z fupetbam

——

resqh receptos;

hrs A neſcit:

xul

t,

auras

3 ambo

Deorum

Scari

adumbrat

piorum, rem, xuum.

untas

AEüo-

AEque cuncta ferens, pulchræ& generatio prolis Omnibus& fidum rebus tutamen in arctis: Haud aliter ſatus ille Deo amplexatur amantes Seq; ſuumq́; patrem,& diuini numen amoris: Sponſam gaudet amans,& gaudet nomine ſponſi: Agnus enim ligni ſacra mactatus in ara. Inſontem expirans animam caput inclinauit: Plurimus intereaà circa præcordia ſangnis Transfixa erupit, quo ſancta Eccleſia Chrilli Conditur, æterno ſibi quam coniungit amore, Iuſtitia indutam propria, ceu veſte nitenti:

M Haudamat, hanc arder, fouer hanc am plexibus arctis,

Si modo ſi caſte ſeruet pactos hymenæos, Iuſtit iamq́; ſui ſponſi, quam gurgite ſacro Induit, immotamq́; fidem& bene conſcia corda„ Nec ſe ducta alio turpem conuertat amorem. Hinc etiam æternæ cœleſtia munera dotis Diues opum ſponſus ſponſæ dat habere fideli: Illius afficiturq́; malis triſtiq; ruina. Solaturq; ægram& mœrentia pectora mulcenr- Plurac; quotidie vocalis munere verbi Credentüm toto paſsim legit agmina mundo; Cœleſtis quæ ſint dulciſsima pignora matris. Ac licet in terris haud eſt ignara malorum, Cagitur& grauiora pati, tamen his quoq; finem Dat ſponſus, lymphas& mutat nectare dulci Afflictamch iterum potu permulcet opimo. Ac ſponſam in media nec morte relinquit amatam, Sponſus amans: ſed eam firmat vinuminis: atq; Per varios caſus, per mufta pericula rerum In cœlum ducit, ſedes vbi fata quietas Oſtendunt,& fas eſt regna refurgere vitæ. Sponſa vbi promiſſo tandem potietur honore, Et ſponſi regnis æternum,& luce beatæ:„ Illius& pleuo flagrabit amore viciſsim, Ac gratos toto præſtabit pectore cultus

O ſacer

—. 2—*— —ö—ö—ſſ 4

“

—