120
tum, quam illam, quam ipſe Senatus habebat in eis, vt notat Cyn. in l. teſtamenta. C. de teſtam. Sic etiam 69 cauſſa † meri Imperii non poteſt, etiam conſen- ſu partium, dari non habenti, Joan. Fab. l. ſi quis. ibi. glo. C. de epi. aud.& not. c. de cau ſſis, de offi. deleg. Et Kect prætendi poſſit, illud ius& priuilegium appellandia ſententiis Officialis Ducalis ad Sena-
tum, ciuitati competere, ſintemal ſolchs(nach des
Raths Vorwenden) vor alters herkommen vñ gehal⸗ ten worden/ an den Rath zu appelliren. Tamen hoc
nihil releuat. Quia etiamſi ſe ita haberet( quod ta- men veriſimile non eſt, id probari poſſe)tamen hu-
iuſmodi conſuetudo antiquitus vſurpata inefficax
70 eſſet abolenda. Si enim ius † appellationis ad ſupe- riorem pertinens expreſſe remitti non poteſt, ſal- tem vt minor vel inferior recognoſcat dominum
directum ſuperiorem, Aym. Crauet. conſi. 209. Neq;
enim Princeps dicitur, aſienare †principatus, domi-
nia& iuriſdictiones, quando alienat expropriando,
& penitus abdicando dominium, iuriſdictionem&
—
7
dignitatem, quia hoc eſſet deformare principatum,
c. intellecto. ibi late Dd. ext. de iureiur.& vt Bald. dicit in o. licet cauſſum. de probat. ſic in totum † alienando
—
7
& abdicando, ſeu ex propriationem territorii, iuriſ-
dictionis, vel dignitatis faciendo, eſſet homicida ſuę
dignitatis. Secus eſt, ſ alienet retinendo rectum do-
minium, vel ſaltem ſuperioritatem, quia tunc valet alienatio. g.“.in princ. tit. qui feu. dar poſſ. c. i.. præ- terea. cum glo. de cap. Corrad. ita ſingulariter Bl.in pra-
lu. feud.in; diuiſ-quem refért& extollit Luſ. conſi. 227. colum. j. lib.. Quod ſi talis alienatio iuris appellandi-
non poteſt fieri expreſſo pacto, multo minus præ-
ſcriptione introduci, aut vlla alia ratione acquiri
Oterit. Zum fuͤnffzehenden erſcheinet auch gleicher geſtalt gant ſeltzam vnnd wunderbarlich/ daß der Rath zu L. ſich der confiſcierten Guͤter anmaſſen darff/ da doch die confiſcatio vnter die Hohe regalia gezehlet wird/ vnd derwegen dem Hertzogen zu Lallein zuſtehet. Deñ ob gleich einem das merum mixtumque Imperium a
ſuperiore concedirt worden: interim tamen non ſe-
quitur, eidem vigore illius conceſſionis ius confi- ſcandi competere, wie ſolchs Matth. de Afflict. in§. condemnatori. n. 39. vt quæ ſint rega. außdruͤcklich be⸗
zeuget. Sic enim ibi ſcribit. ſtem quæritur, an Barones
regni, qui habent=x priuilegio Regis meri& mixtum
Imperium point eis incorporare bona, quæ de iure pu- bhcantur ex delicto? Di d. Ehoci
blicantur ex delicto? Dico, quod non, niſt expreſſe hoc in
73 priuilegio dicatur: quiaf publicare bona eſt ius rega-
eno Aeare,d 0 51c8
le, vt dicitur in hoctetu,& ad hoagy de Bald. in l. Vlt.
fde off. prafect. vig. A Wber. N a in 3.par. flatu. quæſt. 19.
And. de Iérn.& ibi dixi. in g.:· J. h quis hominem.& g.
uis aliquem tit de pac. tenen.& not. Bart. in l. curules
pop.&; ljin. J. Aiuus. de publica.& not. in l. I. C. de bon.
vacan. lib. 1o. Paria tradit idem Afflictus in d. c. 1. 9. 1
quis hominum, in 1o. nota. nu. e.&. de pac. tenen. vbi ſic ait: Ex quibus infero, quod ſt in terris Baronis va- fallus comiittit aliquod delictum, propter quod debet amittere bona ſua, illa bona non applicatur Baroni, ſed regio fiſco. Caſus eſt hic,& in§iniuria. eo. Facit opti- me, quod dicit Bald. in l. fin. de offi. praæfec. vig. quod 74 Princeps f videtur nunquam concedere per verba generalia publicationem bonorum, niſi verbis ſpe- cialibus conceſſiſſet. vt in 1.:1. C. ne ſine indic. princip. Et ſic patet, quod Baro non habet publicationem
Dn. Joach. Mynſing. furiconſ. German.
