Torpet,& ad Ckriſti noctem ſua lumina clau dit. Vixſtellam obſervant terni ex Oriente profe cti, Vixduo ruricolæ cantus& jubila cœli

Percipiunt: cunabla Dei vicinia neſeit... Proxima dum vinis creperisq́; taberna fritillis Perſtrepit, ad pueri vagitum nemo cucurrit, Junctior eſt paries ſurdus: confinia ſtertunt:

Bruta ſuum dominum agnoſcunt, quem negligit Hannas,

Irridet Caiphas, temnit gens ſubditaregem. OSodamæ meritis nubes abigenda favillis, Deucalionæo removendus flumine ſomnus, Eimmeriusq́; ſtupor/ quid pectora neſcia Ieſu JIhncrepo? quid Turcas& Judæ ſanguine cretos? Ipſos Chriſticolas inter, medium inter ovile Gentilis ſcabies regnat, ronchosq́; ſonantes Audire eſt: pauci Chriſti præſepia curant: Cor hominam in cordo eſt, turpiq́; libidine ventris. Quor luſtris peragunt ævum, maluntq́; tenebris Vela ſuivitii, quàm ſolem cernere apricum? Aſpicis Hos natale decus, nox aurea Chriſti. Aſpicis,& ſtygiis ceſſas terroribus umbras Inficere: arq; animos furiis turbare tremendis?

— Omiſeros, quibus eſt oculus, nec luminis uſus,

Senſus hebes, qui cum palpantibus oſtia Lotlii Erratis, Phœbiq; obitum neſcitis& ortum. Adrecti remeate vias, ac lumina nocti

Inſerite,& Chriſtum veram cognoſcite lucem, Lumina dum moneo vos nocti inferre, lucernas Aufero, quæ calidis vinis& luſibus atdent,

Tollo facem, quam quaſſat amor, quæ pectora cæcat.

Regnator Mycerinus erat, quà Nilus inundat, Noctibus hic luces tales adhibere ſolebat:

Territus oraclo, brevibus ſua fata diebus,

Viralem Parca fuſum celeran te, teneri, Reddidit extenebris ſua per funalia ſoles

Inq; diem noctes& ſera crepuſcla redegit, Pocula continuans nocturna addendo diurnis.

——-——

Sit pro-