1 3 l 1 „

—⸗‧;—B—;—;B⸗ñOC&ℳBShõ——————

——

1

Verum non aliena miĩhi tu gloria dicis Eſt ſaiis, ut ſurgat mihi laus& gloria plena. Difficilem callem virtutis nitar inire/, Laudatosq; animo vigili tractando labores, Ulterius noſtrum nomen producere pergam, Propoſitiq; tenax. acri ſuccenſus amore

Quxæſitasi vias felici lumine luſtras Adſpectas virtutis opes, virtutis honores

Virtutis, celeras Sophiæ ad ſacra culmina greſſi

Viſa movent animum, properas properantius inde,

Accendiiq́; magis virtus perſpecta calentem. Atque adeo Sophiæ quæ ſolabatur euntem Spes ceſſat; nam quæ fuerant ſperata brabea

Carpere jam licitum: potis es quia carpere carpis

Hiac tibi nunc mens eſt Phœbeo ſœia liquore, Informatq́; animum ſapientia magna heaium, Conſiliis tractas mandata negocia ſanis b Artis ſuffultus munimine, ductus ab arte b Per cauſſas tanquam vepres& inhoſpita teſqua. Nec tantum ingenio te Phœbi numen adauxit,

Exacuens mentem, viresq; in pectora fundens:

Sed quoque te mitem, nec celſa ſorte ſuperbum Cognoſcum omnes, clementia corda ſtupentes, Magnum eſt, exuperatq́; iſtud mirabile valde Ingenio cm quis præſtans famaq́; celebns, Et te divitiis ſuperans ditiſſime Crœſe‧,

Non animo inflato vult faſtidire minores. Sed placidos vultus, placidosc; oſten dit in illos Nores: inde ſibi conjungens pectora vulgi. Emicat ex oculis humanæ graiia mentis

* 9

NMagns

Ma FEtt Ma Tias 14 poſt lage Vwe Sunmt Qo Con. Erpr Solvi Opta Preæſi Un dcq Auxi Atqu Aude Auxil