3————

Magna tuæ, nee non demittis pectora celſa Et ienuem præ te non vis contemnere turbam, Mutis opem miſero demens aſperrima fata, eq́; implorantes dextra auxilianie tueris. Laudibus æternis æquabis ſecula longa. Poſteritasq́ʒ tuas laudes nomenq́; loquetur. Ingenũ vires recolens, mentemq́; benignam. Vie diu felix, exæqua Neſtoris annos. Sunt optata ducum te longam ducere vitam Quotum tu cauſſas ac magna negotia ſæpe Conſiliis doctis celſa cum laude gubernas. Erpro te Phorbea cohors ardentia vota Solvit, Parca tibi longiſſima ſtamina ducat Optans: illa tuæ tutelæ maxima pars eſt, Præſidio illa tuo ſæpèe ægra labansq́; levatur. Ut ſtudio Sophiæ flagras, atque appetis illam: Sic quos ardor habet Sophiæ, quosq́ allicit illa, Auxilio atque opibus rebus ſolaris in arctis. Atque ego tutelæ veſtræ confidere multum

Audeo, ſpeq́; tuum poſſum præſumere cents Auxilium: precor ut ſperantia pectora lirme.

F 1NI8.

———— ———