Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
136
Einzelbild herunterladen

ö

136 Dn. Ioach. Mynſing. Iuriſconſ. Germani propria auctoritate occupare poſſe rem emphy-

pręſcribere potuerunt, nec modo poſſeſſores ſe præ-

ſcriptione iuuare, non obſtantibus lomnes&o l. ſicut.

23 C.de 30. vel o. ann. preſer. quia illa& ſimilia iura† ci-

1

26 compellendam viduam, pro edendo tales literas.

uilia præſcriptionem cumn mala fide permittentia poſt 30. vel 40. annos, per iura canonica hodie ſunt correcta nec amplius in iudicando valent, prout te- nent gl. Pan. Inno.& alii in ofin. de praſeript. Bald. in l. quib. diebus. ũ.dominus. de cond.& demouſtr. um mul- tis aliis concor. in add. Dyn. ad d.. poſſeſſör. Imo etiam

ſ1 præſcriptum vere eſſet, tamen ex illa noua promiſ-

ſione facta veris heredibus de reſtituendo, obliga- rentur ad reſtitutionem heredes: quia animam de-

functi patris grauare non debent, rem alienam co-

gnoſcentis& reſtituere volentis, cum animam eius

præferre debeant cunctis rebus, iuxtal!. Sancimus.(. 3

de Sacroſan. eccleſ.

Auß welchem allem klaͤrlich erſcheinet/ daß die pre-

ſcriptio in dieſer Sachen nit ſchaffen/ oder etwas hin⸗ dern kan oder wirdt. b Die III. vnd V. Frag. Vrch obgeſatzte Rechtsgruͤnde ſeyndt allbereit Jauch die dritte vnnd fuͤnffte Quæſtion vnnd An⸗ fang quartæ quæſtionis genugſam erlediget/ videlicet, renuntiationem illam filiis nocere non poſſe,&con- feſſionem patris poſſeſſorum maxime facere ad no- ſtrum caſum, deniq; extenſionem feudi(cum prin-

cipium feudi& prima infteudationum valuerinrt, ſi-

cut ex ſupradictis apparet) veris heredibus nocere non poſſe. Die 1III. Frag. Vm Ende dieſer vierdten Quæſtion wird gefraget/ )per quod remedium die Seegel vnd Brieffe/ von deß letzt verſtorben/ Mannes Witwen gebracht vnnd eingefordert werden koͤnnen/ hierauff erachte ich kuͤrtz⸗ lich zuſchlieſſen ſeyn/ wan beweiſet werden koͤndte/ daß der verſtorbene bekandt/ daß er die Siegel vnd Brieffe daruͤber hette/ vnnd ſeine Wittwe deſſen auch nicht in abrede wer(wie ex in formatione facti zuuernehmen) koͤndte officium iudicis gegen ſie implortrt werden/ ad

Quia inſtrumenta f noſtra, quæ ad aliquem perue-

nerunt, poſſumus officio iudicis petere, vt nobis

edantur& reſtituantur, cum modica fides iudici de

hoc facta fuerit, l. procurator. Cod. de eden. l.ſi quis ex ungentariis.. exigitur. ſf. de eden. Die VI. Frag.

Je ſechſte vnd letzte Quellion betreffent/ weil in

vier oder fuͤnff Jahren von den Pachtguͤttern der

Canon nicht bezahlet/ ob nicht der Dominus Fug vnd

Macht hab/ die Inhaber auß/ vnd die rechten Erben ohne Gerichtlichen Proceß einzuweiſen/ ꝛc 3 Darauff iſt zuſagen/ Certi iuris eſſe, quodfemphy-

teuta ob non ſolutum Canonem per triennium in emphyteuſi priuari, vel biennium in emphyteuſi Eccleſiæ cadat a iure ſuo, ſi Dominus ita voluerit, & voluntatem ſuam expreſſè declarauerit, rem ſcili- cet ad ſe reuerti debere, ꝛuæra 1. 2. C. de iure empbhyt. & tenet Bart. ibidem. in ver ſi modo voluerit.&s gloſſ.

in l.2. Fihi ager vectigal. Panor: in c. potuit, de loca. Opec.

eod. tit. Snunc aliquem. verſ. a3. fa. in d.l. 2. num. 6.(od.