bonorum, niſi verbis ſpecialibus. Hoc etiam ex- reſſe firmant Bal.& Alex. in l. de off. eius cui mand
est iuriſdictio. b
V öer diß iſt auch ein außdruͤcklicher textus luris, welcher wil/ daß die Confiſcirungen niemandt anders als einem Roͤmiſchen Kayſer/ vnd den jeniaen gebuͦ⸗⸗ ren/ denen es auß Kayſerlicher conceſſion außdruͤck,
lich gegeben/ tex.«st in d. l.. C. ne ſine iudic. prin. vbi di.
citur, Nalli indicum liceat, exceptis his, qui in ſumma adminiſtrationis poteſtate poſiti ſunt, proſcripnionis tempe ſtate totius ſubſlantiæ aliquem percellere&c. Et propterea dixit Riminal. in limperium. de iuridom. iud. quod confiſcationes ſint primi gradus Imperii, quia ſoli Principi competunt. Derwegen folget dar⸗ auß/ daß der Rath zu Lin den beruͤrten faͤllen kein ins zu exercieren befugt/ ſondern dem Hertzoa zu L. all ſamptlich vnd ſonderlich zugehoͤrig ſein/ niſi contra. rium vel ſpecialis exemtio ab ipſo Senatu expreſſe & ſufficienter probetur. Es iſt auch zum ſiebenzehenden ein gemeine mey⸗ nung/ der Rechtslehrer/ quodtin re dubia nihilma- 6 gis attendi debeat, quam veriſimilitudo. l. oh car- men.. vlt. ff.de teſtib: q. in noſtra. æxt. eo. tit. quam ve- riſimilitudinem cognatam noſtræ appellat Bald. conſ. 150ο. lib. 3Z. Et idem Bald. in!. 3. C. de ſer. fugit. di- cit, experimentum verorum ſermonum, vt concor- dentur rebus ſenſatis vel veriſimilibus. Sed ſi dica- tur, quod ſub illis verbis inſlrumenti( vnſer Stadt- vogtey mit Gericht vnd aller Gerechtigkeit/ etc. conti⸗ neatur omnimoda iuriſdictio, merum& mixtum Imperium comprchendens, illa ſunt maxime veri- ſimilia, quia ſunt conſona iuri communi, vt ſupra late probauimus. merito veriſimilitudo hæc ex pon. deranda, Bald. in c. tit. de commi inueſt. Dd. inc: au. ditiz. de præſcrip.vbi habetur, quod teſtes † dicuntur? veriſimilia deponere, quorum dicta conſonantdiſ- poſitioni iuris. Valet enim argumentum de fteſti- 79 bus ad ſcripturam,. in exercendis. C. de fid. inſtrum. Crauet. conſi. 275. nu. 10. Econtra nullo modo veriſi- mile eſt, quod in illo contractu venditionis inten- tio ipſorum contrahentium fuerit ſub illis genera- libus verbis( Die Stadtvogtey mit dem Gerichtaler Gerechtigkeit/ vnd zugehoͤrung) contineri tantum Paruum aliquod imperiolum, in beſtiolas fortaſſis exercendum. Nam ſi intentio Principis fuiſſet ven- dere leuiorem duntaxat iuriſdictionem, vtiq; pro- curaſſet apponi eiuſmodi verba, quæ fuiſſent con- ſona tali iuriſdictioni. Ex quibus concluditur, non audiendum eſſe Senatum L. qui omnimodam in- riſdictionem ſibiipſi in ciues aſſumere audet, abes- que Illuſtriſſimum Principem L. excludere cona- tur, contra tot euidentiſſimas probationes, vioſen- 80
tas præſumtiones, firmiſſimas rationes, ex quibus
plena fit probatio, ſecundum gl.in l.3. J. einſdem. jde teſt.& Roma couf. 7.&s g. contra æquitatem natura- lem,& tandem contra id, quod ſolitum eſt, cumta- men conſtet, ab inſolitis f non duci argumentum. 5¹ Bald. in c. cum ex offic. de præſcri. idem in l. 1. C. depuſ & Lfiſtulas. S. fin. fr.de cont.emt. Hierauß folget nun ſchließlich/ daß nicht allein vniuerſalis iuriſdictio, ſondern auch die andern regalia in der Stadt jetzigem regierenden Fuͤrſten/ als Hertzog H. Chriſtlicher Gedaͤchtnus/ nechſten Erben vnnd Succeſſorn/ zugehoͤrig geweſen) vnnd noch ſeyn. Succeſſor f enim in officio, keputenm 9
nnsletac emingit Aücu kem renitorpe nlit, 100 enptoroe enab keltayuce r bcaces
4 jbes antee
dloſerio ndk.- feyad. haindem rolibereoff tKiulitiar mmlormalt lte eereer ülmtia halyradict
prohetum ef
Nwſolge a Wättemnd nt Gericht derondd dlicernudy „nd dero gemdemn ſen
—
len Gerch
ſeig eda keevand df dn nache Wdderenſſt megclafn niedrchn
koch. Nnh.
di deretne Oachen gebi
WeGerichtſ
, ichbſe Oachen


