132 Dn. Ioach. Mynſing. Juriſconſ. Germani
7 Agnatus vel heres ante petitam inueſtituram in fen- do nihiliuris habet prater ius uccedendi, quod ſi- ne petitione inueſtituræ nihil operaturx.
Feudi dominium ex ſolainueſtitura verbali nòtranſ- fertur.
10 Vſiufructus vbi in extranenm trantlatus eſt, cen- ſendum est ſaltem commoditatem ſeu perceptio-
nem fruttuum, retento ipſo iure vſuufrultus,traſ- latam eſſe.
I Vaſallus non poteſt vxori conſiituere vſumfruttum in bonis fendalibus etiam cum conſenſu domini, niſi etiam accedat conſenſus agnatorum.
12 Vaſallus teſtando, alienando, velin vſumfrultum dando bona feudalia in præiudicin agnatori gra- uare, vel ſucceſſionis ordinem& modum violare non potest.
13 Vaſallo mortuo proximus agnatus non tenetur ſta- tim poſt eius obitum ſe facere inueſtiri,cum bona ſunt apud alium.
14 Tutor res pupilli ſui alienare, diſpartire& amonere non potest.
15 Tutor non poteit nec debet etiam in caſu neceſſitatit, S vbi decreti interpoſitum fuit, res pupillorum
ſibi emere, neg, per ſe, neq, per interpoſita perſona.
16 Tutor res quas penes ſe retinuit praſcribere potest, maxime vero eius heredes.
17 Bona fides in 30. vel ao. ann. præſcriptione de iure ci- uili non requiritur.
15 Poſſeſſor malæ fidei praæſcribere non potest.
19 Res tranſit curi ſuo vitio.
20 Renuntiatio vt valeat quomodo in feudalibus facta
eſſe debear,& quomodo in ceteris.
21 Qui titulo aliquo non ſeruata ſolennitate debita es requiſita de iure ſibi aliquid acquirit, dicitur cõ- tra iura mercari, atq;, malam ſidem habere.
22 Renuntians generaliter bonis paternis non præſumi- tur etiam quibuſcung, feudalibus renuntiaſſe et- iamſiiuramentum interueniſſet.
23 Renuntiatio generalis Velmandat generale nõ ex- tenditur uiſi ad habilia,& ea qua non requirunt ſpeciale.
24 n renuntiatione fendi quid requiratur.
2) Iura ciuilia præſcriptionem cum mala fide permit- tentia poſt 30. vel ao. ann. per iura canonica hodie
ſunt correcta, nec amplius in indicando valent.
26 Inſtrumeta noſtra qua adaliqué peruenerüt poſſu- mus officio indicis petere, vt nobis edanturν reſti- tuatur, cũ modica fides indici de hac facta fucrit.
27 Enp hyteuta ob non ſolutum canonem per triennin
in empbjteuſpriuati, vel bionninm in emphyteuſi
eccleſiæ cadit a iure ſuo ſi dominus ita voluerit,& voluntatem ſuam expreſſe declaranerit.
29 Dominus propria auctoritate occupare potest rem emphyteuticam propter non ſolutum canonem.
29 Deminusſtemphyteuta viuente voluntatem ſuam
non declarauerit, quod res emphyteutica ob nõ ſo- lutum canonem intra tempus legitimam ad ſe re- uerti debeat, tunc non potest ſe amplius aduerſus ipfius heredem declarare.
30 Vaſallo qui feloniam commiſit mortuo, non poteſt heredi eius de felonia moueri quaſtio, niſi domi- nus ipſs adhuc vinente conqueſtus ſit.
SPECIES EFEACTLTI.
Os auff etliche fuͤrgeſtelte Fragẽ ein Rechts⸗
belehrung vnd deciſio iuris begehret/ will
noͤtig ſeyn/ das faum erſtlich zuerzehlen/ dar⸗ auff die deciſio gehen ſol/ ne videamur ſuper non intellecto facto conſuluiſſe, cũ ex fado ius oriatur, Alpheno teſte. in!l. ex plagis.. in cliuo. ffadl. Aquiliam.