vbi multa allegat. Idem obſeruatum eſt a mein obſer. Imp. obſer. 6õ,. ceut. a. Et ideo dicunt Dd. Dominum

teuticam propter non ſolutum Canonem ſecundum Dec. conſil I2 G num.. Corn. conſ. 271. vol. 3. vbi hanc opin. communiter obtinere dicit, Vnd ob wol etliche der Meynung ſeyn/ quod ſen- tentia iudicis debeat præcedere, vt Jpec./oco ſupraal- leg. verſ. 47. S& Inno. in d. c. potuit,&s alii. Erachte ich dennoch nach gelegenheit dieſer Sachen die vorige Meynung koͤnne ſtatt haben/ ſonderlich in dieſem Fall vbi conſtat daß die negligentes ſoluere canonem ii veri emphyteutæ, ſondern intruſi ſeyn/ vnnd ſpolia⸗ tores, vnnd der Dominus den rechten Erben/ jhneg Rechten geſtendig/ der Dominus auch nicht ein ſchiech⸗ ter priuatus, ſondern einer/ qui iuriſdictionem habet ſicut ex narratis caſus colligitur,& qui non proſe, ſed pro veris heredibus agit, da hette er wol Macht/ ſecundum priorem opinionem ODd. die rechte Erben einzuweiſen/ vnd die andern darauß/ quia ceſſant hoc caſu rationes, de quibus contrariam opinionemte. nentes loquuntur. Es iſt aber hieneben in achtung zuhaben/ an domi. nus voluntatem ſuam declarauerit contra emphy- teutam adhuc viuentem, qui ceſſauerat ſoluere ca-

nonem: quia eo caſu ſupradicta procedent: Secusrſi 1

talis declaratio viuente emphyteuta a Domino o-

miſſa fuit, quia tunc non poteſt ſe amplius aduerſus ipſius heredem declarare iuxta ca, quæ late congef. ſit Guliel. Caſſad. deczſ. 2. tit. de loca. per multa lura ibi alleg. Quod& in vaſallo obtinet, qui feloniam viuente, non poterit poſtea eius heredi de felonia moueri quæſtio, vtcunque feudum videatur reueni ad dominum uxt. Bald. in l fin.(⁊de reuo. dou.& ghhſ. jin in c. vlt. de dona. Et ſicut pœna femphyteutæcc. 31 ſantis ſoluere non declarata, tranſit in ipſiusem. phyteutæ heredem, ita nec ad ſucceſſorem Domini, qui tacuit, ita vt ſi Dominus caducitatem non de- clarauerit, ipſius ſucceſſor eam declarare amplius

non poſſit. Ftiologia eſt, quia poteſtas declaran-

di regulariter non tranſit ad heredem, nec perſo- nam egreditur, gloſ-est eleg.in l.idem Ponponius..vlt ff. de rei vend. Bar.& Alexan. in leinter Ftipul. d.ê. de V. 0Quodtamen intelligendum eſt, domino ſciente & valentée reuocare, alias ſecus, per ea, quæ habet Cu- man. conſ. 6ᷣπ. per motiua ibi relata,& I. fin. C.de reuo. dona. ibi Ang. Bald.& Salic.& gl fin. in c. vlt. de dona. & per ea quæ late ſcribit Caſſud. d. titul. de locu.& cond. deciſtibiq, iura. Doch eins jeden beſſer Meynung hierin in allwege vorbehalten.

Alſo ſchließ ich Joachim Mynſinger von Frundech doch eins jede mehr verſtendigers beſſer Meynung yhor⸗ behalten/ deſſen zu Vrkundt habe ich mich mit eigner Handt onterſchrieben/ vnd mein angeborn Pitſchafft

hierunder zu Endt auffgetruckt/ Geſchehen zu Woſ⸗

fenbuͤtel 2.. Jul. Ann. 1570. RESPONSVM VI. SVMMARIA. Promiſſio nuda& ſimplex quæ in nullum tranſiui contrattump nulla quoq, obligationem Ee per con- ſequenz actionem gionere poteft. ymo nec in tan- tum eſſicaa est, vt ſaltem ille, cui talis ſimplex pro- miſſio fatta est, ad intereſſe agere poſſit. num. 2. 5 Pactio nuda non parit obligationem. ſed rantum ea- ceptionem. b 4 Stipu-

commiſit, niſi f enim Dominus ſit conqueſtus ipſo 30

Lmen rulii ſe darng ua 9 haunun uft

o Ahen di Daltan

tfhea An ud

a

te diyun an ym 2 Jana Aonc ¹4 Ncenn

ma

um

Ru

un THere,, Ide arid d Eli a Imli