Reſponſ.] uris. Decad. XIII. Reſponſ. III. dr hendant etiã iura Principi reſeruata. Pro maiori cõ- firmatione accedit prædictis particula negatiua ad iiné inſtrumenti adpoſita, Ni chts außbeſcheidẽ/ quæ

4 certe † vniuerfalis negatiua plurimũ hoc loco o pe⸗ ratur, iuxta gloſſ. in c. cum dilectus. de conſuet. Non enim minus eſt vniuerſalis, quã præcedens aſfirma-

a riua, Mir aller Geecheigten bepoſendar feſt,&

amplius negat, quam aſfirmatio affirmet. Hinc licet 46 †oratio affirmatiua in primoadu verificetur& re- ſtringat.. bonis.§. ſermone. de V.§. ſecus tamen eſt

in negatiua, quæ attenditur in infinitum, iuxt⸗ glo. furinl. hocgeneris.& ibi communiter Dd. ſf. de condi.

& dsmonſt.& in pulera concluſione tradit Oldrad. coni.:16. hema tale eſt. Alberi. in l. vlt. Cde ſGonſal.&

47 Eſdin I. decem. ff.de Verb. oblig. Sic etiam † indebnita

aflirmatiue prolata non æquipollet vniuerſali de

que intromittit de cauſſa præparante, poteſt etiam ſeſe intromittere de cauſſa præparata, lſi non ſpecia- li. eum l. vlt. C. de teſta. vt idem operetur oppoſitü 57 in oppoſito, quod propoſitũ in propoſito, l vlt. in fi.

M. de leg. ꝗ Neq; enim vlla ratio differentiæ aſſignari

poteſt, cur in connexis Dominus princeps cogni- tionem habcat,& poteſtatem iudicandi, exſecu- tionem veròô rcliqua non habeat, cum idem † ſit 58

connexorum iudicium, jac. glo. in c. hæc quippe. 3. q. . cum ſimil& promiſſio facta de vno, includit id, 54 7. cum ſimil.& promiſſio facta de vno, includit id, 59

quod cohær et, gloſſ'in Cap. ſicut Chriſtus. quaſt. 1.&

vulgo dicitur, Qui vult antecedens † videtur velle 60

& conſequens, l. illud. ff. de acou. hered. Vnde † cui G61 —

iurisdictio indulta eſt, ea quoque concèſſa viden-

tur, ſin equibus iurisdictio explicari non poteſt, 1.2. & ibi Dd. communiter. ſf. de- eriſclitt. osa. iud. Hinc

ren 1uſt 4, ℳ Gun proprietate ſermonis„l. 4 ſeruitus. ff. de Heruit. vrbe concladendum eſt, in noſtro caſu videri Principi erbaſu tintelkgencn præd.& 29t. Barr. in l. ſt pluribus de lega. 2.& tam en ratione aurisdictionis in ciuitate libi competentis„ 4 Adprzdicſ 48 prolataf neßatiue æquipollet vniuerfali de proprie- omnia iſta competere, ſine quibus ipſa expediri ne- actetia g tate ſermonis. glo. ſt norab. in l. iur, gentium.. ſedſt Inid Rart. ind. I. 2. Et ſane niſi omnimoda iurisdi-

Fcerta 1

u hen eman ä quod tranſictio monerectiſermonisre ar. waincogſata, dummod atum, quod cognoſch Ofe ween⸗ 14 1 one ndentata, qureſt 2† dpolno per huiuſmoch Sk mmonempredictorumſ&᷑. Kenixa rolunte, ſi n.

fraudandi. ff. de pactis. Exquibus patet, quod nega- tiua diſpoſitio in præſenti caſu vniuerſaliter prolara, trahi& debeat& poſſit in infinitum, adeo vt com- plectatur omnes caſus iuriſdictionis„puta merum & mixtum Imperium, ius confiſcandi, vacantia bo- na occupandi, ſaluum conductum concedendi,& multa his fimilia, niſi ¶ vt iam ſape eſt repetitum) non ſit perfecta q xæſita, ſicut non dicitur f libera- 63 49 ſpecialis exemtio a Senatu probetur. Cum † gitur tus, cuinon eſtperfectaliberatio abeundi, I. 2. F. qe hac per ſe clara ſint, merito ceſſare debent omnes hb he. exhib. Et paria ſunt † in iure noſtro inutile 64 quod tranſtuletit(ſci M M 4 interpretationes, l. continuus.§. cum ita. f de. O.& nullum, vt dicit Bald. conſil, 29. lib. 1. Huc facit,— nüd pſ lupta dit 1 go cum ſimil.&vbi fverba clara ſunt, cauillationes ver- quod lex opus † imperfectum ignoret, ſaltem vt 65 borum locum habere non debent, licet talia verba non fiant actus fruſtratorii.§. I. Moell. de non alie. im opsfuthocloco an.* 1 dura ſint. Bal. conße. †⁷2. Caſdis M talis. lib. 2. Verba † aut permut. re- æccleſ. lihi quus ſeruum. C. qui mil non re enim contractus habentur pro textu, cui magis cre- poſ. 116. 12. cucationis imperaliscc uh

