„) 3(*

FRIDEKRICVM TAVBMANNVM in RHercule, ſeu Ke- Fore zcademico, ſilentio inuoluam. 6) In hac ipſa Lu. douiciana tanta quondam eius fuit praerogatiua, vt, ſi & principes(exceptis, qui ex Sereniſſ. Haſſo- Darmſta- dina eſſent domo) hie ſtudiorum cauſſa degerent, lo- cum tamen poſt Rectorem occupare deberent. Qua de re publica proſtant teſtimonia. Quum enim anno ci* 10c VIII. duo heredes Norvvagiae, Sleſuici ac Holſatiae Duces, atauis editi Daniae regibus, IO. GEOKRGIVS& IOACH. EKNESTVS ſua academiae nomina dediſſent, in ſolemni quadam panegyri philoſophica, hoc ordine auditores adloquutus eſt notiffimus ille CONR. THEO- DORICVS, ſeu DIETERICVS,/ vt primo Maeni- ficum D. Redorem, Poſt Iaſtriſfimos ae Cellſſimos Prin. ciper, Domino, clementiſſimos, ſalutaret. Qui ordo ſtabi- litus poſtea fuit litteris Principalibus, ad academiam 1617. d. 24. Ianuar. datis, vt, ſi Principes, Comites, Barones, hic verſarentur, litteris operam daturi, illos Rectorem excipere oporteat, neminem autem eum praecire, excepto, ſi quis adeſſet, Proprincipe: qualis tunc fuit GEORGIVS RIEDESELIVS, Dominus in Eiſenbach. 4) De dignitate Rectorali id porro teſta-

2 tur,

—

6) Legi quoque meretur HERM. CONRINGIVS tigz. acad. a cel. HEVMANNO recuſis, p. 159.

e) Oratio illa paxegyrica de mixta haercticorum, in diſſeminau- dis, introducendis ac propagandis erroncis ſuis dogmatibus ac ritibus nouis, prudentia, die Dec. as. anni 1608. habita, edita tuno G'ſlae eſt, ob praeſtantiam vero ſuam recuſa Londini 1720, 8. vt appendix EKN. SAL. CYPRIANI Aiſ. 4e proga-

e3 haereſium, per canttlenas. 4) Cui ordo theologicus tomum VII. diſpp. Giſſenſſum conſe- crauit.