Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
117
Einzelbild herunterladen

artemſagtdr 1 d in Vegtzeding der Bau vrn

deniſch terr hat das vi m in omnibus legitimi derſent Sol man ud an rmm Laten caſus ſ n Rdemnachdarauß kar achſen dewona Vogt fe

Ganchte derfanden ſ 2 k

r. Dreſemonung wi

zm ert ſagt der tert(der de d dmaim Jahr) ſett die d

2

der Rechtgedingvnd, Reͤm

Hatcsnundie mon d rda DVostzeding Necht d⸗

7

dedeutens ſan vnd ben Fr t

erbam(iuriſdictio) t

.8.& zua ſertlit Jane a daßwedaswort t e alen ſteher nicht annimoch, idelicet= M.

ümplex ruriſcie Dl n, K& ump 82

6* 1 1 2y 5 3

=

Reſponſ luris Decad. XIII. Reſponſ. III. 117

Quod autem in talibus cauſſis quis obligetur-

14 ſuetudine ac vſu circumuicinarum regionum, locorum& ciuitatum, niſi doceat, quo iure ſit ex- emtus aut immunis, clare tradit Cald. conſ a. de cen- ſib. aitq; Mar. Soc. conſ.:. num. 11. li. 2. ſtandum eſſe declarationi, quam dedit conſuetudo,& canſ. 53. nu. 29. 50.Szt-dicit, verba contractus ex conſuerudine

& modo loquẽdi declarari. Quod etiam Aym. Cra-

ue. conſil. Ioi· num. 4. 9 conſ. 201.&& 21 1in fin ſequitur.

13 Item verba certo modo interpretata, vſuque ob-

ſeruata ſemper ita interpretanda ſunt, teſte Pariſ.

conſil., num. 3. lib. 2. dicitq; Alb. Brun. in 5. lib. conſtit. in d. interp. col.. a practica conſueta noneſ-

17 ſe recedendum. Et vera f interpretatio a practica

ſumitur, ſecundum Bald. in c. 1. in princ. nu. 2. tit. de feud. Sic. non amit. Huic Alciat. conſonat conſ. 20.

num. a.& conſil. Fon. nu. 7. dicens, eam interpreta-

17 tionem f in dubio accipiendam eſſe, quæ communi

vſui conuenit. Et Andr. Natta. conſil. 1Aπmr nu. 17. Si

dubitatur, inquit, de interpretatione, præualet

uod cõſuetum eſt: Vera enim interpretatio a pra- dica ſumitur, vt ex Bald. dictum est:& verba, quæ certam ſemel ſignificationem habuerunt, non poſſunt ex poſt facto aliam recipere, teſte Steph. de Feuder. in 3. part. de interpret. in fol. 6 ½.

15 Item f opinio, quæ ab obſeruantia roboratur te- neri debet, A. de enterpret. de legib. Hinc recte Petr. de Anchar. in o. ſi propter tua deb. de reſcr. lib. G. dicit: quod cõſuetudo tacite inſit,&omnẽé actũ informet.

18

Zum ſiebenden/ ſo iſt auch klares Rechtens/ quod

20 †onceſſio vel venditio loquens de iuriſdictione ſimpliciter, intelligenda ſit de mero mixtoque Im- perio,& Iuriſdictione in ſpecie, per teæ. ad lite iun- ſta gloſſ. in é.iuriſiurand. in fin. Nouel. de defenſ. cini.

21 Vbi iuriſdictio ſimpliciter prolata importat me- rum& mixtum Imperium. Et ita communiter te- nent Dd. in d. l. 8imperium. Deci. nu. 27.& Jaſcnu. 12.

de iuriſdl. om. iud. Alb. de Roſ.ib. Aleæ- in l. ff. de off:eius cui mand.&o conſ. 33. li. a. Bar. conſ.:19 ½. Eer. de conf: act. Verbo plenã omnim. Alcia. poft Abb. inc. quod ſede n. 35. de off. or. vbi etiã reſpõdet ad gl. verbi omnimo- däã in ele. ¹j. de fo. comp. qua moti pleriq; Dd. contra- rium cenſuerunt: nem pe quod dictio, Omnimoda, ibi non ſit adpoſita, vt includat merum imperium, quod etiam ſine illa fuiſſet incluſum, ſed ad decla- randas qualitates ipſius iuriſdictionis, vt oſtendere- tur, quod eodem modo& forma, qua ſolebant E- piſcopi in dicœceſi ſua, ita etiam cognoſcerẽt, quan- do ſunt expulſi in propinqua ciuitate: Et prædictam opinionem tanquam veriorem& receptiorem ad- probat quoq; Ferd. Vaſq. lib. 1. contro. illuſt. c.. nu. 9. & Laur. Kirc. cent. com. opin. concl. 9. Itemg, Mich. Graſß. lib. 2. com. opin. c. 7. quaſt. 1.& 2. Non igitur

in noſtro propoſito fuit vendita Ciuitati L. limita-

ta aliqua iuriſdictio, ſed vniuerſalis& omnimoda

per iſta verba, Die Vogtey/ mit Gericht vnnd al⸗

ler Gerechtigkeit. 3 Zum achten/ kan auch ſolche Meynung/ quod ſci-

licet vendita iuriſdictio, vulgo, die Vogtey mit dem

Gericht/ ꝛc. de plenaria& omnimoda ſit intelligẽda.