2a dendum feſt, quam gloſſæ, Bald. conſil.3 23. Oldra. Longe iracus tolerabilins eſſet, aperte detrecta- chl. 219.

dere quinꝛctusilos ſ An re omnem opedientiam,& denegare iurisdictio- inſertshaduit, peri= lnr Zum zwaͤlfften/ ſo beßndt ſich auch auß der Kauff⸗ nem, quam ſimulare,& dicis duntaxat gratia con- mſerti friſſent. Vndeq=f8 verſchreibung/ das weiland Hertzog H. der Herr ver, cedere, vel potius edicto prætorio præſcribere, ne- aalterpoſita, ac f lpe A” keuffer zur zeit des widerkauffs wie hieroben zum theil ſcio, quam male feriatam& truncatam iuriſdicen- ofacta fuiſſet And u auch beruͤrt worden) andere dergleichen ſtuͤck/ ſo zur di poteſtatem. Eiuſmodi enim ſimulatio quid aliud an.1.eAn Jun..7 ohen Obrigkeit gehoͤria(als die acciß vom Wein vnd eſt, quam vmbratilis ſcenæ alieuius ludi, vbi ſimu- eraccta gencrals, in r t Embeckiſchen Bier) außdruͤcklich exci pirt, reſeruirt lantur pugna& vuln era? dux certe ſimulatio vel mer mixtiq; imperi„n nd vorbehalten hat darauß vnwiderſprechlich fol⸗ ex hoc euidenter adparere videtur, quod ad nullos un r get/ quod per hoc Princeps H. videatur in ceteris fere actus iuriſdictionales officialem Principis ad- Pegerr,h aln. En caſibus iuriſdictionis non reſeruatis, aut exceptis hibent, ſed co abſente& inſcio, imo inuito pleraq; Fotusill Sene 5 S ma vniuerfſalitet Senatui feciſſe conceſſionem reliquo- iudicialia, etiam ad ſimplicem iurisdictionem, ne tHlat— rA rum fructuum& emolumentumad iuriſdictionem dum ad merum mixtumqyue Imperium pertinen- aur. 1uſ.S D 5 A pertinentium. Quia alias exceptio illa(von dem tia expediunt„X&ipfi officiali quaſi Pſittaco, nudæ „ B3.1den m cn— ſtuͤck Wein/ vnd Eimbeckiſchen Bier) nihil valeret, ſententiæ promulgationem vix tandem permit- 73 ſed eſſet prorſus ſuperflua. Ideo quæ hic ſunt findu- tunt, in ceteris cum plane aνρανν προοονσπeσπον eſſe cu- ctaad diminutionem, operari debent augmentum, pientes. G

Vvt diſpoſitio locum habcat l. Paulus. ſ.de v'ſuff. de⸗= b

ctio hic principi L. concedatur, imperfecta erit& nullius momenti, ad nihilumque fecidet dimidiata iſta,& male limata iurisdictio, adeo vt nomen ve- ræ iurisdictionis non mereatur, attenta maxime eminenti dignitate perſonæ, arg.!. niſtconſentiat. fr

de accepti. Non enim eſt quæſita † iurisdictio, quæ 62

* 8 4

actus, potilſimum ci f

n

„ interpretatl erüctinte uß

madpoll Swonnamaßh 66 kt

Zum vierzehenden/ longe abſurdum& hoc ap-

erdh Mtalar* niqe. S.interdam.& ibi Bart: ſf de ecu. leg. paret, quod Senatus L. caufſas prime cognitionis „medctauf 4bL- e zum dreyzehenden videtur valde ablurdum, oſfi⸗& inſtantiæ, ſuper quibus ab officiali, vice tenen- dendit k. dlte- A ciali Principis competere poteſtatemn iudicandi, ad te Ducis L. lata eſt tſententia, per modum appel-

». 1 A△ ius citandi partes litigantes, ordinandi aſſeſſores, lationis ad ſeſe deriuare conetur: cum tamen de Ld, rik mandandi, incarcerandi,& exſequendi, velcontu- iure † a maiori iudice(qualis eſt oſficialis Prin- 66 wmple offunt, Ni maces, legitime coercendi,& his ſimilia non habe- cipis, Der Fuͤrſtlich Vogt/ qui iure Principis rercogteuf uent.ℳ 14 re, cum tamen † iuriſdictio incipiat geri per ſolam fungitur) ad minorem; nempe Senatum Ciui- ., X citationem, eiuſque commiſſio ſit iurisdictionis, vt tatis L. deſtructo& inuerſo ordine appellare non 22 36.( neß 0 oto tit. fj. de in ius voc.&s H.penul. Inſtit. depœn. temere liceat: quia † inferior maioris ſiue ſuperioris erro- 67 rur inc cello 2' F litig. Et alias quoque regulariter, cui T cauſſæ cogni= rem corrigere nequit, iuxta gloſſ. in cap. 2. de con-

tio decidenda conceditur, eidem permiſſa etiam eenſcatur exſecutio. Lanfr. in repc. quoniam contro- I&̃ uer: appelationesinu. 39. de prob. Et qui eſt f Iudex, ſe-

ſuet. 1i 5. G. 9.. Neq; vero ciues L. aut partes litigantes; poſſi unt ampliorem † iuriſdictionem prorogare in Sena=