E PICEDIVM IN OBITVM HONESTISSIM fÆ MATRONA,· APOLLONTA BACRH

mannę, coniugis Reuerendi viri, D. Iuſti Vuedekindi, verbi diuini Mi- niſtri Saxenhuſij Vualdecorum: quæ piè in Chriſto obdor⸗ miuit 2. Septembris, Anno Domini 1 57 5.

Eu fragiles hominum vitas, heu vota cadaca, 2 uâm citò diſpereunt, quæ valuére diu? IAIQuam cito labuntur fallacis tempora vitæ? uùm dubiis agitat mors genus omne modis? Ecce modò incolumi florebat, corpore felix Iuſti vxor roſeis conſbicienda genis. Nund ſubitò in eineres post᷑ triſtia fata redactn Exiguo in tumulo vilis arena iacet. Flere libet, plorare libet: date iuſta ſuprema Fxoris II& TI manibus, ore pio, Ore pio date iuſta illi ſuprema, Camæna, Nam matronæ huius vos meminiſſe decet. Et vos aſpirate meis pia numina cæptis: Carmine dum iuſto funera maſta fleo. Terreſtris moles, diwina condita voce, Vertitur:& quicquid continet illa, perit. — Vnicus in eœlis, ſummi moderator Olympi, Viuit ab æterni temporis orbe, Deus. Ile vices nullas patitur: ſed ſolus& idem Conditor,& toto Rector in orbe manet, Secula mille retrò multis numerentur ab annis. Huic heſternus erunt ſecula mille dies, Sed vita hæc hominum tenues vaneſcit in auras, Pluma veld flatu quaꝶ celer Eurus agit, 2