In 8

11 d unnt o

nis tnmna

no wik„ſtau.

2 wier mrr 2ur!: Byheh nu ruwi. 4 euj /n. a at en dauu un Jeu 1 un. Hundd 4 uu nur 9„n Tar* au nu 1 tui „edurs,. ihuu 9 ubgs

7tus 2* nui ner. 1 rrne! 8 ¹ run Lurs 3 u4 ark d uruuu ni¹ 7 uA 2rih, T(*u nuuu AAn

Tolluntur ſancti, e cernant triſtia triſftes Tempora, præ Foribus quæ mo vei Me Deus. Vyolſſgangi mortem deflemus parcius 2rgo, Sit quam vis ſtudii magua ruina piis. Te decus eximiun nullis reparabile ſeclis, Agnoſcit ſtudiis turba dicata ſacrt. Attamen ex obitu par eſt lenire dolorem, Et noſter luctus debet habere moaum.

Nam tibi parta quies, nec ſunt metuenda pericla,

Qucæ nos relliquias post tua fata manent. Nos reliqui tumidis agitabimur unaiq, nimbis, Nulla nocere tibi ſæ va procella poteit. Emenſus fragilis nunc es veſtigia vitæ, Ne ſpectes mundi triſlia damna dolens. Inclyta fama tuæ Senn atis ſbarſa per orbem

Teutonicum,& celebre eſt nomen ubiq, iuum.

Laud- ae fiugi feros Ee leſia ſäncta labores, Poſteritas illos candida laude vehet. Ve nibil re eenesöatettus ſuue Voluntas Cba: e pater, Vocem hans ſaæpius ingeminat. Et morbi perfert animo patlente« dolore 6s, Tiliſtan Veram ſepius ore fidem, Erudiens natos di vi nam Aiſcere legem Hos ahee, domini juſſa verendaſe qui. Uxore x Verbus Qu‿ο conſolatus amicls, C O! jſitſ emmoſe, j ſuosq Deo. Poſtremò manibus tenſis SKad ydera cali Hanc animam, dixit n ſuſcipe qui/ pater. Mens pia cæleſt âs patriæ ſottitur honuorem, Hic tumulus nantum putre cada ver habet. 27 5

3—+—

Heus

4. öi