Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
120
Einzelbild herunterladen

120

tum, quam illam, quam ipſe Senatus habebat in eis, vt notat Cyn. in l. teſtamenta. C. de teſtam. Sic etiam 69 cauſſa meri Imperii non poteſt, etiam conſen- ſu partium, dari non habenti, Joan. Fab. l. ſi quis. ibi. glo. C. de epi. aud.& not. c. de cau ſſis, de offi. deleg. Et Kect prætendi poſſit, illud ius& priuilegium appellandia ſententiis Officialis Ducalis ad Sena-

tum, ciuitati competere, ſintemal ſolchs(nach des

Raths Vorwenden) vor alters herkommen gehal⸗ ten worden/ an den Rath zu appelliren. Tamen hoc

nihil releuat. Quia etiamſi ſe ita haberet( quod ta- men veriſimile non eſt, id probari poſſe)tamen hu-

iuſmodi conſuetudo antiquitus vſurpata inefficax

70 eſſet abolenda. Si enim ius appellationis ad ſupe- riorem pertinens expreſſe remitti non poteſt, ſal- tem vt minor vel inferior recognoſcat dominum

directum ſuperiorem, Aym. Crauet. conſi. 209. Neq;

enim Princeps dicitur, aſienare †principatus, domi-

nia& iuriſdictiones, quando alienat expropriando,

& penitus abdicando dominium, iuriſdictionem&

7

dignitatem, quia hoc eſſet deformare principatum,

c. intellecto. ibi late Dd. ext. de iureiur.& vt Bald. dicit in o. licet cauſſum. de probat. ſic in totum alienando

7

& abdicando, ſeu ex propriationem territorii, iuriſ-

dictionis, vel dignitatis faciendo, eſſet homicida ſuę

dignitatis. Secus eſt, ſ alienet retinendo rectum do-

minium, vel ſaltem ſuperioritatem, quia tunc valet alienatio. g..in princ. tit. qui feu. dar poſſ. c. i.. præ- terea. cum glo. de cap. Corrad. ita ſingulariter Bl.in pra-

lu. feud.in; diuiſ-quem refért& extollit Luſ. conſi. 227. colum. j. lib.. Quod ſi talis alienatio iuris appellandi-

non poteſt fieri expreſſo pacto, multo minus præ-

ſcriptione introduci, aut vlla alia ratione acquiri

Oterit. Zum fuͤnffzehenden erſcheinet auch gleicher geſtalt gant ſeltzam vnnd wunderbarlich/ daß der Rath zu L. ſich der confiſcierten Guͤter anmaſſen darff/ da doch die confiſcatio vnter die Hohe regalia gezehlet wird/ vnd derwegen dem Hertzogen zu Lallein zuſtehet. Deñ ob gleich einem das merum mixtumque Imperium a

ſuperiore concedirt worden: interim tamen non ſe-

quitur, eidem vigore illius conceſſionis ius confi- ſcandi competere, wie ſolchs Matth. de Afflict. in§. condemnatori. n. 39. vt quæ ſint rega. außdruͤcklich be⸗

zeuget. Sic enim ibi ſcribit. ſtem quæritur, an Barones

regni, qui habent=x priuilegio Regis meri& mixtum

Imperium point eis incorporare bona, quæ de iure pu- bhcantur ex delicto? Di d. Ehoci

blicantur ex delicto? Dico, quod non, niſt expreſſe hoc in

73 priuilegio dicatur: quiaf publicare bona eſt ius rega-

eno Aeare,d 0 51c8

le, vt dicitur in hoctetu,& ad hoagy de Bald. in l. Vlt.

fde off. prafect. vig. A Wber. N a in 3.par. flatu. quæſt. 19.

And. de Iérn.& ibi dixi. in g.:· J. h quis hominem.& g.

uis aliquem tit de pac. tenen.& not. Bart. in l. curules

pop.&; ljin. J. Aiuus. de publica.& not. in l. I. C. de bon.

vacan. lib. 1o. Paria tradit idem Afflictus in d. c. 1. 9. 1

quis hominum, in 1o. nota. nu. e.&. de pac. tenen. vbi ſic ait: Ex quibus infero, quod ſt in terris Baronis va- fallus comiittit aliquod delictum, propter quod debet amittere bona ſua, illa bona non applicatur Baroni, ſed regio fiſco. Caſus eſt hic,& in§iniuria. eo. Facit opti- me, quod dicit Bald. in l. fin. de offi. praæfec. vig. quod 74 Princeps f videtur nunquam concedere per verba generalia publicationem bonorum, niſi verbis ſpe- cialibus conceſſiſſet. vt in 1.:1. C. ne ſine indic. princip. Et ſic patet, quod Baro non habet publicationem

Dn. Joach. Mynſing. furiconſ. German.