22 manifeſta ratione erwieſen werden Nam cuicunq; t

competit definitio, eidem& definitum competere

extra pugnam eſt: definitio f enim conuertitur

ſuo definito. I. 1.§. doluma.& 191 poſt Bart. communiter 25 Dd. ff. de dol. Sed tali adminiſtratori vel officiali, de

8

quo iam agitur exercendi iuriſdictionem in ciuita- te Lnomine ſui principis& domini conuenit defi- nitio iuriſdictionis vniuerſalis, Ergo ſub illis ver- bis, Die Voatey mit dem Gericht/ ꝛc. generalis& o- mnimoda iuriſdictio intelligi debet,&c. Minor probatur, quia iuriſdictio f generaliter, ſumta(ſicut etiam hic in noſtro caſu indefinite, ac* generaliter profertur) ſiguificat poteſtatem de iu- re publico introductam, cum neceſſitate iuris di- cendi,& æquitatis ſtatuendæ, prout definit gl. com- muniter approbatain!. I.F. de iuriſcl. omn. iud. Et huiuſmodi poteſtas iuris dicendi,& æquitatis ſtatuendæ, non folum ſimplicem iuriſdictionem infert, ſed cauſſarum, tam ciuilium, quam crimi- nalium cognitionem& exſecutionem de ſui natura complectitur, iuxt. Dd. in d. l. imperium. Officialis autem vel vicarius, nemlich der Fuͤrſtli⸗ che Vogt zu L. habet eiuſmodi poteſtatem. Ergo

cam vniuerſaliter exercere poterit, reliquaque iura

connexa iuriſdictioni, eidemque coherentia ad eius cognitionem proprie pertinent, niſi aliquam ſpe- cialem exemtionem Senatus L. docere poſſit., ar- gum. leg. I.. cum vrbem. ff. de aſfic. præfect. vrb. Dd. in ditt. leg. imperium, vbi Jaſon præ ceteris. Ita quo- que in ſpecie argumentatur Hieron Schurff. con- ſil. 26. num. z. cum aliquot ſequentib. cent. i.& clarius conſil. 79. num. 12. cent.3.

Zum neundten/ hat ſolche vorberuͤhrte Erklaͤrung die omnimodam iuriſdictionem belangendt/ ſo viel deſto mehr ſtatt/ dieweil weylandt Hertzog H. ſeliger dem Raht zu L. die Vogtey daſelbſt verkaufft.

Quo vocabulo, der Vogtey/ ſane non ſimplex aliqua iuriſdictio vendita, aut alienata cenſeri de- bet, ſed talis poteſtas ſub ea continetur, qua quis vigore illius poteſt cognoſcere non modo de cauſ- ſis ciuilibus, verum etiam de criminalibus; eaſque exſecutioni demandare

Hoc enim nomen(Vogtey) vi ſua adſtrictum eſt ad certas qualitates neceſſario inferentes o- mnimodamiuriſdictionem. Nam ex retentione ² nominis arguitur ad retentionem effectuum. I. nullo. in fin. ff. de feri. arguendo ab oppoſitis: Et ex nomine f qualitas rei, eiuſque effectus dignoſcitur. 26

lag. 1. Cod. de offic. prafect. vrb. l. defenſores nihil. Cde

defenſ. ciuit. quæ iura ad hoc propoſitum allegat et- iam Bald. conſil. 193. ſiatuto ciuitatis Veronæa. lib. 2. cui accedit, quod nomen debeat eſſe conueniens 2 rei. F. et& aliud. Inſtitu. de donat. Specul. de act. ab 7 vni. verſ. puberes,&s titul. de feri.§. vltim. vbi dicit:

Tos †nomen appellatiuum in dubium ſit atten- 28

endum, ſecundum Bald. in rub. C. de impub.& al. ſub.& habetur in l. penult. ff. de rebus dub. Quorſum faciunt etiam notat. Bald. in titul. Quls dic. duæ March.&c. vbi ait, res vel ſubiectum denomina- ri ex accedente qualitate, intelligiq; res diuerſas ex qualitatibus. gloſſ. in leg. ſi quis in fund. vocab.&nibi Angel. ff. de legat. I. fac. l. ſi idem. C. de codic.& c. clerus. 21. diſtinct.

29

Notumque eſt, argumentum ab etymologia 3 0

ſumtum in iure eſſe validum. Euerha. in I opic. loc. 6. Calca. conſil. 32. col. 7. in fin.& conſil. 36. col. y. ſtem conſil. 56. col. penult.& conſil. 100. col. 3. Bald. conſil. 105. in cauſſu, quæ vertitur inter procur. lib. 3,& Cor-

ue. conſil. 292. col.. lib. ½.

Cum itaq; ſenatui L.v endita ſit iuriſdictio, vul-

oooo