— M———

Pelli Sacri. 65

ei rationes pfalmo aʒ. ſimul robis repræſentãtur memoria re- rum à Deo miraculosẽ pro populo ſuo geſtarum, humiliatio ſui ipßus, Deideniq; quã verbis, quã fatis glorificatio. Dexs auribus no I ris audiui mus patres noſtri anxunciaue runt nobis opu„ Juod operatus en in diebus antiquis Ma nus nempe⸗ ſiuè potentia tun diperdidit Lentes c plantaſti eonzpatres noſtros. Non enim in gladis ſuo poſſederunt terram G Frachium eorum non ſalaabit „0 Fed detera tua, C hrachium tuum,& iluminatio ⁊ultus tui⸗ Fuoniam co mplacuſti in eis. Hæc ergo nos audientes ac legentes. Pidei gratiam, quæ eſt in nobis reſuſcitamus? ſmiliterqᷓ; arcu,& gladio aduerſus hoſtes noſtros armati, non tamen ad arma, vi reſqʒ noſtras cor apponimus, ſed ſolo auxilio tuo nitimur. In te inimico nof ros ventilabimus G in nomine tuo ſternemA inſur gentes in nos. Non in arcu meoꝛego populus tuus Ferabo e gla⸗ dins mel non ſaluabit me TMſaluabis not de apligentibus non g odientes nos confunden. In Deo laudabimur ac vcores cele- brabimur tota die& nomen tuum cõhtebimur in ſaculum tibiqʒ vi- Goriam referemus acceptamn. Cum verò tanta iam ſit Fides no- ſtra, tu gloriam tuam magis illuſtrare cogitans nobiſq; materiam exercendæ& apertius declarandæ Fidei ſuppeditaturus, nunc ad tempus repalſii& confudiſti nos G non egredi ſiler in vVirtuti- 5 naſtraſiue copijs noſtris victoriam tribuere dittuliſti. Auer- Mi non retrorſum poſt inimicos nog ron Juos cum perſequi vele⸗ u ufugdm nobih inieciſin Poſuuſti nos opß robri vicuns noſrin. Fumiliaſta von un loco apfliiont: propter te mortMamur tota Aie. Ninilominus nos conſt antes in Fide noſtra permanſimus?& corroborati ſumus: nec obliti ſumus te& non receſit ret rè cor noftrum, nec declinauerunt ↄ reſus noſtri aſomita tua& nihiquod ab ofßcio noſtro alien um foret, metus hoſtium nobis extorſit, ſed neq; in medijs humanis, hoc eſtin noſtris copijsin amicorũ auxilijs/ in noſtra rei militaris peritia vllam fiduciam poſuimnu quod eſſet Dei velut obliuiſci, aut certè collegam ei dare? tamquã is ſolus victoriam tribuere non poſſet. Iꝛ obliti ſumAs noten Dei „Mℳtri GKexpandimus manus nohtras ad Peum alienkm: non he Ven requi ret iſtaꝰ pſe enum nouut ahſcondita cordis quod u

mirum honorem eius Ulibatum conſeruemus, at ʒ;ʒ eriaſi v oc ide rit in ipſo tamenſolo ſera re neq; ad vllam rem crcatam opis credendæ cauſa contugere velimus. Hoc ergò modo qui affecti ſunt,& Fidem conſtanter ret inent, neqʒ gloriam vn Deo debitam cun rebus creatis communicant, his ſheus ipſe adauget Fidein⸗ tantumq́; eius incre mentum largitur, v ſig num cum el n bonam tantum non Facere cogatur. Scd etiam u qunꝰ 4 principio Deo innixus fueti./polteriũs tamen periculorum imminentium ſpeciæ

1 perculius

Diſtits hnt Carholtei Ger mRn Juid vk bis aduerſue Haroricot F eievdsm ·

Conſidursni verers oM—

pls.

In Deo eonÿſt bellum gerant

Friamſ ali- Iudtu 4 Doo deſeri videsv tur.

Nõ ramen 32 vndori« abſj- 6tant.

Neq; ad me- a ordinarim conſfugtant.

lob. 13.

Fidem magn conſtau re- tinere oporisi⸗