—— ———

, 3 7 F 9—“

O Heer à mirandus amor, quem conditor orbir principio Deus ipſe jmis impreſsit Adami Cordibus,& veluti manifeſta in luce videndum Sec; ſuumc in nos ita demonſtrauir amorem, Non, mihi fi linguæ centum ſint orac; centum, Ferrea vox, poſſem ſuperum myſteria tanta Carmine complecti, denſa in caligine rerum: Miramur magis arcani myſteria regni, Erepti donec terris potiaiur olympo. S PECHANII eft igitur merito laudanda voluntas Qui getrus ingreditur ſanctum& laudabile vitæ Quod primus Deus ipſe ſacro firmwauit in horto, Vt caſtam poſsit cum caſta degere vitam Coniuge,& æterno cultus præſtare parenti, Quos vult, quosq́; iubet præſtari pectore toto. Salue ſponſa tuo felix pulcerrima ſponſo Qui genus,& proauos claros præſtantibus auſis Spechania numerat de gente, vbi mænia B R Alta iacent, vitreo quam præterit amne Viſurgis. Viq; alios taceam inſignes virtute, fideq;, Nomen aui, moresch refert,& pectora ſponſus, Qui vir erat raris tota celeberrimus vrbe Dotibus,& flagrans vero pietatis amore, FElos veterum, virtusq; virum, quos incitat ardor Peruidus ætherei diſcendi oracula verbi. Nec tantum componere Opes;& parcere paruo Dante Deo, aſt miſeris paſsim dare parta ſolebat: Atq́; domo ſociare, ſuisq́; inducere tectis præcipue ingenuis Muſarum dotibus auctos, Siue juuentutem regerent,& culta lycæa, Siue Papæ purum deteda fraude docerent Dogma Euangelij: Teſtis mihi ſancte LVTHERE Et donis præſtans,& dia meute Melanchton, Tuc Ö ſancte ſenex Bremæ qui templa regebas Thſtillans animis ſinceri dogmata verbi,

Deterior donec pau

latim, ac desplor ætas Vnius

Vnius&eta Ergo Sponl

Tu quc Quam pieta Fxornänt, Ptgo Sponſe Quam tibic Filius ipſe D Ominibusq Lunaburgia Inuenilii her lucundam a Qua racreet Vtere concel Et ſatias abſ duſpieloch t Apperitasch

v Walte uulte flite 80 rürtuten Ac rera mar

Attu

ils onie

Tumafti. ech tuum