieſe Verheiſſung zweiffelhafftig vnd vngewiß zu achten ſeyn ſolte/ wie jhm doch nicht iſt/ ſo weiß man ſich auß den Geiſtlichen Rechten zuer⸗ innern/ daß doch gleichwol in ſolchen vnd dergleichen Iaͤllen/ die zuſagungẽ gehaltẽ vnd erfuͤllet muſſen wer⸗ 24 den. Nam †licet incertitudo rei aliquando ſecundũ rigorem iuris ciuilis vitiet contractum, per l. tritici. & lita ſtipulatus fde verb.obl.cum ſimil. Tamen de xquitate Canonica, omnis contractus, omnis pro- miſſio& diſpoſitio valet, non obſtante incertitudi- ne,& poterit ſemper agi, vt promiſſio certificetur, ſecundum arbitrium boni viti. Ita eleganter docet Felin. in d. c.. de pact. nu. 6. Hunc ſequitur Iaſ. in d. l. triticum. nu. a.&l. ita ſtipulatus. nu. 3. vbi eadem ver- ba refert,& dicit hoc fuiſſe ſingulare& famoſum di- ctum. Archid. in c. ſunt nonnulli.i. qu. i. Et quamuis
hoc dictum non probetur rationibus, tamẽ eſtmen-
titenendum in practica propter eorũ auctoritates.
Zu dem iſt auch gewiß/ daß der Graff/ ſo ferꝛn S.
G. den Fall erlebt hetten/ ſolche Zuſage wuͤrde erfuͤl⸗ let haben/ Obs gleich eine ſchlechte Zuſage ſolte geach⸗ tet werden. Idq; apparet ex animo promittentis&in- tendentis ſe obligare. Fel. d. c.. nu- l. Item cum adſit æquitas p̃ſtationis in recompenſationẽ ſeruitii n.:¹5.
Dieweil nun auß dieſen fuͤrgeſetzten ſtattlichen Rechtsgruͤnden ſo viel erſcheinet/ daß der Graff were ſchuldig geweſen/ die gethane Verheiſſung zuhalten/ ſo iſt kein zweiffel/ daß darauß eine wechtmaͤſſige Forde⸗
rung vnnd action hette angeſtellet koͤnnen werden.
Welche nun nach ſeinem Abſterben auff deſſelben Er⸗ 25 ben billich gehet vnd folget. Heres enim f non poteſt
eſſe melioris cõditionis quam defunctus, l. in omni-
bus..non debeo. de re. iu. Vnde ea quæ a patre gerun- tur non decet pro militari diſciplina a filiis in irritũ reuocari,.penult. de reſti. mili. Nam filii f adeundo 16 hereditatem patris, voluntaté defuncti ſuo conſen- ſu confirmant. vt annotat Iiraquel. in commen. de v- trog, retract. in verb. aut line. arg: gl.. nu. 49. Vber diß haben ſich die jungen Herꝛn zur Leidthe⸗ cken gleicher geſtalt erklaͤret/ vnnd das in Beyſeyn der Leidtheckiſchen Ritter ⸗vnd Landſchafft/ daß J. G. der⸗
Dn. Joach. Mynſing. luriſconſ. German.
ſelben Herꝛn Vatters Zuſage/ ſo viel J. G intereſſe belanget/ Graͤflich halten wolte. Deßgleichen der an⸗ der Theil auch/ wie im Eingang deß Facti zuerſehen iſt/ alſo daß nunmehr kein Zweiffel iſt/ die Grafen ſeyndt ſchuldig/ ſolche Verheiſſungen zu halten/ idq; propter ſuperuenientem expreſſum conſenſum, quo omnia retro acta con firmantur,& reiterationem promiſ- ſionis, qua actus geminatus,& quidem longo inter- uallo temporis corroboratur, vt ſupra oſtenſum eſt.
Certum quoq; eſt, actiones f tam actiue quam pal. 2)
ſiue tranſire ad heredes, exceptis pœnalibus.§. non autem. Jnſt. de perpet.& temp. act.& not. Iaſ. in prine tit· de actio. num. 3 ½. cum ibi notatis ad margin. It hoc demum adita hereditate. Deciuts in l. heredem. num. S. de re. iur.
