t Raan,

r .

Sint procul illa Deo contraria lumina noſtro: Sobrietas humilesq; preces pia votaq́; flamment. Mille licet lychnos Aetnam atq; accenderis Heclamę In mediis nebulis& denſa nocte peribis, Niiibi biſgeniti pueri per opaca coruſcet ESratia,& in veræ fidei colluceat igni: Cedite, quæ tantam velatis nubila lucem, Eripitisq́; facem, quæ dux& ſemita ccœli. Cedite terreſtres ſordes, mediratio carnis Divitiis inflatus hydrops,& noctis abuſus Rebus in illicitis, tractis q́; ad furta tenebris. Tverò Antolyce,& noctem tibi finge carentem Eumine, qui nullas illam ſpectare rapinas redis& eſſe oculum nullum, qui vendicet umbras, State ſub obſcuris laſciva cubilia tectis, Atq; intra Danaẽs complexum abſcondite turrim: Nox flammam, noxlumen habet, quod ahenea clauſtra Perm eat, atq; omnes rimatur ad ima cavernas. Pandite conſpicuas toto ſuper orbe feneſtras, Atq; ſalutiferam gentes apprendite noctem. Tu noſtris animis illabere cœlica lampas, Atq; informe chaos quod pectora noſtra volutant, Digere, depulſis humana mente crepuſclis, Quædj gelu trepidant præcordia lumine firma; Euade tuos radios,& comple ſidere vitam. Tu bona noxnoſtros quæ claudis fine labores, Auſpiciis ordire tuis feliciter annum, Temperiemq; tuam lætis largire diebus. Fac tua pax terras& cuncta elementa ſerenet: Arva tui Zephyri rerum lætiſſima perflent, Da tua nobiſcum contra hoſtem ſidera pugnent, Lunaq́; ſit Lunis contraria flamma cruentis, Conturbetd; feros terrore cometa tyrannos. Qui lucem delere tuam,& te mergere tentant: — Curgsage nobiſcum bonanox, umbrasꝗ; timore Indueterribili: Gideonis concute flammas. B. 3. Panicus

Sit proculà noſtra vigilantia barbara nocke,

etr eteteetttteeteten