Vnd erhelt ſich nun der Fall alſo/ daß einer
vom Adel im Leben geweſen/ der ſein Eheliche Haußfrawe/ mit allen ſeinen Guͤttern bewegl⸗
chen vnd vnd vnbeweglichen beleibzuͤchtiget/ cũ
conſenſu dominorũ feudu bald hernach aber ſtirbt er one Leibs Erben/ vnd hinderlaͤſt gedachte ſeine Witwe vñ einen Vettern/ der ein Pupillus der Zeit geweſen. Nun hat ſich die Witwe mite⸗ nẽ andern võ Adel/ gemelds Pupilli Vormuͤn⸗ dern widerumb verehelicht/ vnd demſelben nicht allein alle Leibszucht der Guͤtter/ an Lehen vnd
Pachtsguͤtern/ ſo jhr von jhrem verſtorbenen
Junckern vermacht/ ſondern auch alle Suggel vnd Brieffe/ beyden jrem Junckern vnd vorbe⸗ ruͤrtem ſeinem vnmuͤndigen Vettern zuſtendig zugebracht/ vnd in ſeine Haͤnde gegeben. Weil es ſich nun begeben/ daß gemelte Wit⸗ we mit jrem andern Junckern Soͤhne gezeuget/ verſchaffet er/ weil d gedachte Vetter vñ agna- tus noch ein pupillus der Zelt war/ daß er vnnd ſeine Erben mit beruͤrten Lehen⸗vnd Pachtguͤt⸗ tern/ ſo ſein Haußfraw zu Leibzucht hat/ belnehẽ wind/ vnd alſo jme vnd ſeinen Erben deß andern Geſchlechts Erbmanlehen vnnd Pachtguͦner vereigen woͤllen. Hernach als der gedacht pu⸗ pillus deß vorigen Junckern agnatus erwach⸗ ſen/ bereit Soͤhne gezeuget/ wirdt er durch deß nechſt gedacht? Junckern Soͤhne dahin beredt daß er auß Vnwiſſenheit der Ding vnd ſemes Rechten(ſintemal der ander ſeine Lehen vund Pachibrieffe/ auch Regiſter bey jme hatte) auff
die Leibzucht ſine vlla ſolennitate ſchlecht vn⸗ ter ſeinem Siegel ein Verzicht gethan/ wie hier⸗⸗ vnten verzeichnete Copia mit A außweiſet/ daß alſo die Guͤter gar an ein frembdes Geſehecht erſtlich durch die Leibzucht/ folgens durch die Belehnung/ vnnd darnach durch den Fall von
einem biß jetzo auff deß frembden Junckern ne⸗ potem. der jetzt auch ohn Mannserben verſior⸗ ben) gebracht vnd gekommen. Als nun dieſel letzt verſtorben/ deß Junckern der andern Ele nepos /keine Soͤhne gehabt/ ſondern Tochtet hat er bey ſeinem Leben bey dem Lehenherꝛnſda⸗ her die gedachte Erbmanlehen ruͤren/ extenſo⸗ nem feudt außgebracht/ daß nach ſeinem To⸗ de ſo wol ſeine Tochter/ als Soͤhne/ damit wi⸗ der beliehen werden ſolten/ nichts deſto weniger
aber hat obberuͤrter pupillus/ als er ſeine Jahr erreicht/ vnangeſehen der beſchehen Renuntia⸗
tion/ die Erbmann Lehenguͤtter von dem Lehen⸗ herꝛn zu Lehen empfangen/ darnach auch ſeine Sohne
— K
andEne Zum ctſob pe eftttt umndi podend ber
nn Dennnu
Ghenoder
bmitde Keogen lotam e dahte Er
laorame lchkenzu
Kequütut
dem
Selun nuus pupi
daeuch 6 hach e
Acusn Lepe hic dec