bonorum, niſi verbis ſpecialibus. Hoc etiam ex- reſſe firmant Bal.& Alex. in l. de off. eius cui mand

est iuriſdictio. b

V öer diß iſt auch ein außdruͤcklicher textus luris, welcher wil/ daß die Confiſcirungen niemandt anders als einem Roͤmiſchen Kayſer/ vnd den jeniaen gebuͦ⸗⸗ ren/ denen es auß Kayſerlicher conceſſion außdruͤck,

lich gegeben/ tex.«st in d. l.. C. ne ſine iudic. prin. vbi di.

citur, Nalli indicum liceat, exceptis his, qui in ſumma adminiſtrationis poteſtate poſiti ſunt, proſcripnionis tempe ſtate totius ſubſlantiæ aliquem percellere&c. Et propterea dixit Riminal. in limperium. de iuridom. iud. quod confiſcationes ſint primi gradus Imperii, quia ſoli Principi competunt. Derwegen folget dar⸗ auß/ daß der Rath zu Lin den beruͤrten faͤllen kein ins zu exercieren befugt/ ſondern dem Hertzoa zu L. all ſamptlich vnd ſonderlich zugehoͤrig ſein/ niſi contra. rium vel ſpecialis exemtio ab ipſo Senatu expreſſe & ſufficienter probetur. Es iſt auch zum ſiebenzehenden ein gemeine mey⸗ nung/ der Rechtslehrer/ quodtin re dubia nihilma- 6 gis attendi debeat, quam veriſimilitudo. l. oh car- men.. vlt. ff.de teſtib: q. in noſtra. æxt. eo. tit. quam ve- riſimilitudinem cognatam noſtræ appellat Bald. conſ. 150ο. lib. 3Z. Et idem Bald. in!. 3. C. de ſer. fugit. di- cit, experimentum verorum ſermonum, vt concor- dentur rebus ſenſatis vel veriſimilibus. Sed ſi dica- tur, quod ſub illis verbis inſlrumenti( vnſer Stadt- vogtey mit Gericht vnd aller Gerechtigkeit/ etc. conti⸗ neatur omnimoda iuriſdictio, merum& mixtum Imperium comprchendens, illa ſunt maxime veri- ſimilia, quia ſunt conſona iuri communi, vt ſupra late probauimus. merito veriſimilitudo hæc ex pon. deranda, Bald. in c. tit. de commi inueſt. Dd. inc: au. ditiz. de præſcrip.vbi habetur, quod teſtes dicuntur? veriſimilia deponere, quorum dicta conſonantdiſ- poſitioni iuris. Valet enim argumentum de fteſti- 79 bus ad ſcripturam,. in exercendis. C. de fid. inſtrum. Crauet. conſi. 275. nu. 10. Econtra nullo modo veriſi- mile eſt, quod in illo contractu venditionis inten- tio ipſorum contrahentium fuerit ſub illis genera- libus verbis( Die Stadtvogtey mit dem Gerichtaler Gerechtigkeit/ vnd zugehoͤrung) contineri tantum Paruum aliquod imperiolum, in beſtiolas fortaſſis exercendum. Nam ſi intentio Principis fuiſſet ven- dere leuiorem duntaxat iuriſdictionem, vtiq; pro- curaſſet apponi eiuſmodi verba, quæ fuiſſent con- ſona tali iuriſdictioni. Ex quibus concluditur, non audiendum eſſe Senatum L. qui omnimodam in- riſdictionem ſibiipſi in ciues aſſumere audet, abes- que Illuſtriſſimum Principem L. excludere cona- tur, contra tot euidentiſſimas probationes, vioſen- 80

tas præſumtiones, firmiſſimas rationes, ex quibus

plena fit probatio, ſecundum gl.in l.3. J. einſdem. jde teſt.& Roma couf. 7.&s g. contra æquitatem natura- lem,& tandem contra id, quod ſolitum eſt, cumta- men conſtet, ab inſolitis f non duci argumentum. Bald. in c. cum ex offic. de præſcri. idem in l. 1. C. depuſ & Lfiſtulas. S. fin. fr.de cont.emt. Hierauß folget nun ſchließlich/ daß nicht allein vniuerſalis iuriſdictio, ſondern auch die andern regalia in der Stadt jetzigem regierenden Fuͤrſten/ als Hertzog H. Chriſtlicher Gedaͤchtnus/ nechſten Erben vnnd Succeſſorn/ zugehoͤrig geweſen) vnnd noch ſeyn. Succeſſor f enim in officio, keputenm 9

nnsletac emingit Aücu kem renitorpe nlit, 100 enptoroe enab keltayuce r bcaces

4 jbes antee

dloſerio ndk.- feyad. haindem rolibereoff tKiulitiar mmlormalt lte eereer ülmtia halyradict

prohetum ef

Nwſolge a Wättemnd nt Gericht derondd dlicernudy nd dero gemdemn ſen

len Gerch

ſeig eda keevand df dn nache Wdderenſſt megclafn niedrchn

koch. Nnh.

di deretne Oachen gebi

WeGerichtſ

, ichbſe Oachen