Die ander Haͤuptfrag iſt vornemlich dahin gericht/ ob nicht der von Dorheim/ wegen beſchehener verheiſ⸗ ſungen/ vnd Prærogatiuen/ ſo er jetzt an Wolfersheim
hat ius retentionis, biß ſo lang die Zuſag erfuͤllet wuͤr⸗
de/ ſich zugebrauchen haben moͤchte.
Hierauff iſt kuͤrtzlich die Antwort/ da gemeltem von Dorheim auff diß Ritterlehen Jacob Eygenwilß in ſpecie ein Geding oder Anwartung gegeben were/ vnd die Belehnung darauff wegen eingefallenen Todts/ Verenderung vnd Theilung deß Regimen s/ Itemin wehrender Vormuͤndtſchafft der vnmuͤndigen Gra⸗ fen nicht geſchehen/ Aber doch anderer geſtalt/ wie jetzo das Gut einbekommen hette/ vnnd man ijhnen wider abloͤſen wolte/ So were kein Zweiffel/ daß er ſolch ius retentionis als dann vorzuwenden/ vnd ſich dar⸗ mit zu ſchuͤtzen hette/ vnd das propter ius quæſitum, quod haberet vigore promiſſionis in Leucle aperto, &vacante. Nam hoc caſu propter factam promiſſio- nem, Comes teneretur ipſum inueſtire& tradere poſſeſſionem, velobligaretur ei ad intereſſe, ſecundi And. de Iſer.&& Aluar. loco ſupra addutto, quos ſequi- tur Curt. in 2. part.& quaſt. 2. nu. 34.
Da jhm nun deren keines gefolget were/ hette erbil⸗ lich ſich deß Rechtens zugebrauchen/ Aber nun ſeyn wir in dem Fall nicht/ daß er wegen der Promiſſion/ ſo in genere geſchehen/ einige Gerechtigkeit oder us in
re velad rem zu Wolffersheim haben koͤnne/ Derhal⸗
ben jhm auch das ius retentionis in dieſem Fall nicht kan zu Huͤlff kommen. Idq; iuxta diſtinct. Bart. in k non ſörtem. S ſi centum. ff. de conditt. indeb.& l. ſnon inducta. Cin quib. cauſpig tacit. contrah. Vbi ita t di-: ſtinguit. Aut res quæ apud me eſt, obligata eſt mihi pro aliquo debito,& poſſum pro alio debito retine- re. Aut non eſt mihi obligata,& tunc aut volo eam retinere propter expenſas factas, vel aliud debitum contractum propter vtilitatem ipſius rei,& poſſum retinere. Aut volo retinere propter aliud debitum, & tũc aut illa res peruenit ad me occaſione illiusde- biti,& poſſum retinere. Aut non peruenit ad meã- cta oecaſione,& tunc non potero retinere.
Nun iſt vnlaugbar wahr/ daß ratione promiſſo. nis factæ; das Gut Wolffersheim an den von Dor⸗ heim mit nichten gekommen/ ſondern ratione pigno- ris, derohalben kan er auch ſolch ius retentionis er hoc capite nicht fuͤrvenden: Da er aber an Baw vnd Beſſerung etwas nohtwendiges angewendet/ vnd jm das in der Abloͤſe nicht erſtattet wuͤrde/ hette er ſich als dann deſſen billich zugebrauchen/ wie wir ſolches in der vierdten Hauptfrage handeln werden.
Aber diß iſt auch hiebey in acht zu haben/ ob wol 5 vo
—
1
fonis nie Weede wagch Hie dannde 1o orduen tur, cuir diiniud Mhuunn Mun daranſde 1 larro TMhdeul Datb
jchandal, ine gerieguff ſerhein 9 Atr bnad ſleſelſor tyylyſt Diſe
tn ſoben amomt ſuni ddeatur, lebant pondean drinanin pul. Kiun 33 wonficar tlam mer unanen. conſenſu daafulac bottet,
4 non pro keiterat tus. Ele Cum 1 reſtitiſe nogue brobat lertm in b negar 6 bro munnula,
62


